สวัสดีครับ

มีความคิดที่ได้ข้อสรุปอย่างหนึ่งว่า  จริงๆแล้วทุกๆคน  มีความดีอยู่ในตัวเอง

เพียงแต่ดีมาก ดีน้อย ขึ้นกับมุมมองที่เราสัมผัส หรือวาระที่เขาเป็น

 

ยกกรณีที่พบ  ในการทำงาน...

   ด้วยเวลาที่เราสัมผัสผู้คนเริ่มต้น  เราอาจจะไม่ได้เห็นเรื่องราวความดีของเขา  อาจจะสัมผัสเพียงสิ่งที่เราไม่ให้คุณค่า  หรือตัดสินว่าไม่ดีงาม...

   นั่นอาจจะเพราะเวลา  หรือความเป็นตัวเราที่ไม่พัฒนา ณ ตอนนั้น...

 

   วันนี้ผมได้สัมผัสถึงความดีงาม  ที่มากขึ้นกว่าเดิมของเพื่อนร่วมงาน  ท่านหนึ่ง

  หรือจริงๆแล้ว  หลายๆคน ผมรู้สึกสึกว่า  เขาเหล่านั้นดีขึ้น  ไม่ได้ดีต่อผมนะครับ 

  แต่ว่าดีต่อการงาน  ดีต่อผู้รับบริการ  ต่อหน้าที่ของเขาเอง...

  เพื่อนร่วมงานท่านหนึ่ง  วันนี้...

   ผมมองเห็นความดีที่เขาเป็น(จริงๆแล้วเขาอาจจะมีอยู่แล้วแต่เรามองไม่เห็นเอง)

  เป็นความดีที่บริสุทธ์    ในการทำหน้าที่  ในการดูแลผู้ป่วยด้วยความตั้งใจ  ละเอียด  รอบคอบ    ครบถ้วน..ตามที่ควรจะเป็น...

 

     จนผมอดไม่ได้ที่จะแสดงความรู้สึกจริงๆที่เกิดขึ้น  เป็นความสุข ความปีติ  ที่เห็นความดีงามของเขา....

 

    จนได้ข้อสรุปว่า  ความดีนั้นคงมีอยู่ในตัวผู้คนทุกคน  มากน้อยต่างกัน

    และความดีนั้นสามาถสร้าง เปลี่ยนให้มากขึ้นได้เรื่อยๆ...

   ยิ่งมีสังคม  แวดล้อมที่ดี    เพื่อนร่วมงานที่ดี

   ยิ่งมีผู้นำที่ดี  มีคุณธรรม 

 

  ผมเชื่อเรื่องการเหนี่ยวนำความดีครับ  

   ถ้ามีคนดีมากๆ  ดดยเฉพาะผู้นำ  หัวหน้า  ผู้ที่มีอำนาจ 

   ก็น่าจะส่งผลให้  ผู้น้อย  คนทำงานทั่วไป 

 เกิดการเรียนรู้ในสิ่งที่ดีๆ  และดีขึ้นตามๆไปด้วยครับ

 

ผมเชื่อว่าองค์กรที่ผมอยู่จะเต็มไปด้วยคนดี  และมีชุมชนนักปฏิบัติมากมายครับ