สุขและทุกข์ คละเคล้า เล่าให้รู้ เพื่อให้ดู ว่ารู้ และให้เห็น เล่าด้วยเขียน เล่าด้วยอ่าน ด้วยพากเพียร ผลัดกันเวียน มาเขียนอ่าน แลกเปลี่ยนกัน

เพื่อนเก่า  ตั้งแต่เรียนโรงเรียนประถม  ....

เธอก็เป็นครู  เหมือนครูอ้อยเลย  ท่านคงจะเห็นไม่ว่า  ไม่แปลกเลยที่จะได้พบเพื่อนเก่า  ตั้งแต่เรียนประถม  แต่สำหรับครูอ้อยนั้นแปลก  เพราะ  คนใน กรุงเทพฯนั้นมีมากมาย  จะมาพบกับนั้น  ไม่ใช่เรื่องง่าย 

แต่พอดี  เมื่อวานนี้  ครูอ้อยไปประชาพิจารณ์ เรื่อง หลักสูตร  จึงได้พบกับเพื่อน ท่านนี้  สอนอยู่โรงเรียนมัธยมแห่งหนึ่งในย่าน ดอนเมือง  

เรามีเวลาได้คุยกันนิดเดียว  ระหว่างพัก  ถามสารทุกข์สุกดิบ  ถามถึงพ่อแม่ ลูกๆ 

เธอไม่มีลูก  ครูอ้อยก็เลยโม้เรื่องลูก  และเรื่องเรียน  เธอบอกว่า ..... หาเรื่องจริงๆ  แต่ก็ยังดีกว่า อยู่ว่างๆ  เพราะลูกๆ โตหมดแล้ว  เธอกล่าว.....

เราคุยถึงเพื่อนคนนั้น คนนี้  และยังถามถึงอาจารย์เก่าๆ  ที่ยังมีชีวิตอยู่ 

ครูอ้อยก็เลยเล่าว่า.....เคยเข้าไปในโรงเรียนเก่าแล้วครั้งหนึ่ง  เปลี่ยนแปลงไปมากมายทีเดียว ....

การพบเพื่อนครั้งนี้  พบว่า.....ครูอ้อย  เอ้อ.....ไม่อ้วนเลย.....ชมภาพสิคะ

 

O3