คิดถึงเรื่องนี้แทบจะตลอดเวลาในวันนี้ อาจจะเป็นเพราะข่าวร้ายของอ.นพ.อดิศร วังศิริไพศาล ที่เขียนถึงเมื่อวานนี้ รู้สึกหัวใจถูกบีบทุกครั้งที่นึกถึงชีวิตของเด็กน้อยทั้งคู่ที่จากไป ได้เห็น sample ที่ส่งมาจากคุณหมอทั้ง 2 ท่านนี้ก็ภาวนาทุกครั้ง ให้ท่านมีกำลังใจที่จะสู้ต่อไป นอกจากนั้นวันนี้ก็ยังได้เห็นชื่อของอ.หมออดิศร ในใบสั่งตรวจของคนไข้โรคไตหลายๆคนเพราะแต่ละสัปดาห์คนไข้ของท่านเยอะมาก พวกเขาจะรู้ไหมว่า เกิดอะไรขึ้นกับคนที่เคยคอยดูแลพวกเขา นึกถึงว่าท่านทำบุญช่วยชีวิตคนไข้มามากมายขนาดไหน ทำไมเรื่องแบบนี้จึงต้องเกิดกับท่าน ทำใจได้ยากเหลือเกิน
ไม่มีใครรู้ว่า นาทีที่เรามีกันอยู่ เห็นกันอยู่นี้จะยาวนานแค่ไหน ใครจะรู้ว่าเราจะมีชีวิตรอดอยู่ได้ทำอะไรที่อยากทำได้นานแค่ไหน เราจะได้พูด ได้คุย ได้ทำดีๆให้กับคนที่เรารักได้อีกนานแค่ไหน ไม่มีทางจะรู้ได้เลย ชีวิตเป็นของเราเฉพาะเวลาปัจจุบันนี้เท่านั้นเอง ใช้ให้สมกับที่เรามีมันอยู่นะคะ บอกคนที่เรารักว่าเรารักเขา ทำดีกับคนที่เรารักทุกๆนาทีตอนนี้ ขอบคุณใครๆที่เราอยากขอบคุณทันที ขอโทษใครๆที่เราอยากขอโทษทันทีที่เราอยากขอโทษ สิ่งดีๆที่เราอยากทำทั้งหลาย...ทำทันที
ขอบคุณบันทึกนี้ค่ะ และก็โชคดีที่ได้ปฏิบัติมาตลอด ว่า ไม่เคยรีรอที่จะทำอะไรดีๆให้คนที่เรารักเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะพี่โอ๋ ใช่แล้วค่ะ ทำดีไม่ต้องเดี๋ยวค่ะ เพราะเดี๋ยวจะไม่มีเดี๋ยวให้ดีค่ะ รีบๆ ทำดีกันไว้เถอะค่ะ