ได้รับ ฉันได้รับ Tag คิด(ไม่)ถึง จาก
<p>คุณconductor แล้ว.... </p><p>หากไม่ทำการบ้านส่ง มีหวังถูกตีก้นลาย.... </p><p>ผู้นำสั่ง....ไม่ทำได้ที่ไหน เดี๋ยวไม่เจริญ....</p><p>........................................................................................................ </p><p></p><p>“Gotoknow เป็น พลังที่มีชีวิต หรือภาษาอังกฤษคือ Vitality forceGotoknow จะอยู่ได้เพราะมีการแลกเปลี่ยนเรียนรู้ตลอดเวลา มีการเจริญเติบโตทางความคิดและปัญญา และมีการให้ความเอื้ออาทรดูแลซึ่งกันและกันของมวลสมาชิก” </p><p>เคยอ่านบันทึกหนึ่ง….เมื่อปีกว่าๆมาแล้ว(มั้ง) ของผู้หญิงคนหนึ่งที่ชื่อ อ.จันทรรัตน์ (ไม่รู้ว่า ตอนนี้บันทึกนั้นหายไปไหนแล้ว….) </p>
<p>ความรู้สึกตอนนั้นคือ ท่านเป็นคนสมบูรณ์แบบและจริงจังกับชีวิต(มากๆ)…ตรงข้ามกับฉันที่ดูไร้สาระมาก(ไปหน่อย)…. เคยคิดว่า หากพบกัน….ท่านจะยิ้มเป็นมั้ย?…. </p><p></p><p>บันทึกของท่าน เป็นบันทึกที่พยายามจะให้ความรู้ผู้หญิงโดยแท้….women’s health </p><p>และเมื่อพบกันที่KMเชียงใหม่…ตัวเป็นๆ… กลับพบว่า … อารมณ์ฮาของท่านก็ยังมีเหมือนเราๆ แถมใส่ใจในสุขภาพพวกเราอีกด้วย…. </p><p>ไม่เชื่อลองมาดูบันทึกเก่าๆที่เราไปเฮฮาด้วยกัน ในงานKMเชียงใหม่ซีคะ…. </p><p>ตลกเก็บตกงานKMเชียงใหม่…..เรื่องของ “เด็กหลงทาง” และ </p><p>เมื่อ”จอร์ช กับ ซาร่า”มาพบกัน…ในงาน KM เชียงใหม่(สู่ KMแห่งชาติ…ครั้งที่ 4)</p><p>บันทึกนี้ zoom หาตัวเองของท่าน ยืนยันคำตอบได้เป็นอย่างดีค่ะ </p><p></p><p>…..เสียดายที่ คุณหมอวัลลภ ท่านปรีกวิเวกในช่วงนี้….ไม่งั้นจะTag..นักวิชาการอารมณ์ดีท่านด้วย…… </p><p>……………………………………………………………………………………………………… </p><p></p><p>“เอ็นทรานซ์เข้า คณะวิศวกรรมศาสตร์ (E๔๒) ม.เกษตรศาสตร์ บางเขน (KU๔๖) จำได้ว่าตอนไปรายงานตัวมีแต่นิสิตชายเต็มไปหมด มีผู้หญิงยืนรวมกระจุกอยู่ไม่ถึง ๑๐ คน รุ่น๔๒ มีผู้หญิง ๑๐ คน กับผู้ชาย ๔ สาขา (ไฟฟ้า โยธา เครื่องกล อุตสาหการ) น่าจะประมาณ ๓๐๐ คน แรกๆ ก็ culture shock เพราะไม่เคยเรียนห้องเดียวกันกับเพื่อนผู้ชายเยอะๆ” </p><p>อีกท่านหนึ่งที่ดูเป็นนักวิชาการจ๋า….ไม่แพ้ท่านแรก อ.กมลวัลย์</p>
<p>เคยคุยกับท่านในบันทึกที่ท่านเล่าเกี่ยวกับการศึกษาไทย ใน นานาสาระกับอุดมศึกษาไทย แต่ภาพสุดท้ายกลายเป็นคนอารมณ์ดี หาที่ติมิได้… </p><p>ดูจากการโต้ตอบในบันทึก เบื้องหน้าและฉากหลัง (ต่อ ๓) แด่…ครูบา สุทธินันท์ ปรัชญพฤทธิ์ ในบล็อกเรื่องเล่าจากอาจารย์ ของ อ.พิชัย กรรณกุลสุนทร </p><p>คิด(ไม่)ถึงจริงๆ…ว่านักวิชาการ จะหาญกล้ามาฮาแต๋วแตก… เรียกว่าเล่นกัน แซ้ดดด….เป็นเด็กๆ มาแล้วในงาน KMเชียงใหม่… </p><p>…………………………………………………………………………………………… </p><p>.......อย่าให้ความเครียดมาทำลายความสุข ที่ท่านอาจหาได้ง่ายๆใกล้ตัวค่ะ......</p><p></p>
ขอบคุณพี่ติ๋วมากๆ ที่ร่วมสนุกกันครับ
ผู้นำคนนี้ ไม่ตีก้นลาย และไม่บ้าคำสั่งด้วยครับ ความเป็นผู้นำ เริ่มต้นจากการมีคนยินยอมพร้อมใจให้นำ แต่ก่อนจะไปถึงจุดนั้น คงต้องพิสูจน์กันหลายอย่าง แต่งตั้งไม่ได้ มอบหมายไม่ได้ครับ ผู้ที่คิดว่าความเป็นผู้นำมาพร้อมกับตำแหน่ง ก็คงจะมีชีวิตอยู่แต่ในนามบัตรมั๊งครับ
สวัสดีค่ะพี่ติ๋ว
มารับ tag และความคิด(ไม่)ถึง ของพี่หญิงใหญ่ค่ะ ^ ^
เห็นเราเป็นนักวิชาการหรือนี่ อิอิ
ถ้าสักเมื่อหลายปีก่อนอาจจะใช่ เดี๋ยวนี้วิชาการลดลงไปเรื่อยๆ (รู้สึกเหมือนยิ่งแก่ยิ่งรู้น้อยอ่ิะ)
(ประ)เดี๋ยวขอ(ดิฉัน)ไปวางมาดนักวิชาการเขียน tag คิด(ไม่)ถึง ก่อนนะคะ
วงเล็บเยอะจัง อิอิ ^ ^
สวัสดีค่ะ คุณ Conductor
(ไอ้ที่ว่า...
หากไม่ทำการบ้านส่ง มีหวังถูกตีก้นลาย....
ผู้นำสั่ง....ไม่ทำได้ที่ไหน เดี๋ยวไม่เจริญ........น่ะ..ล้อเล่งงง......)
สวัสดีค่ะ น้องรอง
หากพบกัน....ท่านจะยิ้มเป็นมั้ย?....
555...555 หัวเราะเลยค่ะ
ขอบคุณค่ะ คุณติ๋วที่ tag คิด(ไม่) ถึง ขอไปตั้งตัวก่อนนะคะ ^^
สวัสดีครับ พี่ กฤษณา
ขอบคุณครับ :)
แวะมาส่งการบ้าน เอ๊ย..ชวนไปอ่านบันทึกคิด(ไม่)ถึง จริงๆ นะเนี่ย ค่ะ
หายเร็วๆ นะคะ
สวัสดีค่ะ คุณสร้อย
สวัสดีครับ คุณ suksom
สวัสดีค่ะ คุณ Wasawat Deemarn
สวัสดีค่ะ น้องรอง
สวัสดีค่ะพี่ติ๋ว
มาขอบพระคุณ Tag ที่น่ารักและเต็มไปด้วยมิตรภาพบันทึกนี้นะคะ ..และเห็นด้วยสุดๆว่าทั้ง 2 ท่าน..เป็นนักวิชาการอารมณ์ดีจริงๆแหละค่ะ ^ ^ ...
อารมณ์ดีแบบนี้เลยล่ะค่ะ อิ อิ อิ
Some people come into our lives and quickly go. Some stay for awhile and leave footprints on our hearts. And we are never, ever the same.-- มิตรภาพ อบอุ่น งดงามเสมอนะคะ
ขอบพระคุณมากค่ะที่ร่วมคล้องสายใยแห่งความคิดถึงและมองเห็นว่าลึกกว่าข้อความคือจิตเจตนาที่ดีงามและการกระทำที่น่ารักเหลือเกิน...ขอบพระคุณมากๆค่ะ
สวัสดีค่ะ คุณสุดทางบูรพา
สวัสดีค่ะ คุณ เบิร์ด
คุณติ๋วคะ
เชิญไปตรวจการบ้าน(อิอิ) ที่นี่ค่ะ
ข้างบนนั้นรำลึกความหลังหรือคะ...^^
สวัสดีค่ะ คุณสร้อย