สวัสดีค่ะ ขอบคุณมากน่ะค่ะสำหรับการต้อนรับที่อบอุ่น วันนี้ฉันมีเรื่องเล่าสนุกๆมาเล่าให้ฟังคะ

           ในวันหนึ่งขณะที่ฉันและพี่ที่ทำงานออกเยี่ยมหลังคลอดในหมู่บ้านแห่งหนึ่งฉันขับรถหาบ้านที่ต้องการเยี่ยมอยู่ตั้งหลายรอบและแล้วฉันก็ได้เจอบ้านเป้าหมายที่ฉันต้องการเยี่ยม ประตูรั้วหน้าบ้านไม่ได้ปิด ฉันจอดรถหน้าบ้านหลังนั้นและเดินเข้าไปในรั้วบ้านพร้อมกับพี่ที่ไปด้วยกันขณะนั้นฉันได้ยินเสียงแว่วๆ เป็นเสียงผู้ชายกับผู้หญิงเหมือนกับกำลังทะเลาะกันแต่ฉันก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่ จึงเดินเข้าไปอีกพร้อมกับร้องกล่าวว่า " สวัสดีค่ะ ดิฉันเป็นเจ้าหน้าที่พยาบาลจากสถานีอนามัยหนองบัว มาเยี่ยมหลังคลอดค่ะ "  ฉันยืนรอสักครู่ ยังไม่มีเสียงตอบรับ จึงร้องกล่าวเหมือนเดิมอีกครั้ง ทันใดนั้นก็ได้มีชาวต่างชาติยื่นหน้าออกมาจากประตูหน้าบ้าน แล้วร้องถามว่า " อาราย "  ฉันนึกว่าเขาพูดภาษาไทยได้จึงกล่าวว่า "  สวัสดีค่ะ เป็นเจ้าหน้าที่พยาบาลจากสถานีอนามัยหนองบัว มาเยี่ยมหลังคลอดค่ะ "  เขาก็ได้พูดคำเดิมอีกว่า " อาราย "   ฉันจึงนึกว่า อ่าวฟังภาษาไทยไม่รู้เรื่องนี่นา ขณะที่ฉันกำลังคิดจะเปลี่ยนภาษาการทักทายและแนะนำตัวนั้น เขาก็ได้พูดภาษาE ออกมาประโยคหนึ่งแต่พูดเร็วมาก พี่ที่ไปด้วยกันตอบออกไปว่า " No " แค่นั้นละค่ะ เขาตะโกนออกมาเสียงดังมากว่า " ไป ไป " พร้อมกับปิดประตูบ้านเสียงดังมาก คงจะแบบว่าไปไกลๆ ฉันไม่ต้อนรับพวกเธอแล้วนะ ฉันมองหน้าพี่ที่ไปด้วยกันด้วยความงงเป็นไก่ตาแตกเลยล่ะค่ะ ด้วยความตกใจฉันจึงรีบไปที่รถแล้วร้องบอกพี่ที่ไปด้วยกันว่า " พี่มาเร็วเค้าไล่เราแล้ว " พี่ที่มาด้วยกันรีบวิ่งมาที่รถ เราสองคนจึงรีบขับรถออกจากบ้านหลังนั้นทันที  โอ้โห ! ช่างเป็นประสบการณ์การเยี่ยมบ้านที่ไม่มีวันลืมเลยล่ะค่ะ  พอหายตกใจด้วยความสงสัยฉันก็เลยถามชาวบ้านที่อยุ่แถวนั้นก็ได้คำตอบก็คือ เค้าเป็นพี่เขยบ้านหลังนั้นมาเที่ยวเมืองไทยแล้วมาพักบ้านหลังนั้น ส่วนเจ้าของบ้านไปทำงานตอนค่ำถึงจะกลับมา และเด็กที่เกิดใหม่ก็ไปฝากเลี้ยงที่ท้ายหมู่บ้าน  ฉันและพี่ที่ไปด้วยกันจึงถึงบางอ้อ  เราสองคนจึงได้ตามเยี่ยมบ้านต่อไป เป็นยังไงบ้างค่ะสนุกมั้ย แล้ววันหลังฉันจะนำเรื่องเล่าเกี่ยวกับการเยี่ยมบ้านมาเล่าให้ฟังอีกนะค่ะ   อ๋อเกือบลืม สำหรับคำแนะนำให้ลงรูปเพิ่มวันหลังฉันจะลงเพิ่มให้นะค่ะ ขอบคุณมากนะค่ะที่ติดตามอ่านคอรัมภ์ของฉัน แล้วพบกันใหม่ค่ะ