ขนุนที่บ้านฉัน   ๒ ปีมานี้  ออกลูกดก  ...แต่แปลกอยู่ไปได้สักหน่อย...เปลือกดำปิ๊ด.....สังเกตดูว่าน่าจะมาจากหมอกตกในฤดูหนาว....

 

ต้นนี้ออกปีละ ๔ - ๕ ลูกเท่านั้น...ห่างน้ำมากเลย

 

แต่ข้างในของผลไม่เป็นปัญหา......

ภาพนี้คุณนายบาง นักการชั่วคราว....ผู้มีฝีมือและนิยมชมชอบในการทำขนมและอาหารต่างๆ....

ปิดเทอมทีครูที่โรงเรียนอิ่มแปร้......ช่วยกันลงขันให้คุณนายทำให้กิน....

มีวิสัยทัศน์ในการทำงานให้บริการดีมาก

๑. แนคิดว่าการทำความสะอาดห้องน้ำที่เด็กแกล้งทำเลอะ...เป็นการฝึกความอดทนแก่ตนเอง

๒. ฉันภูมิใจและรู้สึกได้บุญที่ทำให้คนเข้าห้องน้ำที่สะอาด...ประจำอยูตึก ๕ ห้องน้ำชายหญิงรวม  ๔๒ ห้อง...ไม่นับบริเวณอาคารและงานอื่นๆ

๓. ฉันมักพูดบอกเล่า  ปัญหาของนักเรียนที่กระทำต่อครูให้เพื่อนบ้านที่มีลูกมาเรียนโรงเรียนเราเสมอ...ประชาสัมพันธ์ตัวยงเลยนะนี่

๔. หลายคนแนะนำให้ฉันลาออก...ค่าแรงวันละไม่ถึง  ๒๐๐ บาท...ค่ารถและอื่นๆ ..แล้วไม่น่าคุ้ม...ฉันตอบเขาว่า...แล้วจะทำอะไรกินกันอยู่บ้านเฉย ๆ ก็ยิ่งไม่มีกิน......มีกินไม่เหลือเก็บ...ก็ดีกว่าไม่มีเก็บและไม่มีกิน......

 

ขนุนต้นหน้าบ้านนี้เมื่อปีก่อนออกลูกเป็นกระเทยมากมาย...พูดไปแล้ว....ปีนี้ออกลูกทั้งปี...ครั้งละ ๓ - ๕ ลูก......ขนาดใหญ่สุดไม่เกินทุเรียนกำปั่นลูกเบ้งๆ  .......แต่ปัญหาพอผลเริ่มแก่....พี่แกก็เริ่มแตก

ทิ้งไว้นานวันสัก ๑ - ๒ สัปดาห์ ( ถ้าฝนไม่ตก ) พี่แกก็เริ่มเป็นรา......ลองเอามาผ่าดู...เป็นเวลาที่สุกพอดี...เนื้อเหลืองหวาน......กรอบ....

 ปัญหาเช่นนี้เกิดจากอะไร......บางคนก็ว่าได้น้ำมากไป......ต้องได้แน่เพราะอยู่รวมกับไม้ประดับ.......แต่อีกต้นหนึ่งก็ไม่เห็นแตก......ซึ่งดกมากออกลูกปีละ หลายสิบลูก...ขนาดก็เท่ากันกับต้นหน้าบ้านนี่แหละ......และก็แปลกอีกแหละ...เปลือกไม่ดำทั้งสองต้น...ซึ่งต่างกับต้นหลังบ้าน.....

 

ต้นนี้ข้างบ้านได้น้ำมากที่สุด  ทั้งน้ำจากเครื่องซักผ้า และจากการรดกล้วยไม้