จงคิดว่าทุกๆวันที่ผ่านพ้นไปคือ ส่วนหนึ่งของชีวิตเรา 

          อย่าเพิ่งละความพยายามเมื่อเจอปัญหา

          จงจำไว้ว่าทุกสิ่งทุกอย่างจะจบสิ้นเมื่อคุณทิ้งความพยายามของคุณเอง 

          อย่ากลัวที่ จะยอมรับว่าเราไม่ใช่คนที่สมบูรณ์พร้อมในทุกอย่าง เพราะการหลงตัวเองจะ เปรียบเสมือนผมเส้นบางๆ ที่บังตาไม่ให้คุณมองเห็นผู้คนรอบข้าง

          จงอย่ากลัวการเสี่ยง 

          เพราะมันคือโอกาสที่คุณจะได้เรียนรู้ถึงความกล้าหาญ 

          อย่าทิ้งความรักไปจากชีวิต 

          โดยการบอกว่ามันไม่มีทางที่จะหาพบ หนทางที่ง่ายที่ สุดที่จะได้รับ ...ความรักคือการรู้จักให้ และการรักษาความรักที่ดีที่สุด คือ ...การให้อิสระกับมัน จำไว้ว่ายิ่งคุณพยายามไขว่คว้ามันไว้กับตัวคุณ มากเท่าไร มันก็ยิ่งจะจากไปจากคุณได้เร็วเท่านั้น 

          อย่าพิจารณาชีวิตของคุณเร็วเกินไป 

          จนคุณลืมที่จะนึกว่าคุณมาจากที่ไหนและ... คุณกำลังจะไปที่ใด พึงตระหนักว่าความรู้สึกที่ยิ่งใหญ่ที่สุดที่มนุษย์เราต้องการ คือ...ความประทับใจ

          จงอย่ากลัวการรับรู้ หรือเรียนรู้สิ่งใหม่ ๆ 

          ความรู้นั้นไร้น้ำหนัก...แต่เป็นทรัพย์สมบัติอันมีค่าที่มันจะติดตัว คุณไปและจะไม่มีใครที่สามารถขโมยมันไปจากคุณได้

          จงใช้เวลาและ คารมอย่างระมัดระวัง 

          เพราะทุกสิ่งที่ผ่านไปจะไม่สามารถย้อนกลับคืนมาได้ เหมือนสายน้ำที่ไม่มีวันจะไหลย้อนกลับ

          จงรู้ว่า ชีวิตไม่ใช่การแข่งขัน 

          แต่ชีวิตคือ.. การเดินทาง คือ...การสัมผัสรับรู้ในแต่ละก้าวที่เดินไป