ผู้ตั้งคำถาม 5+5 ทำไมได้ 15 และก็ไม่มีใครสามารถตอบได้ด้วยนะ

กลับมาเรื่องแรกที่อยากเล่าในการเข้า IOCS รุ่น 1 ต่อ ครานี้เป็นคราวของ อ.ประพนธ์

ผู้ตั้งคำถาม 5+5 ทำไมได้ 15  และก็ไม่มีใครสามารถตอบได้ด้วยนะ

ฮาสุดๆๆๆ ใครอยากรู้คำตอบคงต้องให้ อ. เป็นคนเฉลย

....................

ครั้งแรกที่ฟัง อ. บรรยาย น่าจะเป็นงานมหกรรม KM ครั้งที่ 2 และครั้งที่ 3 นี่เห็นไหม อ.จำเราไม่ได้เองต่างหาก เราเป็นคนเดินไปแนะนำตัวพร้อมขอเบอร์โทร อ. ด้วยนะ  เสร็จแล้วก็เริ่มหาหนังสือของ อ. มาอ่าน แอบๆๆๆ ไปอ่านตาม web. ต่างๆ สอดแนมเข้าไป จนกระทั่งได้รับมอบหมายให้ดูแลกลยุทธ์เรื่องการพัฒนา KM ในองค์กรแบบเต็มๆ  เลยได้แน่ใจว่าต้องแวะไปหาสักครั้ง

อ. ประพนธ์ ไม่เหมือน ดร. เลยนะ ฮา ฮา แถมออกแนวเด็กบ้านๆ (บ้านนอก) เหมือนเราเลย อาจเป็นเพราะเป็นคนถิ่นตะวันออกเหมือนกันก็ได้ ร้องเพลงเพราะ (ชอบเพลงเหมือนกับป๊ะป๋า เราเลย ทำให้เราสามารถร้องเพลงคู่กับ อ. ได้ทุกเพลง) สิ่งที่เราได้เป็นแบบอย่างที่ดีมากๆๆๆๆ จาก อ. คือการที่คิดผิดหรือเข้าใจอะไรไม่ตรงกับคนที่สื่อออกมาแล้วให้รีบแก้ไข เนี้ย โดยไม่ต้องคำนึงถึงความที่เป็นผู้ใหญ่กว่า อวุโสกว่า ทุกเรื่องสามารถขอโทษและปรับใหม่ได้ เนี้ย!  สุดยอด

 การเข้า IOCS มีช่วงหนึ่งที่เราและ อ. เข้าใจไม่ตรงกัน อาจเป็นเพราะเราเองที่คิดว่า อ. เข้าใจ เลยไม่พูด ไม่อธิบาย ในสิ่งที่ต้องการก่อน (ความไม่ดีที่คิดเอง เออเอง ไม่พูด ไม่ถาม)   แถม อ. ยังไม่เข้าใจในสิ่งที่เราพยายามอธิบายด้วยนะ  (หรือเข้าใจแล้วแต่รู้ว่าไม่มีประโยชน์ในการอธิบายตอนนั้นก็ได้นะ)  แท๊กทีม ปิดหู ปิดใจ และเดินไปปิดตา เต็มๆๆ  งานนี้ ตอนแรกเราก็จิตตก..  เดินคอตกไปเลยเหมือนกัน เพราะต้องคิดต่อว่าจะทำไงให้งานเดินไปได้ และความรักระหว่างคนในทีมกลับมาเหมือนเดิม

 เดินคิด นอนคิด ไปวิ่งแล้วคิด ก็คิดไม่ออก  จนกระทั่งเพื่อนๆ ในทีม มาชวนให้นั่งคุยกันใหม่ กลางบรรยากาศ ริมน้ำ ใต้แสงจันทร์สวยๆๆ เห็นต้นไม้ เห็นน้ำ เห็นท้องฟ้า  บรรยากาศน่าจะเป็นส่วนสำคัญที่ทำให้พวกเรากลับมาคุยกันดีๆๆ  หันมาฟังกัน หันมาเปิดใจจริงๆ ต่อกัน ทำให้เราเชื่อว่าพูดเกิดก่อน พูดกัน แล้วกลับไปคิดเนี้ย ได้อะไรดีๆเยอะเลย

เช้ามา อ. มาถามถึงแนวทางการเริ่มต้นใหม่ในทีมของเรา และเหมือน อ. เข้าใจอะไรมากขึ้น ไปทบทวนบทเรียนที่มาสอนพวกเราแล้วไม่ work (คงไปคิดว่า ทีมนี้ต้องสอนแบบแปลก อ. บอกว่า "ขอโทษ หากเมื่อวานหากเข้าใจผิด แนวทางที่จะเป็น และจะไปเป็นแบบนี้ใช่ไหม? พร้อมอธิบายในสิ่งที่เราต้องการให้อ. อธิบายให้เพื่อนๆในทีมฟัง แนวทางอีกแบบหนึ่งซึ่งจุดประกายความคิดให้ทีมได้เป็นอย่างดี"

เราอึ้งไปเลย เพราะมีน้อยคนมาก ที่จะมายอมรับในบทเรียนที่ต้องการการแก้ไขให้ตรงกับความต้องการของคนอื่น แต่ อ. สามารถทำได้โดยเราไม่เห็นความมีตัวตนของ ดร. ผู้อำนวยการคนหนึ่ง กับเด็กๆ กลุ่มหนึ่ง ซึ่งต้องการเพียงประกายเล็กมาจุดให้ตรงปลายไม้ขีดเท่านั้น เพื่อให้ไม้ขีดก้านเล็กๆ เหล่านี้ สามารถจุดไฟกองใหญ่ได้ต่อไป

ขอบคุณนะคะ  ที่ได้รู้จักกัน