เหมือนไม่ได้แบ่งแยกว่า...ฉันนักแสดงนะ...คุณฝ่ายฉากนะ...เธอฝ่ายเวทีนะ...เราฝ่ายนะฯลฯ....ทุกคนเป็นนักแสดงและเป็นทุกฝ่ายของกันและกัน....มิเสียแรงที่ตามดูทุกคณะที่มีโอกาส

คณะกายกรรมเต๋อโจว  จากประเทศสาธารณรัฐประชาชนจีน มณฑลซานตุง

 เมื่อวันพฤหัสบดีที่ ๖  มีนาคม  ๒๕๕๑ เปิดการแสดงที่สนามกีฬากลางแจ้งโรงเรียนกรรณสูตศึกษาลัย จังหวัดสุพรรณบุรี วัตถุประสงค์ของการจัดงานเพื่อนำรายได้มอบให้การกุศล

กายกรรมเต๋อโจว เป็นส่วนหนึ่งในรายการแสดงที่ทางการจีนเตรียมไว้สำหรับงานพิธีเปิดโอลิมปิคทีประเทศจีนจะเป็นเจ้าภาพ


ซึ่งคุณไฉน แสงทองสุข นักมายากลระดับโลก ได้รับความกรุณาจากสถานฑูตจีน มอบคณะกายกรรมให้มาแสดงเพื่อการกุศลในเมืองไทย

 

 

ผู้แสดงในครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นเด็กตัวเล็กๆ ส่วนใหญ่ อายุน้อยกว่า 15  พระเอกของคณะนี้เป็นเด็กผู้ชายอายุ เพียง ๘ ขวบ...เราไปดูลีลาและความสามารถที่น่ารักของพวกเขากันค่ะ

 

การแสดงกลองชุดนี้  ...คุณเธอๆ ทั้งหลาย...ใช้เท้าจับ..ส่งกลอง..แทนมือ...

ชุดหนุ่มน้อย...ควงหมวก...ทุกคนจะมีหมวดคนละ ๓ ใบ...จากนั้นจะผลัดใส่..และถอดหมวกทั้ง ๓ใบ....บนหัวของตนอย่างรวดเร็ว.....

 

ชุดสาวน้อยเหวี่ยงกะลา.......เล่นกันสนุกสนานและสวยงามมาก

 

ชุดสาวน้อย...สาวไหม....นี่ก็สวยงามเช่นกัน

 

 

ปิดฉากด้วยภาพนี้

 

 

ภาพที่คุณเห็น.....บางท่านอาจแปลกใจว่าไม่ใช่เวทีของสุพรรณบุรี  .....ครูพรรณา.....ไม่มีภาพ....เพราะอยู่ไกล...ขอขึ้นไปนั่งดูบนอัฒจรรย์......ชวนกันกับลูกชาย....ถ้านั่งข้างล่างใกล้เวทีเห็นผู้แสดงใกล้ก็จริง...แต่จะไม่เห็นลีลา...และการเตรียมพร้อมร่างกายของผู้แสดงได้ทุกส่วน...เที่ยวนี้ลูกชายเห็นจริงกับความคิดของแม่.....และก็ไม่มีใครบังสายตาของเราด้วย.....

ภาพทั้งหมดนี้เป็นการแสดงที่จังหวัดอุบลราชธานี...ครูพรรณา...เปิดหาได้จากกระดานข่าวชาวอุบล ::....

ภาพนี้เป็นการเปิดตัวของคณะผู้จัดงาน....แต่ครูพรรณา...มีจุดประสงค์...ชี้ให้เห็นเวทีการแสดง......ทำง่าย ๆ...

 

เมื่อการแสดงกายกรรมจบลง....ผู้ชมต่างก็แย่งกันเดินทางกลับ...ครูพรรณาบอกกับลูกชายว่า..เดี๋ยวเราค่อยลงก็ได้...เพราะยังไงก็กลับทีหลังอยู่แล้ว...ต้องคอยพ่อ....ขณะที่ทุกคนเบียดกันลงจากอัฒจรรย์...ครูพรรณา  หันไปมองบนเวที.....ก็พบภาพของนักแสดงที่เจนตาทุกครั้งคือ...ทุกคนจะรีบกลับไปเปลี่ยนชุดแสดงเป็นชุดทำงาน....แล้วช่วยกันจัดเก็บเวทีของตน....เขาใช้เวลาในการเก็บเวทีไม่นานเลย....สิ่งที่อยากจะกล่าวคือ

๑. นักแสดงทุกคนเป็นนักแสดงเต็มตัว...มืออาชีพ

๒. นักแสดงทุกคนเหมือน...เขาเป็นเจ้าของคณะกายกรรม

๓. ทุกคนเป็นทุกอย่าง...และเป็นส่วนหนึ่งของการแสดงทุกชุด....เห็นได้จาก..ช่วยกันสาวรอก....เพื่อดึงผู้แสดงขึ้นสู่เบื้องบน.....ช่วยจัดส่งอุปกรณ์การแสดงให้เพื่อน....ปัดกวาดสถานที่....พิธีเปิดจุดพลุดอกไม้...( สวยช่วงเปิด....แต่.....ตอนใช้งาน...... )....จนกระทั่งเก็บงาน... เหมือนไม่ได้แบ่งแยกว่า...ฉันนักแสดงนะ...คุณฝ่ายฉากนะ...เธอฝ่ายเวทีนะ...เราฝ่ายนะฯลฯ....ทุกคนเป็นนักแสดงและเป็นทุกฝ่ายของกันและกัน....มิเสียแรงที่ตามดูทุกคณะที่มีโอกาส

 

ผู้แสดงในครั้งนี้ส่วนใหญ่เป็นเด็กตัวเล็กๆ ส่วนใหญ่ อายุน้อยกว่า 15  พระเอกของคณะนี้เป็นเด็กผู้ชายอายุ เพียง ๘ ขวบ .....เขาฝึกได้อย่างไร....จึ่งได้ดั่งใจ