”.....ช่วงนี้ไม่ได้เข้ามา G2K ซะนาน.... ดูบ้านออกจะเงียบเหงาไปสักหน่อย....กระจองงอง....กระจองงอง...เจ้าข้าเอ๊ย!....มาฟังนิทานตลกเร้ววว.....”
ในห้องผ่าตัดมักมีเรื่องเล่าตลกๆ...ใครๆก็รู้....ยิ่งเล่าโดยแพทย์และพยาบาลที่เข้าก๊วนกันได้แล้วละก้อ... มันอย่าบอกใครเลย....
.....มัน....ประเภท “ตลกโปกฮา” ซะด้วย...
หลายเดือนก่อนนั้น ห้องผ่าตัดทางกระดูกว่างลง ...มีการย้ายผู้ป่วยจากห้องผ่าตัดศัลยกรรมตกแต่ง( plastic surgery) มาผ่าห้องนี้... ประมาณว่า ช่วยกันทำงาน ผู้ป่วยจะได้ไม่ตกค้าง
พวกเราชอบเรียกว่า สายพลาสติก หมอพลาสติก ผ่าพลาสติก จริงๆหมายถึงการผ่าตัดตกแต่งให้ดูสวยงามขึ้นน่ะค่ะ...ไม่ใช่เอาพลาสติกมาผ่า.....
คุณหมอเข้าห้องผ่าตัด เธอฟอกมือทำความสะอาดตามหลักวิชาการ แล้วใส่เสื้อกาวน์ผ่าตัดที่ยาวมากจนกรอมเท้า
“มันยาวไปไหมเนี่ย....ทำไมยาวจัง” น้องพยาบาลห้องผ่าตัดที่ผูกเสื้อด้านหลังให้เอ่ยถาม
“ไม่ยาวหลอกครับ สั้นกว่านี้จะปิดไม่มิด….. เดี๋ยวโผล่” หมอหนุ่มตอบ .....
แล้วเขาก็ฮากัน.......
มันขำอะไรกัน(วะ) ทำไมพี่ไม่รู้เรื่องอยู่คนเดียว
“หมอ เล่าให้พี่ติ๋วฟังหน่อย”.....น้องบอกหมอ
เรื่องมีอยู่ว่า มีหมอคนหนึ่งกำลังจะหาที่ฝึกเฉพาะทางด้านศัลยกรรมตกแต่ง ด้วยอยากได้รพ.ที่ฝึกที่มีชื่อเสียง เพื่อตนเองจะได้เก่งกาจ สามารถ และมีชื่อเสียงโดยไว...ก็เลยเซาะแสวงหา....
....เขาลือกันว่าที่รพ.นี้แหละมีชื่อเสียงโด่งดังมากในเรื่องนี้ คุณหมอจึงไปหาข้อมูลประกอบการตัดสินใจ .....ทำอะไรมันก็ต้องมีข้อมูลสนับสนุน.....
ขณะเดินผ่านสนาม ก็เห็นคนสวนของโรงพยาบาลกำลังลากหัวฉีดน้ำรดต้นไม้ที่ห่างมาจากก๊อกน้ำ เขายืนรดต้นไม้ในสวนโดยใส่กางเกงขาสามส่วนที่เปียกน้ำ
“ลุงครับ...ได้ข่าวว่าที่โรงพยาบาลแห่งนี้ มีชื่อเสียงทางการผ่าตัดตกแต่งใช่ไหม”
“ใช่ครับ”
“แล้วเขามีชื่อเสียงด้านไหนล่ะ”
“ผ่าตัดให้ไอ้นั่นยาวได้”
“จริงเหรอ?”
“จริงครับ ก็ผมนี่แหละ ไปทำมาแล้ว” ลุงบอก
“แต่ก่อนนี้ ผมใส่กางเกงขาสั้นรดน้ำต้นไม้ แต่เดี๋ยวนี้ไม่ได้แล้วครับ”
“อ้อ...โน่นๆ....คุณหมอคนนั้นก็เหมือนกัน เป็นหมอในภาคฯนี้แหละ เดี๋ยวนี้ใส่กางเกงขาสั้นออกจ๊อกกิ้งตอนเช้าไม่ได้ ต้องใส่กางเกงขายาว”
“อ้าวทำไมล่ะ”
“มันโผล่ครับ...”
“โอ้โห ลุง...นี่ขนาดลูกน้องยังยาวขนาดนี้....แล้วหัวหน้าจะขนาดไหนเนี่ย”
“ขนาดนี้ครับ” คนสวนยกหัวฉีดน้ำขึ้นอวด
“โอ๋ย...แค่นี้เอง”
“นี่มันแค่หัวครับ....โน่น ตัวมันสายยางฉีดน้ำ ถึงก๊อกโน่นแหละครับ”
ฮากันสนั่นห้อง.... เรียกว่าขำกลิ้งลงไปกองกับพื้น ดีนะคนไข้สลบลึก ไม่งั้นตื่นมาฮาด้วย....
“อ้าวพี่ๆ...ไม่ต้องดึงเสื้อกาวน์ผมขึ้นครับ...เดี๋ยวมันโผล่”
ฮาๆๆๆๆ......ยัง.... ยังไม่จบค่ะ ....
แล้วหมอผู้ที่เล่าเรื่องก็เดินไปที่เตียงผ่าตัดพร้อมๆกับทีม
“โอ๊ะๆๆ....อย่าเดินเข้ามาใกล้ผม เดี๋ยวเหยียบมัน”
ฮาๆๆๆๆ....
...เฮ้อ.....
ฮาจริงๆ ด้วย ขออีก ๆๆๆ
อย่าหายไปนาน คนรอฮา ค้าง ๆๆๆ นานๆๆๆ
กราบอรุณสวัสดิ์ค่ะ พ่อครูบาฯ
ก๊ากกกกกกกก
แบบนี้ ศัลยแพทย์ที่ไม่ยอมใส่กางเกงขาสั้นนี่ เคยไปฝึกงานที่รพ. นี้มาแน่ๆเลยเนอะพี่ติ๋ว
ต้องกระซิบถามเอานะน้องหนิง…อย่าถามเสียงดัง เดี๋ยวเค้าอายยย…..
โอ๊ะโอ อันเดอร์เดอะเบลท์ แฮะ
หนูไม่รู้ หนูไม่รู้ค่ะ 555555
ผมไม่ได้เป็นหมอผ่าตัด แต่เป็นอาจารย์หมอ…อิอิ
เรื่องแนวนี้มีที่คล้ายกัน เล่าให้พี่ฟังมั่ง "มีหมู่บ้านหนึ่งทางภาคอีสาน หนุ่มในหมู่บ้านขึ้นชื่อเรื่องความยาวทุกคน รายการทีวีเลยมาพิสูจน์ จัดเวทีกลางลานของหมู่บ้าน คนมุงดูเป็นร้อย คนแรกขึ้นเวทีใส่กางเกงขาสั้นแค่เข่า แค่พับขากางเกงนิดเดียวก็เห็น พิธีกรร้อง อู้หู คนที่สองขึ้นมาใส่กางเกงขายาว แค่ดึงชายขากางเกงขึ้นก็เห็นทันที พิธีกรยิ่งตาโต ไม่น่าเชื่อ คนที่สามหน้าตาผอมตอบแต่เหมือนคนลงพุงแถมมีห่วงยางรอบเอว เขาเดินขึ้นมาบนเวที พิธีกรก็เตรียมถกขากางเกงดู ชายคนนี้บอกไม่ใช่ตรงนั้น มันพันอยู่รอบเอวนี่ห้ารอบ พิธีกรตกตะลึงอ้าปากค้าง คนสุดท้ายเดินเป๋อเหลอแหวกฝูงชนเข้ามาแต่ไม่ขึ้นเวที ทุกคนในหมู่บ้านบอกว่าต้องไอ้นี่แหล่ะ ที่สุดของที่สุด พิธีกรก็รีบลากตัวขึ้นมาบนเวที ไหนขอดูให้ชัดหน่อย เจ้านี่ก็อิดออด แต่ในที่สุดก็บอกว่า ก็ได้แต่ต้องรอแป๊บนึง ตอนผมฉี่อยู่ได้ยินเสียงเฮกันผมเลยเดินมาดู ตอนนี้ฉี่ใกล้เสร็จแล้ว เดี๋ยวให้ดูได้ คือมันยังคาโถอยู่ในส้วมที่บ้าน คิดดูเอาเองว่าขนาดไหน"
โอ๊วววว….ไม่ยักกะรู้ว่าน้องรองก็มาแอบฟังกับเค้าด้วย…อิ..อิ….
สวัสดีค่ะ ท่านพี่อาจารย์อัยการชาวเกาะ