อันชาวสวน หรือ ชาวไร่ เป็นอาชีพของเขาที่ต้องทำงาน ปลูกพืชผัก ผลไม้ ตามแต่สวนที่เขาต้องการ เช่น สวนมะม่วง ก็ปลูกมะม่วง

    ชาวสวนย่อมหวังผลผลิตที่จะได้รับ คือมะม่วงลูกโต ไม่มีแมลง รสชาดดี  ต่างเฝ้าทะนุถนอมให้มะม่วงออกดอก ออกผล และคอยบำรุงรักษาใส่ปุ๋ย พรวนดิน รดน้ำ ถอนหญ้า เมื่อออกดอกออกผลก็เฝ้าไม่ให้มีแมลงไต่ตอม ห่อเสียอย่างดี ยิ่งกว่าดูแลลูกเต้า

     ต่างเฝ้าดูน้ำพักน้ำแรงที่ลงทุน ตั้งหน้าตั้งตาเฝ้ารอดู ได้เก็บผลไปขายก็ชื่นใจ เหลือเกิน

    อันคนเราปลูกพืชย่อมหวังผล เปรียบดั่งเช่น การทำความดี หรือการทำงาน

    คนทำงานต่าง ลงแรง ลงใจ กับการทำงาน เฝ้าคอยดูผลงานที่งอกเงยขึ้นด้วยน้ำพัก น้ำแรง การทุ่มเทกับงาน  บางงานยากก็เห็นผลงานช้า บางงานง่ายก็ได้ผลเร็ว แต่หากผล(งาน) ไม่มีใครเห็นก็แย่ เหมือนปิดทองหลังพระ เพราะไม่ค่อยมีใครสนใจมอง 

     แต่หากผลนั้นออกดอก ออกผลสวยงามหากได้เก็บเกี่ยวเต็มที่คนทำงานก็มีสุข แต่หากไม่ได้เก็บผลอันใดเลย แต่หากให้คนอื่นเก็บผลนั้นกินเสียก็น่าเสียดาย

      เมื่อมองอีกอย่างคนที่คิดว่าไม่ต้องคอยกิน แต่ปลูกให้คนอื่นกิน แค่นั้นก็มีสุข

    หากคนเราพอใจ คิดสิ่งใดก็ได้สิ่งนั้น คิดบวกใจก็ผ่องแพร้ว คิดลบก็เศร้าหมอง

   เป็นกำลังใจให้คนทำงานสู้ต่อไป ถึงแม้ไม่มีใครเห็น แต่อย่างน้อยเราเองที่รู้และเข้าใจ

                               

กำลังใจ