ออกดอก...ออกผล ให้เราอิ่มใจ
  • เหตุเกิดที่ห้องเรียนอนุบาล 1/2 ซึ่งเป็นช่วงกิจกรรมเสรี เด็กๆ ก็เล่นกันเสียงดัง(ถ้าไม่เสียงดังก็คงไม่ใช่เด็กนะ) จู่...จู่... น้องโอมผู้มาดเข้มก็พูดกับคุณครูว่า
  •  "ครูครับป๊อบปั่นจักรยานนานแล้ว เปลี่ยนให้ผมปั่นมั่ง"
  • ด้วยความที่ยึดความถูกต้องเที่ยง(ถึง)ธรรม ก็เลยบอกไปว่า
  • "น้องป๊อบเปลี่ยนให้น้องโอมปั่นบ้างคะ" 
  • "ไม่ได้ครับ"
  • แล้ว...แล้ว...ลองของซะแล้ว
  • "ก็น้องป๊อบปั่นนานแล้วก็ต้องเปลี่ยนให้เพื่อนปั่นบ้าง  ผลัดกันซิคะ" 
  •  โอ๊ะ...โอ๊ะ..องค์เริ่มประทับแล้ว
  • "ที่ไม่ให้โอมปั่นเพราะ...น้องริวต่อไว้แล้ว" เพล้ง ! เสียงหน้าคุณครูแตกเป็นเสี่ยงๆ
  • ความรู้สึกตอนนั้น มันบอกไม่ถูกว่าเป็นอย่างไร รู้อยู่อย่างเดียวว่า "สิ่งที่เราพร่ำปลูก(ฝัง)ไปเป็นปีน่ะ มันออกดอก ออกผลให้เราได้ชื่นชมแล้ว" เย้...