สอนให้รู้จักความสามัคคีค่ะ

          ตอนนั้นทางโรงเรียนเขามีการจัดกิจกรรมของนักเรียนป.6  ซึ่งก็คือการเข้าค่ายพักแรม  เป็นวิชายุวะกาชาด  แล้วในชั้นป.6  จะมีนักเรียน200  คน  แบ่งเป็น  10  กลุ่ม  กลุ่มละ  20  คน  กลุ่มของหนูคือสีแสด  ในแต่ละกลุ่มก็จะมีหัวหน้าและหัวหน้ารอง  และกลุ่มของหนู  เพื่อนๆเลือกให้หนูเป็นหัวหน้าหน่วยสี  ซึ่งต้องคุมลูกน้องอีก18  คน  เพราะอีก  1  คน  ต้องเป็นหัวหน้ารอง  และการที่เป็นหัวหน้านั้น  ต้องเป็นคนที่มีความรับผิดชอบ  เสียงดังฟังชัด  เพราะต้องสั่งลูกน้องให้จัดแถวบ้าง  ทำอย่างโน้นทำอย่างนี้บ้าง  เฮ้อ~  เหนื่อยค่ะ  แต่หนูก็  สู้ๆอยู่แล้วค่ะ
          ก่อนวันเข้าค่ายประมาณ  1  เดือน  คุณครูจะให้หัวหน้าหน่วยสีมาจับฉลากว่าจะได้การแสดงอะไร  และห้ามไปบอกกลุ่มอื่นเด็ดขาด  เมื่อหนูจับฉลากขึ้นมา  ก็ต้องตกใจเล็กน้อยเมื่อเห็นว่าหนูจับได้  "การแสดงเลียนแบบละครดัง" (ความคิดของหนู)  หา!  แล้วกลุ่มของหนูจะทำได้มั้ยเนี่ย ...
          เมื่อหนูไปบอกลูกน้องในหน่วยสี  ทุกคนก็ทำหน้าแบบเดียวกันหมด  (@~@)  อึ้งไปเล็กน้อยค่ะ  แล้วลูกน้องคนนึงก็พูดขึ้นมาว่า  "แล้วเราจะเอาเรื่องอะไรมาแสดงล่ะ"  เออนั่นสิเนอะ  ไอเราก็ลืมนึกไป  มัวแต่อึ้งจนสมองตีบตัน  (ความคิดของหนูเองค่ะ)   แล้วลูกน้องคนนึงก็พูดขึ้นมาว่า  "เออเอางี้ดิ  ให้แต่ละคนเสนอละครแต่ละเรื่องมา  แล้วเราค่อยมาตกลงกันว่า  จะเอาเรื่องอะไรดี"  แล้วแต่ละคนก็ใช้สมองอันน้อยนิด  พิจารณา ว่าจะเอาเรื่องอะไรดี  แล้วสักพักก็มีลูกน้องคนนึงพูดว่า  "เอาเรื่องบ้านทรายทองดีมั้ย"  แล้วทุกคนก็พูดเกือบจะพร้อมกันว่า  "ตกลง" 
          เมื่อพวกเราตกลงกันได้แล้วว่าจะเอาเรื่องบ้านทรายทอง  มาแสดงตอนที่เข้าค่าย  ก็เลยนัดกันมาซ้อม  แล้วก็เลือกตัวละคร  หนูเกิดอาการไม่อยากจะแสดงละครขึ้นมาแล้วสิ  เมื่อเพื่อนๆต่างก็ลงความเห็นว่า  ให้หนูเเสดงเป็นนางเอกของเรื่อง  ซึ่งก็คือ  "พจมาน"  เฮ้อ~  เซงค่ะ  หนูก็ไม่สามารถที่จะคัดค้านได้เพราะทุกคนบอกให้หนูเป็นอย่างนั้น  หนูก็จะทำให้เต็มที่ค่ะ
          แล้วเมื่อพวกเราเลือกตัวละครเสร็จ  ก็เริ่มซ้อมกันแล้วค่ะ  โย้ก ซ้าย  โย้ก ขวา โย้ก หน้า อ่ะโย้ก หลัง  โย้กไปโย้กมา  ปั่ง!  ไม่ใช่เสียงระเบิดนะค่ะ  แต่เป็นเสียงที่หนูโดนตบค่ะ  อย่าพึ่งตกใจนะค่ะ  เพราะหนูไม่ให้ตบจริงอยู่แล้ว  แต่ทำเป็นสบัดหน้าให้เหมือนโดนตบจริงๆค่ะ  แล้วคนที่ตบก็ตบมือตัวเองอีกข้างนึง  แต่ตบอย่างรวดเร็วเพื่อไม่ให้คนดูรู้ค่ะ  แผนการหนูเด็ดมากเลยใช่มั้ยค่ะ  อิอิ  ขอบคุณค่ะที่ชม  ( โธ่เอ๋ย!  พี่ๆ ป้าๆ เขายังไม่ชมแกเล้ย  หลงตัวเอง จริงๆ)   แล้วพวกเราก็ซ้อมกันอย่างดุเดือดเลยทีเดียวค่ะ (ป่าวกัดกันนะค่ะ  อิอิ)  เวลาผ่านไปซักประมาณ 20  นาที   และแล้วกลุ่มของพวกเราก็ซ้อมกันเสร็จเรียบร้อยค่ะ  ฮู้เล่  เย้ๆ
          แล้วเมื่อวันเข้าค่ายมาถึง  พวกเราก็ต้องแต่งตงแต่งตัวให้สวยงามอร่ามตา  ฮ่าฮา  ซึ่งอันนี้มันก็แน่อยู่แล้วว่า  นางเอกของเรื่องจำเป็นที่จะต้องสวย&เด่นกว่าใครๆ  (พึ่งรู้ว่าเป็นนางเอกก็ดีอย่างนี้แหละค่ะ  อิอิ)  เมื่อถึงตอนที่กลุ่มของหนูต้องออกไปแสดง  ใจของหนูมันเต้นเป็นจังหวะกลองดัง  "ตึกตักตึกตักตึกตักตึกตัก"  แต่ก่อนที่จะแสดงต้องมีการสั่งจัดแถว  จึงทำให้เสียงของหนูแหบแห้งเลยทีเดียว  แฮ่กๆ  เมื่อถึงการแสดงละครตอนที่มีฉากการตบหน้าหนู  หนูต้องลงมานั่งคุกเข่าต่อหน้าของหญิงเล็กแล้วหญิงเล็กพูดสัก 2-3 ประโยค  แล้วก็ตบหน้าหนู  ตอนนั้นมีเสียงฮือฮากันยกใหญ่เลย  ภูมิใจมากค่ะ
          และนี่ก็คือวันเข้าค่ายที่สนุกสุดๆเลยค่ะ  อยากย้อนเวลากลับไปจัง  อิอิ

 

 

                                                                              คิดถึง