ถูกบีบอย่างหนักจากประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ทุกทาง ทั้งเศรษฐกิจ สังคม การเมือง แต่ความเป็นหนึ่งเดียวของคน การมีจิตใจอาสาเพื่อชาติ การสร้างสรรค์กิจกรรมของตนเองโดยมีนัยเพื่อพัฒนาประเทศมีมากมหาศาล แม้การเมืองกำลังจะเลือกตั้งใหม่ แต่การใส่ใจต่ออนาคตประเทศของคนมากมหาศาลเหลือเกิน ผมได้เห็นจิตใจและบ้านเมืองของเขา แม้จะเห็นไม่มากแต่เขาก็เป็นยักษ์ใหญ่ทางเศรษฐกิจของเอเชีย รองจาก ญี่ปุ่น เกาหลี สิงค์โปร์ เท่านั่นเอง ฟังว่า กว่าเขาจะเป็นอย่างนี้ได้เขาความสำคัญของการเรียนของเยาวชนอย่างยิ่งยวด งบประมาณถูกนำมาใช้เพื่อพัฒนาการศึกษาและป้องกันประเทศเป็นสำคัญ ดังนั้นการศึกษาของเยาวชนของเขาจึงพัฒนาต่อเนื่องส่งผลให้ประเทศชาติพัฒนาอย่างยิ่งใหญ่และกลายเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจดีอันดับต้น ๆของเอเซีย

การเดินทางไกลเมื่อปลายปี 2550 ตอนที่2

หายไปนานกับการขีดเขียนเรื่องราวที่อยากเล่าสู่ฟังดีกว่าการเก็บไว้เฉยๆปล่อยให้หลุดหายไปจากความทรงจำ  ความหลังครั้งก่อนหลังจากที่เรามีเวลาในการเตรียมตัวเดินทางครั้งนี้เพื่อไปเสนอผลงานวิจัย เกี่ยวกับประชาสังคมในภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ซึ่ง หัวหน้าทีมศาสตราจารย์ ดร.โนริยูกิ ซูซูกิ เป็นหัวหน้าโครงการ ก็ได้จัดส่งตั๋วเครื่องบินเพื่อบินไปโอกินาวา ในวันที่5ธันวาคม 2550 ซึ่งผมถือว่าเป็นวันมหามงคลสำหรับคณะของเรา เพราะเป็นวันที่ชาวไทยทั้งประเทศได้ปลื้มปิติกับพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงหายประชวรและมีพลานามัยสมบูรณ์ในปีที่มีพระชนมายุครบ 80 พรรษา เราจึงถือเป็นสิริมงคลยิ่งนักกับการเดินทางเพื่อไปสัมมนาและเสนอผลงานวิชาการที่โอกินาวาในครั้งนี้

อาคารผู้โดยสารสนามบินนานาชาติไต้หวัน

การเดินทางไปโอกินาวา เพื่อไปเสนอผลงานวิจัยที่มหาวิทยลัยริวกิวในครั้งนี้ เราเดินทางใช้เส้นทางแวะไปที่ไต้หวันเพื่อเปลี่ยนเครื่องไปโอกินาวาที่นั้น โดยใช้บริการสายการบินไชน่าแอร์ไลน์ ซึ่งถูกกว่าการบินไปต่อเครื่องที่โตเกียว คาเครื่องบินไป-กลับ ประมาณ สองหมื่นนิด ๆ  หลายคนก็หวาดวิตกในสายการบินนี้ เพราะก่อนหน้าไม่กี่เดือนก็เลื่อนไหลออกจากรันเวย์ สนามบิน นาฮา ที่โอกินาวา นี้แหละแต่คนไม่เป็นอะไรช่วยได้ทันทั้งหมดแต่เครื่องบินไฟไหม้หมด ผมกะคณะรู้สึกเฉย ๆ เพราะอะไรมันจะเกิดก็ต้องเกิดที่สำคัญคือทุกคนเชื่อว่า กรรมดี และการยังไม่ถึงเวลาคงทำให้พวกเราไม่เป็นอะไรแน่นอน 

บริเวณที่นั่งรอเพื่อเดินทาขาออก

 ก็เลยธรรมดากะการเดินทางในครั้งนี้  ออกจากสนามบินสุวรรณภูมิ ที่ยามนี้ผจญปัญหาทางการเมืองมากมาย แต่ก็ยังดำเนินการบริการต่อไปได้  ก็ถือว่ายังสะดวกอยู่  ที่สำคัญสุดก็คือ การบริการก็ยังต้องดำเนินไปตามที่ประเทศยังต้องติดต่อกะผู้คน  ใช้เวลาจากสุวรรณภูมิ เช้าประมาณ8-9โมง ดำเนินภารกิจออกเมืองขึ้นเครื่อง บินอยู่บนท้องฟ้าประมาณเกือบเที่ยงกว่า ๆ ก็ถึงสนามบินแห่งชาติไต้หวัน ผู้คนลงเปลี่ยนเครื่องที่นี่ทั้งหมด  ลางคนก็บินต่ออเมริกา ฮาวาย แคนาดา แต่เราบินต่อ โอกินาวา ต้องรอเครื่องประมาณสี่โมงเย็น ก็เป็นโอกาสอันดีที่มีโอกาสได้แวะชมบรรดาร้านค้าสินค้าและกิจกรรมของวิถีคนเดินทางในสนามบินแห่งชาติไต้หวัน แห่งนี้ ซึ่งสะอาดสว่างไสวกว่าสุวรรรภูมิ ถ้าไฟในสุวรรรภูมิสว่างเท่านี้ก็จะดี ที่สำคัญสะอาด พนักงานทำความสะอาดทุกครั้งที่มีคนปฎิบัติภารกิจเสร็จ และหลายคนก็เป็นแม่บ้านคนไทยนะ ความซื่อสัตย์ไม่เป็นรอง ผมเคยลืมของไว้เมื่อคราวก่อน เดินหาไม่กี่นาทีก็เห็นเพราะแม่บ้านเก็บไว้ให้

พิพิธภัณฑ์แนะนำไต้หวันในสนามบินให้ผู้โดยสารได้รับรู้

และการออกจากอาคารหลังหนึ่งไปยังอาคารหลังหนึ่งก็สะดวกและเป็นมาตรฐานเดียวกันกับหลายสนามบินที่ผมเคยไป ไม่ว่าที่ฝรั่งเศส  หรือที่ ญี่ปุ่น เขาจะใช้รถไฟฟ้าเดินทางจาก อาคารผู้โดยสารหนึ่งไปยังอาคารผู้โดยสารอีกหลังหนึ่ง อากาศเสียก็น้อย ความจอแจก็ไม่มี คนนอกก็เข้ามาเกี่ยวข้องยาก นอกจากผู้โดยสารและคนปฏิบัติงานในอาคาร สำคัญที่สุดคือระบบการรักษาความปลอดภัย  ที่นี่หลายคนอาจรำคาญแต่สำหรับผม ผมว่าดีนะ  ผมต้องถอดรองเท้า เข็มขัด กระเป๋าสตางค์ นาฬิกา  สร้อย ทุกอย่างที่มันจะดังเมื่อถูกเครื่องตรวจสอบโลหะ  แม้จะยุ่งยาก แต่เราเป็นผู้โดยสารก็รู้สึกปลอดภัยนะ ที่กระบวนการมาตรการรักษาความปลอดภัยได้มาตรฐาน บ้านเราถ้าทำอย่างนี้ได้ตลอดและได้มาตรฐาน เชื่อว่าเราเป็นหนึ่งในเอเชียแน่นอน

ผศ.ดร.อนุชา กับป้ายโฆษณาการท่องเที่ยวไต้หวัน

เรานั่งคุยกันที่สนามบินแห่งชาติไต้หวัน บอกจริง ๆ ประเทศนี้ก็ไม่ธรรมดาเลย ไทยก็ได้สตังค์จากประเทศนี้มากมหาศาล ในการส่งแรงงานทั้งแบบมีฝีมือ และแม่บ้านมาสร้างประเทศให้เขาอย่างมโหฬาร ถูกบีบอย่างหนักจากประเทศจีนแผ่นดินใหญ่ทุกทาง ทั้งเศรษฐกิจ สังคม การเมือง แต่ความเป็นหนึ่งเดียวของคน การมีจิตใจอาสาเพื่อชาติ การสร้างสรรค์กิจกรรมของตนเองโดยมีนัยเพื่อพัฒนาประเทศมีมากมหาศาล แม้การเมืองกำลังจะเลือกตั้งใหม่ แต่การใส่ใจต่ออนาคตประเทศของคนมากมหาศาลเหลือเกิน ผมได้เห็นจิตใจและบ้านเมืองของเขา แม้จะเห็นไม่มากแต่เขาก็เป็นยักษ์ใหญ่ทางเศรษฐกิจของเอเชีย รองจาก ญี่ปุ่น เกาหลี สิงค์โปร์ เท่านั่นเอง ฟังว่า กว่าเขาจะเป็นอย่างนี้ได้เขาความสำคัญของการเรียนของเยาวชนอย่างยิ่งยวด  งบประมาณถูกนำมาใช้เพื่อพัฒนาการศึกษาและป้องกันประเทศเป็นสำคัญ ดังนั้นการศึกษาของเยาวชนของเขาจึงพัฒนาต่อเนื่องส่งผลให้ประเทศชาติพัฒนาอย่างยิ่งใหญ่และกลายเป็นประเทศที่มีเศรษฐกิจดีอันดับต้น ๆของเอเซีย

ผศ.ดร.ไชยยงค์ หน้าบริเวณร้านปลอดภาษีของสนามบินไต้หวันซึ่งจัดในสไตล์จีนปนสากล

เล่ามาเสียยืดยาววันนี้ยังไปถึงเกาะโอกินาวา เพราะตอนบ่ายต้องไปประชุมจังหวัด เล่าเรื่องการสร้างมหาวิทยาลัยให้เป็นมหาวิทยาลัยเพื่อส่งเสริมสุขภาพ อันจะเป็นตัวอย่างที่ดีต่อสถาบันอื่น ๆ ว่ามหาวิทยาลัยมหาสารคามทำได้ขนาดไหน ทำได้จริงเท็จเพียงใด  ก็เป็นการแบ่งปันแนวคิดร่วมกัน ใครมีดีอะไรควรจะนำมาเสนอเพื่อสร้างชุมชนให้น่าอยู่ต่อไป เพราะเมืองมหาสารคามก็ได้ทำโครงการหลายอย่างอยู่  เช่น มหาวิทยาลัยมหาสารคามทำโครงการ มหาวิทยาลัยสร้างเสริมสุขภาพ เทศบาลนครเมืองมหาสารคาม ทำโครงการ เมืองน่าอยู่  จังหวัดมหาสารคาม ทำโครงการ จังหวัดที่ประชาชนมีความสุขที่สุด หลายส่วนก็แลกประสบการณ์กัน  แต่คงไม่ได้หมายความว่า  เมืองที่มีความสุขที่สุด คือ เมืองที่มีโรงแรมม่านรูดมากที่สุด คงไม่ใช่น้อ (อิอิ) อันนี้ก็คงต้องคุยกันว่า เอะจังหวัดเราเป็นอย่างนี้ได้อย่างไร  และจะแก้ภาพพจน์ได้อย่างไร แต่คงไม่ใช่ไปรื้อหรือไปทุบของเขาทิ้งหรอกนะ  เพราะมันก็มีประโยชน์สำหรับคนเดินทางอยู่เช่นกัน  วันนี้คงแค่นี้ก่อนวันหลังจะพาไปเที่ยวโอกินาวา สวรรค์บนดิน ไข่มุก ของญี่ปุน นะครับ