ผลผลิตติดไม้ติดมือให้เราถือกลับบ้านนอกจากตำหรับตำราประกอบการอบรมแล้วก็คือ "ทำเนียบรุ่น"

                 เชื่อว่าทุกท่านที่อยู่ในวัยทำงานคงต้องเคยผ่านการฝึกอบรมที่หน่วยงานจัดส่งไปอบรมหรืออาจจะขึ้นภายในหน่วยงานเองบ้างนะคะ  แล้วถ้าหลักสูตรไหนที่ระยะเวลาการอบรมยาวหน่อย เช่น หนึ่งสัปดาห์ สองสัปดาห์หรือเป็นเดือนนี่ แน่นอนว่าผลผลิตติดไม้ติดมือจากการอบรมที่เราจะได้ถือกลับบ้าน นอกเหนือจากเอกสารตำหรับตำราประกอบการอบรมแล้วก็คือ "ทำเนียบรุ่น" ไงคะ  555!  แต่ก่อนที่จะมาเป็นทำเนียบรุ่น หรือหนังสือรุ่นก็ตามแต่จะเรียก เค้าก็จะให้เรากรอกรายละเอียดเกี่ยวกับตัวเราก่อน ซึ่งหนีไม่พ้นชื่อ  ชื่อเล่น วันเดือนปีเกิด ภูมิลำเนา สถานที่ทำงาน และก็ความสามารถพิเศษ และคติประจำใจ สองอย่างหลังนีหล่ะค่ะที่ออกจะมันและฮาเป็นที่สุด  เพราะบางคนต้องคิดนานหน่อยเพื่อพินิจพิเคราะตัวเองว่า "อันตัวเรานี้มีความสามรถพิเศษอันใดบ้างหนอ"  ผู้เขียนเองครั้งแรกๆที่มีโอกาสเข้าอบรมระยะยาวก็มักจะหนักใจอีตอนกรอกช่องนี้แหละค่ะว่า "ไอ้ความสามารถบางอย่างที่เราว่าเรามีนี่มันพิเศษหรือยังหว่า"  เพราะเคยกรอกไปว่า"สามารถหลับตา(ข้างเดียว)แล้วขี่จักรยานปล่อยมือได้" หรือ "นอนทนข้ามวันข้ามคืน" ก็ปรากฎว่าทำเนียบรุ่นเล่มนั้นเค้าตัดส่วนความสามารถพิเศษออกไปทั้งหมดเลย เอ !หรือว่ามันยังไม่พิเศษพอหว่า 555! เอ้าก็คงต้องหากันต่อไป

                   อีกส่วนหนึ่งของทำเนียบรุ่นที่ออกจะมันและฮาหรือน่ารักเวลากลับไปหยิบมาอ่านก็คือคติประจำใจค่ะ   ผู้เขียนมีความคิดนะคะว่าคติประจำใจก็มักจะสอดคล้องไปกับบุคลิก ลักษณะนิสัย หรือความสนใจของคนๆนั้น  แต่ทั่วๆไปเราก็มักจะเห็นคนมักเอาคติธรรม หรือพุทธพจน์มาเป็นคติประจำใจใช่มั๊ยคะ แต่ก็มีบางคนนะคะมีคติประจำใจที่อ่านแล้วก็น่ารักดี เช่น "ทั้งที่รู้ว่าผิดก็คิดจะรัก" (สงสัยว่าตอนมาอบรมจะไปแอบรักใครอยู่ 555!)  หรือออกแนวผู้แทน เช่น "พูดจริง ทำจริง จริงใจ" (สงสัยจะกลัวไม่เชื่อว่าเป็นคนจริง 555!)  หรือ "ความรักทำให้โลกสันติ" อันนี้ออกแนวความรักพิทักษ์โลกค่ะ

                   ไม่ทราบว่าถึงตอนนี้ท่านผู้อ่านท่านใด เคยเจอที่แปลกและแตกต่างหรืออาจจะมีที่น่ารักๆ ลองเข้ามาแลกเปลี่ยนกันน่าจะดีนะคะ  แฮ่ม! แล้วอย่าลืมบอกความสามารถพิเศษและคติคติประจำใจของทุกท่านผู้อ่านมาให้รู้บ้างนะคะ