เมื่อวานนี้ ผมนั่งจิบกาแฟ อ่านข่าวหนังสือพิมพ์มติชนรายวัน ฉบับวันที่ 28 กุมภาพันธ์ 2551 หน้าการศึกษา เกี่ยวกับองค์กรบริหารส่วนจังหวัด ได้จัดสรรงบประมาณซื้อหนังสือและสื่อการเรียนการสอนแจกให้แก่โรงเรียนในจังหวัด ซึ่งไม่ตรงกับความต้องการของโรงเรียน โดยเฉพาะกรณีที่อบจ.ดำเนินการจัดซื้อแจกโรงเรียนเอง...ตามที่ปรากฏเป็นข่าวแล้วนั้น รายละเอียดเพิ่มเติมสามารถไปหาอ่านเพิ่มเติมได้ และมีข่าวลงต่อเนื่องในฉบับวันที่ 29 กุมภาพันธ์ 2551 หน้าการศึกษาเช่นเดียวกัน
คำถาม : การให้ที่ไม่หวังผลตอบแทน มีอยู่หรือไม่ ถ้ามี ควรเป็นอย่างไร หรือถ้าไม่มี ควรเป็นอย่างไร
คำตอบ : ???
คำถาม : แล้วเราจะเอามาตราฐานอะไรเป็นเครื่องวัดของการกระทำ ที่เรียกว่า "ดี" และ/หรือ
"ไม่ดี"
คำตอบ : ..........................
ในยุคประชานิยมขึ้นสมอง การแจกจ่ายให้ อย่างน่าเอ็นดูยิ่งนัก โดยมองไม่เห็น และ/หรือไม่รู้จักคุณค่าที่แท้จริง ขอเพียงแค่มี แค่เป็น แค่เสพ เช่นนั้นหรือ
ช่างน่าแสนเศร้า เสียหรือประมาณ
เย็นนี้ ผมคงต้องขับมอเตอร์ไซด์ ไปตามป่าเขา ชมพระอาทิตย์ตกดิน ดีกว่า
เยาวชนไทย ยังถูกกระทำตลอดชั่วนาตาปีเหมือนลูกอมเคลือบคาราเมลล์ อร่อย หอมหวาน น่ากิน แล้วฟันก็ผุ
นึกว่าประชาชน เลือก และให้โอกาสในการบริหารงานแล้ว สิ่งย้อนกลับมา ชะตากรรมไปตกกับเยาวชนชายขอบ
โศกนาฎกรรม !
ถึงเวลาหรือยังที่ชาวgotoknow ทุกท่าน ทุกคน จะมีเวทีเสวนากลางแจ้งสาธารณะที่ใดที่หนึ่ง เสียที ได้แต่ รอ รอ รอคอย ........ใครจะเริ่มต้น ออกจากหน้าwebsite ไปสู่การเจอหน้า เจอตากันบ้างจะดีไหม
ก่อนที่ พรุ่งนี้ก็สายเสียแล้ว (อาจารย์ศิลป์ พีระศรี ท่านกล่าวไว้ หากผมจำไม่ผิด)
วันนี้ วันศุกร์ นั่งจิบน้ำชา กินกะหรี่ปั๊บ อร่อย ๆ ลืมไปผลไม้ ด้วย ครับ เพื่อสุขภาพ กันดีกว่าไหม ครับ จะได้ไม่เครียด
สวัสดีครับ อาจารย์ทวิช :)
ขอให้กำลังใจอาจารย์ครับ :)