สุขและทุกข์ คละเคล้า เล่าให้รู้ เพื่อให้ดู ว่ารู้ และให้เห็น เล่าด้วยเขียน เล่าด้วยอ่าน ด้วยพากเพียร ผลัดกันเวียน มาเขียนอ่าน แลกเปลี่ยนกัน

ครูอ้อย  เป็นมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่ง  ที่ยังวนเวียนอยู่ในรูป รส กลิ่น เสียง 

ครูอ้อยยังมีความต้องการ  ทะยานอยาก  มีความสุข  ไม่ชอบความเศร้า 

ครูอ้อยยังมีความรู้สึก เลือกที่รักมักที่ชัง  ครูอ้อยยังมีความรู้สึกแบ่งพรรคแบ่งพวก  เลือกปฏิบัติ  และค่อนข้างลำเอียง 

ครูอ้อยรักความสวยความงาม  และชอบให้เพื่อนๆมารุมรัก  บอกว่า...คิดถึง 

ครูอ้อยเห็นใครเขาสวยด้วยเสื้อผ้าสวยๆ  ก็อยากได้มาสวยบ้าง....

สรุปง่ายๆ ครูอ้อยยังมีกิเลส....

สิ่งที่ครูอ้อยมี  ที่ครูอ้อยกล่าวถึงนั้น  ครูอ้อยไม่เคยได้กระทำ  หรือแสดงออกอย่างชัดเจน  ครูอ้อยไม่เคย  ใช้การแสดงพฤติกรรมนี้ ควบคู่ไปกับการวางอำนาจ 

แต่ตรงกันข้าม  ครูอ้อยได้รับฟัง  รับทราบ  ได้เห็น  ได้ยิน  จากผู้ที่มีอำนาจ  ได้แสดงพฤติกรรม...เพราะเขา....เป็นมนุษย์ปุถุชนคนหนึ่ง  ที่ยังวนเวียนอยู่ในรูป รส กลิ่น เสียง 

เพราะเขา...ยังมีความต้องการ  ทะยานอยาก  มีความสุข  ไม่ชอบความเศร้า 

เพราะเขา.....ยังมีความรู้สึก เลือกที่รักมักที่ชัง 

เพราะเขา....ยังมีความรู้สึกแบ่งพรรคแบ่งพวก  เลือกปฏิบัติ  และค่อนข้างลำเอียง 

เพราะเขา...รักความสวยความงาม  และชอบให้เพื่อนๆมารุมรัก  บอกว่า...คิดถึง  เห็นใครเขาสวยด้วยเสื้อผ้าสวยๆ  ก็อยากได้มาสวยบ้าง....

สรุปง่ายๆ เขา...ยังมีกิเลส....

จะไปเปลี่ยนแปลงเขา.....ไม่ได้หรอก

นอกจาก  เอ้อ.....เปลี่ยนตัวครูอ้อยเอง...

เปลี่ยนเป็น....การให้...ให้...ให้..อภัยให้เขาเถิด..

ให้เขามีความสุขกับสิ่งที่เขาได้ทำ...

ให้เขาพึงพอใจในสิ่งที่เขาได้ทำแล้ว 

ครูอ้อย...ก็จะมีความสุข  ด้วยการให้ที่เปี่ยมสุข