เที่ยวเวียตนามกลาง มีความหลากหลายในมิติทางวัฒนธรรม

 หลายๆท่านคงเคยไปประเทศเวียตนามมาแล้ว  สิ่งที่เราได้พบเห็นคือถ้าไปตอนเหนือ  จะมีเมืองฮานอยที่เป็นเมืองเก่าแก่โบราณ  ติดกับประเทศจีน  ส่วนทางใต้ก็เป็นเมืองไซ่ง่อน  ที่เปลี่ยนชื่อมาเป็นเมืองโฮจิมินซิตี้  เมื่อสงครามสงบ

เมื่อเร็วๆนี้ผมได้เดินทางไปเวียตนามกลาง  ตามเส้นทางรถยนตร์  โดยใช้เส้นทางจากมุกดาหารเข้าสู่เมืองสะหวันนะเขตในประเทศลาว  ต้องบอกว่าทางยาวมากระยะทางประมาณ 250 กม.นั้นนั่งกันเมื่อยก้น  แถมแล่นเร็วไม่ได้เพราะถนนแคบ  สองข้างทางก็ไม่ค่อยจะมีบ้านเรือน ชาวบ้านส่วนใหญ่ก็จะเลี้ยงแพะเต็มไปหมด ช่วงเข้าเวียตนามก็ให้แล่นได้เพียง 40 กม.ต่อชั่วโมง    

 จากลาวเราผ่านด่านลาวบ๋าว (เวียดนาม)เดิมเป็นเขตปลอดทหารสมัยสงครามเวียตนาม  แนวเส้นขนานที่17ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเบนไห่เป็นแม่น้ำสายประวัติศาสตร์แบ่งเวียดนามเหนือ-ใต้กว่าจะถึงเมืองเว้ก็มืดค่ำ

เมืองเว้นั้นเป็นเมืองเก่าแก่สมัยขอมปกครอง ผมได้ไปชมเจดีย์เทียนมู่ (วัดเทพธิดาราม) ตั้งอยู่บนเนินเขาริมฝั่งแม่น้ำเฮือง (แม่น้ำหอม) เป็นวัดที่สำคัญและสวยงามที่สุดของเมืองเว้ ประกอบด้วยเจีดย์ศิลปะร่วมสมัยเวียดนาม – จีน สูง 7 ชั้น แต่ละ ชั้นจะมีพระพุทธรูปทองคำประดิษฐานอยู่รอบๆเจดีย์จะมีระฆังทอง 
นอกจากนั้นยังมีรถเก๋งคันประวัติศาสตร์ที่เจ้าอาวาสใช้นั่งไปเผาตัวเองจนมรณภาพกลางกรุงโฮจิมินต์ (ไซ่ง่อน) เพื่อประท้วงผู้นำในอดีต <p style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></p> <p style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></p><p>ที่วัดนี้เองเราต้องประทับใจในบทเรียนของเขาคือการปรับเปลี่ยนชีวิตเด็กๆที่ต้องการบวชเรียน  เขาจะให้เข้ามาอยู่ในวัดตั้งแต่อายุหกขวบ  มานั่งเรียนนั่งเขียนกัน  ที่เห็นวันนั้นเขาสอนการเขียนภาษาจีน  เขาบอกว่าเด็กๆต้องโกนผมไว้สามโก๊ะ  เห็นแล้วนึกถึงตัวเองเด็กๆมีแกละ  แต่ไม่ได้บวชหรอกมาเบียดซะก่อนกว่าจะบวชก็แก่แล้ว  </p><p>แต่เวียตนามนั้น  พออยู่วัดได้สามปีก็จะโกนเหลือโก๊ะเดียว  พออายุ 12 ปีก็โกนหมดบวชได้เลย  ช่างเป็นวิถีปรับเปลี่ยนชีวิตที่ดีจัง  เรียกว่าทำให้จิตนิ่งซะก่อนแล้วบวช</p><p></p><p></p><h2 style="margin: 0cm 0cm 0pt; text-align: center" class="MsoNormal"></h2><p style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"> ที่เห็นอยู่นี้คือหีบเก็บของในวัดของและคน  เป็นเตียงนอนด้วยในตัว </p><p style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal">วิถีชีวิตของชาวเวียตนามดูแล้วสงบสุขดี  และยังคงรักษาวัฒนธรรมของชาวเวียดนามเอาไว้ได้อย่างดีแถมมีเมือง ฮอยที่เป็นเมืองมรดกโลก</p> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"></h5> <h5 style="margin: 0cm 0cm 10pt" class="MsoNormal"> เมืองเก่าฮอยอัน  เป็นเมืองเก่าแก่อันลือชื่อ เมื่อศตวรรษที่ 16 – 17 ยังคงสภาพบ้านเรือน อนุรักษ์ไว้ซึ่งอาคาร วัด  แม่น้ำ สะพาน และถนนหนทาง การค้าขาย ตลอดจนวิถีการดำเนินชีวิตให้เหมือนกับสมัยอดีต ทางองค์การ UNESCO ประกาศให้เป็นมรดกโลก  และได้รับสมญานามว่าเป็นเมืองพิพิธภัณฑ์ที่มีชีวิตหรือพิพิธภัณฑ์สด  ตามระเบียบของที่นี่คือ  ต้องเดินเท้าเข้าเยี่ยมชม  เช่าจักรยานหรือสามล้อถีบเที่ยวชมก็ได้  ทุกวันขึ้น 14-15 ค่ำของทุกเดือนชาวเมืองฮอยอันจะพร้อม ใจกันเปิดไฟซึ่งเป็นโคมไฟโบราณน้อย-ใหญ่หลากหลายสีสรรค์  ประดับประดา    </h5>