นับเป็นความหลากรสที่ได้สัมผัสระหว่างการเดินทางไกลแสนไกล

การเดินทางจากสงขลา –กรุงเทพ ฯ – อยุธยา – กรุงเทพ ฯ – สงขลา  ได้จบลงแล้ว  ทุกอย่างมีจุดเริ่มต้นแล้วก็กลับมาสู่จบเริ่มต้นอีกครั้งหนึ่ง 

%e0%b8%95%e0%b8%b6%e0%b8%81++%e0%b8%a1%e0%b8%88%e0%b8%a3

ที่ตึก มจร . เดิมในวัดมหาธาตุ ฯ ท่าพระจันทร์ กรุงเทพ ฯ   ที่ยูมิเคยอยู่มา 8 ปี เพื่อบ่มเพาะคลังปัญญา  ด้านล่างเป็นที่จอดรถเต็มไปหมด  ทราบว่า  ในเทอมสอง ปี 51 จะย้าย มจร. ไปเรียน - สอนที่ ที่ใหม่คือ ที่ อ. วังน้อยแล้ว

%e0%b8%a1%e0%b8%88%e0%b8%a3+

ยูมิยืนอยู่ทางเข้า มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  ที่ อ. วังน้อย  จ . พระนครศรีอยุธยา  รอบ ๆ เป็นท้องทุ่งนาไกลสุดสายตา  ยังเห็นหมอกลงจัดยามสายวันนั้น 

 เป็นวงจรแห่งชีวิตที่จับต้องได้นะครับ  เงาชีวิตเมื่อคิดไปได้พบปะคุยกับผู้คนที่เคยรู้จักกันมีทั้งเจอโดยบังเอิญและมาพบกันโดยไม่ได้นัดหมายพร้อมรู้ข่าวสารการจากไปของผู้คนและความเจริญก้าวหน้าทั้งในชีวิตและการงาน 

%e0%b8%a3%e0%b8%b9%e0%b8%9b%e0%b8%a3%e0%b8%a7%e0%b8%a1

บรรดากัลยาณมิตรที่พบเจอวันนั้น...

 นับเป็นความหลากรสที่ได้สัมผัสระหว่างการเดินทางไกลแสนไกล 

 และเช้านี้ก็มาอยู่ที่ทำงานฟังเสียงลมทะเลพัดมาหนาวกายบนเกาะยอ  กลางทะเลสาบสงขลาตามเดิม  ฮา  ๆ เอิก ๆ