เดินทางวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๕๑ กลับวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๕๑

    การเดินออกจากที่หนึ่ง ไปยังอีกที่หนึ่ง มีความหมายเสมอ และทุกการจาก ต้องเป็นไปอย่างหมดกังวล วันนี้ผู้เขียน ตัดสินใจ แจ้งการเดินทางไปเป็นอาสามัคร ช่วยงานที่กุสินาราคลินิก ที่บันทึก เชื่อมใจ สายใยบุญ ตอบแทนคุณ สองแผ่นดิน เป็นเดินทางวันที่ ๑๓ มีนาคม ๒๕๕๑ กลับวันที่ ๒๖ เมษายน ๒๕๕๑ ด้วยมีเวลาจำกัด และคงไม่ต้องตระเตรียมอะไรมากมาย ไปง่ายๆ อยู่ง่ายๆ เมื่อใจสบาย การจะเรียนรู้สิ่งใด ก็จะไม่มีอุปสรรค ไม่ได้คาดหวัง ก็จะไม่มีการผิดหวัง

    ถามว่าใช้กำลังใจมากไหม ในการตัดสินใจครั้งนี้ ก็ต้องตอบตามจริง ว่า ไม่ได้ใช้ความพยายาม หรือฝีนใจอะไรเลย ไปตามแรงศรัทธา ไปตามที่ใจอยากจะไป แม้จะมีเสียงผู้ที่ทราบดี ว่าดินแดนที่ไปนี้ คงไม่ได้ทำให้เป็นสุขมากนัก ทั้งความเป็นอยู่ สภาพแดล้อม ฯลฯ อีกอย่าง งานที่ตั้งใจไปช่วยเหลือครั้งนี้ ก็กับผู้ที่เจ็บป่วย ทุกข์ยาก ไม่มีความสุขกันอยู่แล้ว

  แต่ความสุขที่แท้จริง ผู้เขียนขอสารภาพว่า ยังไม่เคยเจอชนิด สุขแบบสุดฤทธิ์สุดเดชเลยในชีวิตนี้ เอาแค่แต่ละวันที่ผ่านมา ก็ต้องใช้ชีวิต ที่คลุกคลี กับผู้มีความทุกข์มาตลอด ถ้าจะต้องไปพบเจออีก ก็คงไม่แปลกอะไร ส่วนความสะดวกสบาย คิดว่า ในภพภูมิมนุษย์นี้ คงเป็นเรื่องต้องทนได้อยู่แล้ว เพราะเราชื่อว่าเป็น มนุษย์คนหนึ่ง

  ยังมีภารกิจคั่งค้าง ๒ เรื่อง คือ การส่งผ้าไตรจีวร ไปบังกลาเทศ และการจัดหน่วยรับบริจาคโลหิต โครงการธนาคารเลือด ที่เขาคันทรง ในวันที่  ๑๑ มีค. ๕๑ คิดว่าทุกอย่างคงผ่านพ้นไปด้วยดี หลังจากนั้น เวลาอีก เดือนเศษ เราคงได้พบกันที่ต่างแดนแล้ว ประเทศอินเดีย

  ขอถือว่าวันนี้ ได้แจ้งกำหนดการให้ทุกท่านได้ทราบ และขอกราบขอบพระคุณ ทุกท่าน ที่ให้กำลังใจ สนับสนุน จนความตั้งใจของคนหนึ่ง ที่คิดจะไปทำสิ่งดีๆ นั้น ใกล้จะถึงวันที่เป็นความจริงแล้ว เรามาเริ่มนับถอยหลังพร้อมๆกันนะคะ เหลือเวลาอีก ๑๗ วัน