หลังจากสอบเสร็จ ลูกนกกระจอกและลูกนกกระจิบก็บินปร๋อกันกลับรังด้วยความร่าเริงสนุกสนาน นั่นหมายความว่า ตั้งแต่วันพรุ่งนี้ไปเกือบ ๒ เดือน เป็นช่วงของการปิดภาคเรียน ระหว่างที่บินอยู่นั้นเอง เจ้า ๒ ตัวก็ได้วางแผนกันว่า จะทำอะไรกันดีในภาคฤดูร้อน "ไปเตรียมยางเส้น ไว้เป่ากอง เป่ากระจาย หรือเป่าถมกันดีไหม หรือว่า ไปหาเม็ดเยี่ยวหวาดมาเล่นหมากหลุมกันดี" หลายประเด็นที่พยายามหาข้อยุติ
นี่กระมัง สัตว์บ้านนอก ช่วงเวลาปิดภาคเรียนไม่เคยคิดจะไปกวดวิชา ไปติวเข้ม หรือไปเรียนอะไรเพิ่มเติมตามสถาบันที่เขาเปิดสอนพิเศษ บ้านนอก สิ่งที่สัตว์เหล่านี้คิดก็เป็นเรื่องชีวิตกับเรื่องราวเล็กๆที่ไม่คร่ำเครียด หากจะมีการแข่งขันก็เป็นการแข่งขันเพื่อการหยิบยื่นสิ่งที่ได้รับให้กับคู่ต่อสู้เพื่อมาแข่งขันกันอีก แต่ไม่ทิ้งความเป็นเพื่อนเมื่อแข่งขันจบ เช่น หากเป่าถมจนชนะ ขณะที่เพื่อนหมดตัว ผู้ชนะก็จะแบ่งสิ่งที่ชนะนั้นให้กับเพื่อนที่หมดตัว เพื่อมาแข่งขันกันใหม่ โดยไม่ต้องไปซื้อเพิ่มเติมให้เสียสตางค์
ไม่นานลูกนกกระจอกและลูกนกกระจิบก็มาถึงรังซึ่งอยู่ติดกัน เห็นแม่นกกระจอกกับแม่นกกระจิบกำลังเกาะกิ่งคุยกัน จึงเข้าไปแสดงความเคารพ เป็นธรรมดาว่า ลูกที่ดี เมื่อเห็นผู้ใหญ่อันเป็นที่เคารพ ย่อมแสดงความเคารพด้วยใจที่เคารพจริง และผู้ใหญ่ที่ควรแก่การเคารพ คือผู้ใหญ่ที่เพียบพร้อมด้วยคุณธรรม มิใช่ผู้ใหญ่ที่รังแกเด็ก ให้เด็กเหม็นเบื่อ กับการซ่อนเร้นไว้ซึ่งมารยา ดังนั้น ผู้รู้จึงกล่าวว่า การบูชากราบไหว้ผู้ควรแก่การบูชากราบไว้ นับเป็นความเจริญงอกงามสำหรับตน "เป็นไง เหนื่อยไหม" แม่นกกระจิบถาม "นิดหน่อยแม่ เนี่ย วันนี้เป็นวันสอบสุดท้าย ระหว่างทำข้อสอบ ผมไม่กล้ากระดุกกระดิกเลย ครูเขาคุมเข้มมากๆ บางครั้งก็ทำให้เครียดไปด้วย" ลูกนกกระจิบตอบพร้อมกับทำหน้าตาออดอ้อน ขณะที่ลูกนกกระจอกก็ร่วมสมทบด้วย "ใช่ๆ ครับน้า บางทีครูที่คุมสอบมายืนอยู่ใกล้ๆ ผมนี่เหงื่อไหลเลยครับ อันที่จริงไม่ได้ทุจริตใดๆ แม้แต่การคิดก็ไม่เคย แต่ว่า ด้วยความเกรงในครูที่คุมสอบ จึงไม่เป็นอันทำ แต่ก็พยายามควบคุมตัวเอง ทำจนเสร็จเลยครับ" "อืม...ดีแล้ว ดีแล้วลูก ผลการสอบที่ได้มาจากความไม่ซื่อสัตย์ ได้ไปก็เท่านั้น ครั้นจะไปอวดใครเขาก็อวดไม่ได้เต็มที่ ด้วยว่าความไม่ซื่อสัตย์ที่ตนซึมซับอยู่นั้น ย่อมกัดกร่อนใจตนนั่นเอง เหมือนนักปราชญ์เขาว่า สนิมเกิดจากเหล็ก ก็กัดกร่อนเหล็กนั่นแหละ นอกจากนั้น ผู้ที่ไม่ซื่อสัตย์ตั้งแต่เล็ก โตไปก็ไม่ซื่อสัตย์ สัตว์แบบนี้ เป็นผู้นำที่ดีไม่ได้หรอก หากจะเป็นก็มีแต่จะทำให้บ้านป่าเมืองนอนล่มจมไปเปล่า ดังนั้น ขอให้รักษาความซื่อสัตย์ไว้ให้ดีล่ะ" แม่นกกระจิบกล่าวสอน "ครับๆ ขอบคุณครับ พวกผมไม่มีวันที่จะทุจริตแน่ๆ ไม่รู้จะทุจริตไปทำไม ในเมื่อพวกผมเตรียมตัวกันมาตั้งแต่ต้นเทอมโน่น การเตรียมตัวไว้ก่อนย่อมได้รับสิ่งที่ปรารถนาก่อนเสมอ...อืมมม พวกผมขอตัวไปเปลี่ยนผ้าและออกไปนาหาหนอนหน่อยนะแม่" "ไปเหอะๆ แต่อย่ากลับรังมืดค่ำล่ะ" แม่นกกระจิบพูดจบก็หันไปคุยกับแม่นกกระจอกว่า "ตราบเท่าที่การสอบความรู้ยังต้องอาศัยผู้ควบคุมห้องสอบ ก็หมายความว่า ความไม่ซื่อสัตย์ยังคงมีอยู่ ห้องสอบความรู้ใด ไม่จำเป็นต้องมีผู้ควบคุม ห้องสอบความรู้นั้น แสดงให้เห็นถึงการมีความรู้คู่คุณธรรมจริง...จะมีไหมหนอกับห้องสอบแบบนี้....."