คนเรารู้วันเกิด ไม่รู้วันตาย ของจงหมั่นสร้างกุศลทำความดีกันไว้

วันนี้วันหยุด  สบายๆ  พออ่านหนังสือพิมพ์ผมกลับสะดุดข่าวหนึ่ง  ดวงถึงฆาต กินกาละแมติดคอตาย 

เขา่ว่า "คนเรารู้วันเกิด แต่ไม่รู้วันตาย"   พอถึงเวลาจะตายแค่เรืองเล็กๆ ก็ตายได้่ง่ายๆ  

ตลอดระยะเวลาการทำงานในโรงพยาบาลของผม  ก็พอเห็น การ เกิด เจ็บและตายมาก  แต่ก็มีบางราย  ตายด้วยเรือง ไม่น่าจะตาย ทั้งๆ ที่ถึงมือหมอ เช่น

มีคนไข้รายหนึ่ง ไปงานเลี้ยง  แล้วกินต้มยำปลา บังเอิญก้างหลุดติดคอ  แต่เจ้ากรรมเงี่ยงปลาที่กิน ไปขุดๆๆ ผนังกระเพาะ ในตำแหน่งใกล้เส้นเลือดใหญ่  หลังจากแพทย์ทำผ่าตัดแล้ว  กรดในกระเพาะอาหารดันกัดแผลจนทำให้เส้นเลือดแตกและตกเลือดตาย ในเวลาต่อมา

อีกราย เป้นคุณยาย กินขนม แล้วกลืนเอาเสี้ยนที่ใช้กลัดขนมไปด้วย  ด้วยความที่ทางเดินอาหารและกระเพาะมีการบีบตัวส่งๆ กันไป  ปรากฏว่า บีบเอาไม้นั้นทิ่มทะลุ กระเพาะไปถึงลำใส้เล็ก   ด้วยความที่กระเพาะเป็นกรด ลำไส้เป็นด่าง  สุดท้ายของเหลวสองส่วนนี้ซึมมาทำปฎิกริยากัน  และ้แ้ล้วคุณยายก็เสียชีวิต

สองรายนี้ผมถือว่า  ตายเพราะดวงจริงๆๆ  แค่ของเล็กๆ ไม่คิดว่าจะเป็นเหตุให้ถึงแก่ชีวิต  แม้ว่าหมอจะทำการรักษาแล้ว  แต่สุดท้ายก็ตายด้วยเหตุที่ไม่คาดคิด

แบบนี้หรือเปล่า คับ ที่เขาว่า

หากไม่ถึงคราวตายวายชีวาส
ใครพิฆาตเข่นฆ่าไม่อาสัญ
แม้นถึงคราวจะตายวายชีวัน
ไม้จิ้มฟันแทงเหงือกยังเืสือกตาย

คนเรารู้วันเกิดไม่รู้วันตาย  ของจงทำความดีกันไว้ นะครับ