วันที่ 30 มกราคม 2551 ผู้บันทึกเดินทางกลับจากต่างจังหวัด และได้ลงรถที่ Major รังสิตเพื่อรอรถเมย์ สาย 34 ซึ่งเป็นเวลาปกติประจำคือประมาณ ตี 1 กว่าๆ เป็นประจำ มาตลอด และในวันนี้ไม่เหมือนกับวันอื่นๆ ผู้บันทึกได้เดินไปที่ หน้า Major รังสิต แต่สิ่งที่ผู้บันทึกเห็นคือ 
เป็นภาพเด็กชาย 2 คน อายุประมาณ 6 ขวบ และ 10 ขวบ นอน หน้า Major และมีผ้าห่มเก่า ๆ ปิดแต่ไม่ทั่วเนื่องจาก เขาอาจจะเป็นเด็กนอนดิ้นแล้วผ้าที่ปิดมันออกจากตัวเขาไป และยุ้งซึ่งมีจำนวน มาก ก็เกาะสวนที่ผ้าปิดไม่สนิท ผู้บันทึกนั่งมองอยู่พักใหญ่ และเห็นเขาหลับ และก็คันเกาๆไปหลับไปด้วยความคันที่ยุ้งกัด ผู้บันทึกเดินเขาไปไกล้ๆเห็นยุ้งจำนวนมาก กัดเขา และตัวของยุ้งเต็มไปด้วยเลือดที่กัดกินเด็กทัง 2 นั้น ผู้บันทึกเดินเข้าไปหาโดยไม่สนใจว่าคนที่นั่งรออยู่จะมองว่าจะไปทำอะไร จับผ้าห่มที่อยู่ข้างเขามาห่มปิดตัวเด็กทั้ง 2 ให้สนิท เพื่อไม่ให้ยุ้งกัดเด็กทั้ง 2 และก็กลับมานั่งรอรถต่อ ทำให้นึกถึงลูก ๆ ที่อยู่ที่บ้าน สาเหตุที่ผู้บันทึกต้องเดินทางกลับมาถึงดึก ๆ เนื่อจากต้องการอยู่กับเขาให้นานๆที่สุด และก่อนมาจะมาผู้บันทึกต้องเอาเขาทั้งสองเข้านอน ห่มผ้า ให้เขา และก็หอมแก้ม
และก็บอกเขาว่าแม่ไปทำงานก่อนนะ และในขณะนั้นเองไม่รู้ว่าน้ำตามาจากไหนอยู่ ๆ มันก็ไหล มาอย่างนั้นละ
และก็ตัดสินใจเข้าไปใหม่อีรอบ ถามเขาว่าทำไมหนูถึงมานอนที่นี้ แต่ด้วยความที่เขาเป็นเด็กและก็ง่วงนอน ก็ลืมตามมาดูและก็หลับต่อ ผู้บันทึกจึงเอาตังใส่มือให้ 20 บาท และก็บอกเขาเอาไปซื้อของกินในวันพรุ่งนี้นะคะ และก็เอากล้องขึ้นมาถ่ายรูปได้ 2 ภาพแล้วรถเมย์ สาย 34 ก็มา ผู้บันทึกขึ้นรถและก็นึกเห็นภาพของเด็กทั้งสองแล้วก็บ่นกับตัวเองว่ามันเกิดอะไรขึ้นกับสังคมไทยเราขณะนี้ นะ ทำไมไมๆ
ไม่รู้ว่าปัจจุบันสังคมของเรามันเกิดอะไรขึ้น คนเราพยายามหาเลี้ยงร่างกายตัวเองแต่ลืมไปว่า ในขณะที่คุณได้พยายาม ทยานไปข้างหน้านั้นคุณได้บ่อยหรือทำร้าย อะไรไปบ้าง นี้นะหรือสังคมไทย ทำไมมันแย่ลง ได้ขนาดนี้ แต่ส่วนดีของสังคมเราก็มีนะคะ
หากผู้มีอำนาจได้อ่านอยากให้สนใจปัญหาเด็กที่ไม่มีที่อยู่และถูกทอดทิ้งให้มากกว่านี้คะ
Thu, 31/01/2008 - 04:14 :: 58 :: รัตน์ชนก (192.168.3.98 )
สวัสดีค่ะ น้องนก
สวัสดีครับ ครูนก
ต้องขอบคุณพี่จุฑารัตน์มากคะที่เขาทักทายคะน่าสงสาร แต่ก็ทำได้แค่นั้นคะพี่
จริง ๆ แล้วมันคือปัญหาที่ต้องพยายามแก้ไขคะพี่ไมตรี แต่ เราก็ไม่รู้จะทำอย่างไรคะพี่
สวัสดีอาจารย์นก
ที่มีนบุรีมีเยอะ ทั้งเด็กและผู้ใหญ่หลายคน น่าไปรับจ้างเขาทำงานมากกว่ามานั่งตรงนั้นกับลูก ถ้ามือเท้าพิการก็ว่าไปอย่าง เลยขึ้นไปอีกหน่อยก็เจอผู้หญิงตาบอดเล่นอีเล็กโทนร้องเพลงผ่องศรี...ขนาดตาบอดยังมีความพยายาม...น่าอายครับ...คนเราถ้าหมดความพยายามก็ไม่รู้จะให้ใครช่วยครับ...ช่วยแล้วอาจไม่รู้จักพอ
โชคดีครับผม
ขอบคุณนายช่างคะ ที่เข้ามาทักทายช่วงนี้นกไปสอนหลายที่คะ 7 วันเลยไม่ว่างเลยคะ ต้องเดินทางบ่อยเลยอาศัยรถโดยสารเพราะขับเองไม่ไหว เจอหลาย ๆ คะในช่วงกลางคืน ไม่ว่าจะเป็นคนไร้ที่อยู่ คนขี้เมา คนขับรถไม่มีมารยาท ขอบคุณมากคะ
สวัสดีครับอาจารย์นก
รักษาสุขภาพและระวังอันตรายด้วยนะครับ
ขอให้โชคดีครับ
มาเยี่ยมนะคะ
คิดว่า มี่เห็น น้อยลงกว่าเดินะคะ
ขอบคุณนายช่าง และ พี่ศศินันท์คะ ที่เขาทักทายช่วงนี้ไม่คอยจะได้เข้าคะขอบคุณคะ
<div class="content">
</ul>
</ul>
ขอบคุณพี่RAK-NA ขอบคุณ อ้อยควั้น ขอให้พี่มีความสุขและสมาชิกทุกคน มีความสุขคะขอบคุณคะ
สวัสดีครับ ฟังเรื่องเศร้าแล้วก็เศร้า อนิจจาการเมืองไทย
ขอบคุณน้ำผึ้งและ คุณเอกชนคะที่เข้ามาทักทายคะ
สวัสดีครับน้องสาว