ผู้ให้ความรู้ กับ ผู้ต้องการนำความรู้ไปใช้ให้เกิดประโยชน์
วันนี้เปิดการอบรม กลุ่มคอนโดโคบ้านหนองแคน ปรากฏว่าทีมวิทยากรพิเศษจากขอนแก่นเดินทางมาถึงคณะแรก หลังจากนั้นสมาชิกทยอยเดินทางถึงสวนป่า อาจารย์นรินทร์ ศรีสว่าง ผ.อ.โรงเรียนบ้านหนองแคน ทำหน้าประสานงานในพื้นที่ให้กับเราบอกว่าหืดขึ้นคอ เพราะตารางอบรมเราไปชนกับงานเทศกาล งานประชุมกรรมการเลือกตั้ง สว. และเรื่องอื่นๆที่ดูยุ่งสารพัด กว่าจะพร้อมก็สายเหมือนกัน ใครคิดว่างานอบรมทำง่ายก็ลองดู ต้องใช้อุบายสารพัด กว่าทุกอย่างจะเข้าที่เข้าทาง
ฮู้บ่ วัวกินอีหยังถึงใหญ่เร็ว รศ.ฉลอง วชิราภากร เริ่มต้นที่คำถามในภาษาท้องถิ่น อาจารย์ได้เล่าถึงรูปแบบการเลี้ยงโค
1 เทวดาเลี้ยง ถ้าปีไหนฟ้าฝนดี หญ้าสมบูรณ์ดี สุขภาพโคก็สมบูรณ์ดี
2 คนเลี้ยง จับขังให้อาหารข้น
ถ้าให้อาหารไม่ดี โคโตช้า ให้ลูกห่าง เจ็บป่วยง่าย เสียเวลาเป็นปี วัวสวยดูที่ดากงาม (ตะโพกใหญ่) ฯลฯ เมื่อผ่านการบรรยายแล้ว ก็พากันโยกย้ายไปทำการสาธิตการทำอาหารข้นและอาหารหยาบ(ฟางหมักยูเรีย) สาธิตกันให้เห็นขั้นตอนต่างๆด้วยการลงมือปฏิบัติ แล้วเอาอาหารปรุงแต่งนี้ไปให้สัตว์ชิม โคแม่ลูกอ่อนก็ถูกเลขอย่างไม่คาดฝัน ได้รับของขวัญเป็นอาหารอันโอชะจากการฝึกอบรมในครั้งนี้
สาธิตการทำอาหารสัตว์ ภาพถัดมาสาธิตท่ายืนถ่ายรูปกับคณะชาวมอดินแดง
เพื่อให้กลุ่มนี้คิดที่จะเรียนรู้อย่างจริงจังหวังผล ไม่ใช่เรื่อง่ายเลย เราต้องงัดอุบายออกมาใช้หลายเล่มเกวียน ผมพูดมากที่สุดเลยวันนี้ เรียกว่าอบรมจนน้ำลายเหนียว ผมเพิ่งประชุมคณะวิทยากรไปเมื่อตะกี้นี้ ทุกคนสรุปกันว่า พรุ่งนี้คงจะดีกว่าวันนี้ เพราะทุกคนเริ่มสนใจอย่างจริงจัง เราจึงวางแผนเดินหน้าไปในด้านการทำกิจกรรมเปรียบเทียบ เช่น ยกตัวอย่างการเลี้ยงปลาบู่ ปลูกผัก ปลูกหวาย ปลูกไผ่ ปลูกผักยืนต้น ไม้ยืนต้น เลี้ยงหมู เลี้ยงไก่ ฯลฯ
อาจารย์ปลาบู่จะมาขึ้นเวทีกับครูวุฒิ เพื่อมาบอกกล่าวเรื่องราวเกี่ยวการส่งเสริมการเลี้ยงครบวงจร อย่างนี้ก็สนุกสิครับ ชาวบ้านจะได้รู้ว่าควรจะเลือกทำกิจกรรมอะไรบ้างนอกเหนือจากที่ทำอยู่เดิม เพราะส่วนใหญ่ที่มึนตึบซอยเท้าอยู่กับที่ เพราะไม่มีข้อมูล ไม่มีตัวอย่าง หรือการชี้แนะที่เป็นกิจจะลักษณะ ส่วนมากวิทยากรจะขี้โม้ ว่าไอ้โน่นไอ้นี่ดี แต่เราจะบอกว่า..อย่าเชื่อเราขอให้ทำลองทำด้วยตนเองจากเล็กไปหาใหญ่ เมื่อแน่ใจค่อยขยายงานตามความรู้ ถ้ารู้มากก็ทำมากได้ แต่ถ้ารู้น้อยอวดเก่งไปทำมาก ส่วนใหญ่จะไปไม่รอด เพราะการดำเนินวิชาชีพใดๆต้องอาศัยความรู้ พรุ่งนี้เราจะมาดูว่า ระหว่างปลาบู่กับโคเนื้อ ชาวบ้านคิดอย่างไร?
ทหาร ทหาร ตื่นมาชมการเรียนรู้ อิอิ