ครูชบบอกว่าการจัดสวัสดิการรูปแบบนี้จะมีแต่ความสุข เพราะเป็นการให้ เป็นบุญ เป็นการช่วยเหลือกันในกลุ่ม ไม่มีดอกเบี้ย ไม่ต้องเครียดเหมือนการทำสวัสดิการจากสัจจะออมทรัพย์ !!

เมื่อต้นสัปดาห์ก่อน อ.แหววให้หนังสือ “สัจจะออมทรัพย์ : สะสมทุนทางสังคม” เขียนโดย พระสุบิน ปณีโต และหนังสือ “กองทุนชุมชน : เครือข่ายสัจจะออมทรัพย์จังหวัดสงขลา เขียนโดย อ.ภีม ภคเมธาวี  จึงได้มีโอกาสศึกษารายละเอียดอย่างตื่นเต้นยินดีถึงรูปแบบการจัดกองทุนสวัสดิการชุมชนที่เป็นที่ปรารถนา... (ที่จริงช่วงที่ผ่านมาก็มี อ.บางท่านได้แนะนำรูปแบบของ ครูชบ และ พระสุบิน ว่าน่าจะสอดคล้องกับความต้องการที่จะเริ่มต้นในพื้นที่อยู่บ้างแล้ว แต่ยิ่งได้อ่านรายละเอียดโดยตรงเช่นนี้ยิ่งเข้าใจมากขึ้น และรู้สึกมั่นใจ ตรงใจ...)

 

ช่วยให้ได้มองเห็นภาพรูปแบบที่จะเริ่มต้นพูดคุยกับชาวบ้านในชุมชนชัดเจนขึ้น ว่าน่าจะเลือกนำเสนอรูปแบบ 3 บัญชี โดยบัญชีแรกเป็นสัจจะออมทรัพย์ และนำผลกำไรจากปีแรก มาแบ่งครึ่ง 50% ปันผลคืนสมาชิก อีก 50% จัดสรรเป็นกองทุนสวัสดิการชุมชน ในบัญชี 2  ส่วนบัญชี 3 เป็นเงินออมบุญจากสมาชิกและคนทั่วไปที่อยากทำบุญ ซึ่งจะนำมาสมทบกับกองทุนสวัสดิการในบัญชี 2 (ตอนนี้ใช้พื้นฐานทางศาสนาเริ่มต้นรณรงค์ทำบุญในบัญชี 3 แล้ว).. เพิ่ง get ที่ อ.ช่วยให้คำแนะนำไว้หลายเดือนแล้ว..

 

แต่ภายหลังจากนั้น 2-3 วัน ได้มีโอกาสพบกับ ครูชบ ยอดแก้ว ตัวจริงเสียงจริง ซึ่งท่านได้แนะนำแนวคิดและวิธีการของ “สัจจะวันละ 1 บาท เพื่อทำสวัสดิการภาคประชาชน”  ซึ่งเราก็เคยได้เรียนรู้มาพร้อมๆ กับรูปแบบข้างต้นผ่าน gotoknow นี้ และมีความสนใจไม่แพ้กัน แต่ที่ผ่านมาเข้าใจว่าเป็นเรื่องเดียวกัน เพราะพูดถึงการจัด “สวัสดิการชุมชน” เหมือนกัน แต่เมื่อมาฟังรายละเอียดและคำแนะนำจากครูชบ ก็ให้เข้าใจมากขึ้นว่ามีความแตกต่างกันพอสมควร

 

ครูชบแนะนำให้เราเริ่มต้นทำสวัสดิการชุมชน โดยให้ชาวบ้านออมเงินจากรายจ่ายวันละ 1 บาท  เมื่อรวบรวมได้ 180 วัน ก็เริ่มจัดสวัสดิการให้ตามเงื่อนไข  ครูชบบอกว่าการจัดสวัสดิการรูปแบบนี้จะมีแต่ความสุข เพราะเป็นการให้ เป็นบุญ เป็นการช่วยเหลือกันในกลุ่ม ไม่มีดอกเบี้ย ไม่ต้องเครียดเหมือนการทำสวัสดิการจากสัจจะออมทรัพย์  !!

 

เอาอย่างไรกันดีล่ะเนี่ยเรา ?! 

ขอรบกวนผู้มีประสบการณ์ช่วยแนะนำเพิ่มเติมถึงความแตกต่างของการจัดกองทุนสวัสดิการชุมชนทั้ง 2 รูปแบบนี้ด้วยค่ะ ขอบคุณค่ะ