โจทย์ที่ว่าทำอย่างจะก่อความยั่งยืน และเป็นแนวร่วมน้ำเนื้อเดียวกัน

สิ่งหนึ่งที่เป็นความตั้งใจอย่างยิ่งของ สวรส. ของการเป็นเจ้าภาพในการขับเคลื่อนให้เกิดกระแสของการทำ R2R ที่เป็นไปอย่างยั่งยืน ไม่ใช่ว่าสักพักก็หายไป ดิฉันได้มีโอกาสได้แลกเปลี่ยนเรียนรู้แนวคิด ในช่วงเวลาสั้นๆ กับผศ.ดร.จรวยพร  ศรีศศลักษณ์ ทำให้ได้ทราบแนวคิด ความมุ่งมั่น และการก้าวเดินการทำงาน พร้อมทั้งเจตนาที่จะผลักดันให้เกิดการทำ R2R ในวงการของการทำงานในคนสาธารณสุข และที่สำคัญต้องเป็นการทำงานที่ไม่ทุกข์ ซึ่งอาจารย์แต้ม หรือผศ.ดร.จรวยพร  ศรีศศลักษณ์ ท่านให้ความสำคัญอย่างยิ่ง

 

มีหลายเรื่อง หลายแนวคิดที่อยากจะแบ่งปันกันมาก ดิฉันก็เลยเชียร์อาจารย์แต้มให้เปิด Blog เพื่อที่จะได้มาพูดคุยกัน และที่สำคัญใน GotoKnow มีกัลยาณมิตรมากมายที่พร้อมจะร่วมขับเคลื่อนกระแสการทำงานที่เป็นความยั่งยืน ซึ่งอาจารย์แต้มท่านก็บอกกล่าวว่าสมัครสมาชิกแล้วแต่ยังไม่ได้เริ่มลงมือเขียน...

 

....................................................................

สำหรับโครงการสนับสนุนการจัดการความรู้จากงานประจำสู่งานวิจัย(R2R) นี้ทาง สวรส. (สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข) ได้มีการจัดตั้งภาคีเครือข่าย R2R ขึ้นซึ่งถือว่าเป็นความร่วมมือที่พร้อมจะขยายวงกว้างออกไป ในสังคมคนทำงานสาธารณสุข ซึ่งภาคีเครือข่ายนี้ประกอบด้วย

 

กระทรวงสาธารณสุข

สถาบันวิจัยระบบสาธารณสุข(สวรส.)

สำนักงานคณะกรรมการกาวิจัยแห่งชาติ (วช.)

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการวิจัย (สกว.)

สถาบันพระบรมราชนก (สบช.)

โครงการพัฒนางานประจำสู่งานวิจัย คณะแพทย์ศาสตร์ ศิริราช

มูลนิธิสาธารณสุขแห่งชาติ (มสช.)

สถาบันส่งเสริมการจัดการความรู้เพื่อสังคม (สคส.)

สำนักงานกองทุนสนับสนุนการสร้างเสริมสุขภาพ (สสส.)

สำนักงานหลักประกันสุขภาพแห่งชาติ (สปสช.)

สถาบันพัฒนารับรองคุณภาพโรงพยาบาล (พรพ.)

สถาบันวิจัยและพัฒนาระบบสุขภาพชุมชน (สพช.)

สำนักวิจัยสังคมและสุขภาพ (สวสส.)

สวรส.เหนือ (มหาวิทยาลัยเชียงใหม่)

สวรส.ใต้ (มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์)

สวรส.อีสาน (มหาวิทยาลัยขอนแก่น)

ชมรมโรงพยาบาลศูนย์/โรงพยาบาลทั่วไป

ชมรมโรงพยาบาลชุมชน

ชมรมนายแพทย์สาธารณสุขจังหวัด

ชมรมสำนักงานสาธารณสุอำเภอ

ชมรมพยาบาลแห่งประเทศไทย

ชมรมหมออนามัย

 

นี่เป็นรายนามภาคีเครือข่ายที่ทางประชุม สวรส.ร่างขึ้น และคาดหวังการเป็นภาคีร่วมกันผลักและขับเคลื่อนก่อให้เกิดความยั่งยืนในการทำ R2R ในสังคม ...

 ดิฉันเชื่อว่าเมื่อมีทีม และแนวร่วมที่เข้มแข็งอันมี “ใจ” ที่จะพยายามก่อและผลักให้เกิด...ขอเพียงว่าไม่มุ่งเอาผลลัพธ์ของงานมากเกินไป แต่ดำเนินไปให้สอดรับกับธรรมชาติของคนทำงาน ที่จะทำอย่างไรให้ผู้ทำงานประจำรู้สึกสนุกที่จะทำงานนี้ “พัฒนางานประจำด้วยกระบวนการวิจัย หรือ R2R” เชื่อแน่เลยว่า เกิดความยั่งยืนแน่นอน เพราะเมื่อไรก็ตามที่คนเรามีความเห็นชอบต่อสิ่งที่ตนเองทำ ไม่ว่าจะมีปัญหาหรืออุปสรรคมากมายขนาดไหน บุคคลนั้นก็พร้อมที่จะฝ่าฟันปัญหาและอุปสรรคนั้นไปได้     

 

.................................................

 

  

........................................................................ 

Text : by Ka-Poom

เรื่องราวจากการเข้าร่วมประชุม

เมื่อวันที่ 25 ธันวาคม พ.ศ. 2551