บางครั้งเส้นทางข้างหน้ามีสิ่งกีดขวางเราควรหาทางไปที่อื่น

ถอยดีกว่า...ไม่เอาดีกว่า..?เคยได้ยินเพลงนี้มานานแล้ว  เปล่า ๆ ผมไม่ได้มาร้องเพลงให้ฟังนะครับ...คือ

ยามเช้านี้เป็นอะไรที่เร่งรีบดีจริง  ทำให้กระตุกชีวิตมีความตื่นเต้น  มีชีวิตชีวา

  ก็ดีไปอีกแบบ  ยามเช้ามองริมถนนเห็นชายชราเดินสามขาแบบมีความพยายามต่อสู้ชีวิตมากคือเขาเดินเหมือนฝืนวิ่งแล้วหยุดสักพักแล้วพยายามเดินตอไปโดยมีไม้เท้าใช้ยันไว้กันร่าง  ไม่ให้ล้ม...เป็นคนสู้ชีวิตจริง ๆ

 เลยนึกถึงบางคนใจซะออน  ใจเซาะ  ใจน้อย  ไม่มองเห็นโลกนี้ที่สดชื่นมีชีวิต  ไม่อยากอยู่ดูโลกนี้อีกต่อไป  หารู้ไม่  โลกนี้น่าอยู่เป็นไหน ๆ มีหลากรส  มีสีสันสวยงามเยอะเลย 

 แว๊บเดียวมาเข้าทางเลี้ยวที่ทำงานจะแล้ว  พอกำลังจะเข้าจอดเปิดไปเลี้ยวขวาใช้ความเร็วต่ำ...เอ๊ะ...มีรถกำลังถอยออกมาแล้ว  ผมเลยหยุด  หันมองไปข้างหน้ามีรถอีกคันกำลังตรงมา  ทั้งสามคันเลยเกิดการวัดใจกันขึ้นว่าจะเอาอย่างไร 

 ตกลงเป็นผมเปลี่ยนความตั้งใจใหม่คือแทนที่จะเลี้ยวขวาต้องถอยดีกว่าแล้วเลี้ยวซ้ายแทนเข้าไปจอดสบาย ๆด้านซ้ายนั้น   เป็นประสบการณ์การขับรถดูแล้วมือมันทำหน้าที่กำกับพวงมาลัยรถและเท้าก็ทำตามโดยอัตโนมัติครับ

  แง่คิดคือ...บางครั้งเส้นทางข้างหน้ามีสิ่งกีดขวางเราควรหาทางไปที่อื่น  การตัดสินใจมีความยืดหยุ่นได้เสมอ  อย่าดันทุรังจะไปท่าเดียวเลยครับคุณ  ฮา ๆ เอิก ๆ