ที่ยอดไม้  กิ่งโย่ง  โด่งสุดขอบ 

อาทิตย์ลอบ  ขอบฟ้า  มาหาเขา

ขอบขุนเขา  ไม่มี  ในใจเรา

ขอบฟ้าเงา  ทอดไป  ในใจกัน

*****

โอ้ตัวเรา  ใช้กรรม  ทำมามาก 

ค่อยค่อยฝาก  คำสอน  ก่อนนอนฝัน 

มีเพียงใช้  พอเพียงใช้  ค่อยจำนรรจ์

ก่อนลากัน  ไปนิรันดร์  พันผูกใจ

*****

Sunrise

*****

อาทิตย์โด่ง  โค้งขอบ  ลอบกิ่งไม้

ลดเลี้ยวไป  ใจบดบัง  รั้งแสงใส

หลบหลีกได้  ครั้งใด  หลีกหลบไป

กรรมของใคร  ของใคร  ชดใช้เอง

*****

ขอคุณพระ  ละเลิก  เพิกถอนจิต 

ดลดวงจิต  แปรไป  ไม่ข่มเหง 

กรรมมวลนี้  มีแต่ให้  ชดใช้เอง 

ขอบรรเลง  เพลงรัก  ปักในทรวง

*****

ขอเพียงรัก ที่มีแต่ให้.....

ครูอ้อย  แซ่เฮ