มาผ่อนคลายสบายๆกับยามเช้าช่วงนี้ ที่อากาศกลับมาเย็นเป็นระยะๆ ตื่นแต่เช้าทำให้พบภาพประทับใจในยามเช้าของสามวันที่ต่างกันไป จนต้องรีบเก็บภาพมาฝากกันค่ะ

พักเหนื่อยจากพาไปชมนครวัด นครธม ปราสาทบายน และปราสาทตาพรหมที่อีกบล็อกหนึ่ง(k-creation) มาผ่อนคลายสบายๆกับยามเช้าช่วงนี้ ที่อากาศกลับมาเย็นเป็นระยะๆ ตื่นแต่เช้าทำให้พบภาพประทับใจในยามเช้าของสามวันที่ต่างกันไป จนต้องรีบเก็บภาพมาฝากกันค่ะ 

 หมอกลงหนามากในบางวัน หนาจนมองไม่เห็นแม่น้ำหรือฝั่งตรงข้าม ในภาพนี่หมอกกำลังเริ่มจาง มีคนบอกว่าที่ถนนทางมาบ้านซึ่งเป็นทุ่งนาทั้งสองข้างก็หมอกทึบจนน่ากลัวอันตรายในการขับรถ

อีกวันหนึ่งตื่นแล้วออกไปเดินที่นอกชาน เห็นดวงจันทร์สียังเหลืองนวลค้างฟ้าเช้ามืด งดงาม แปลกตา และมีเสน่ห์ไปอีกแบบหนึ่ง เหมือนสาวสวยมางานและรู้ตัวเองว่าสวย อยากอยู่นานๆ ยังไม่อยากกลับบ้าน แต่ไม่สามารถรั้งเวลาไว้ได้ เลยจำใจต้องจากไป

 

 ภาพนี้อาจดูไม่ชัด แต่ของจริงเป็นภาพที่ไม่ค่อยได้เห็นแสงแดดแรกของยามเช้าที่มีสีทองเข้มอาบยอดไม้ ในวันที่อากาศดูมัวๆ จึงยิ่งทำให้เห็นแสงสีทองเข้มชัดเจน เปลี่ยนสียอดไม้ให้ดูราวกับต้นไม้แห่งฤดูใบไม้ร่วง สายลมยังสบัดใบสนุ่นให้โชว์หลังใบสีเงินยวง เพียงไม่กี่อึดใจ แสงแดดก็หายไปหมด ทิ้งให้ความหม่นมัวของยามเช้าและสายลมเย็นจำนรรจากับมวลไม้ต่อไป

 ปกติต้นโมกป่า หรือโมกใหญ่ นี่จะออกดอกปีละครั้ง กลางๆฤดูหนาว เพราะเธอต้องการการบ่มตัวที่เกิดจากอากาศร้อน เปลี่ยนเป็นเย็น และเริ่มอุ่นขึ้นอีกครั้ง เมื่อนั้นแหละเธอจะผลิช่อดอกสีขาวครีม หอมอ่อนๆให้ได้ชม กระจายทั่วทุกกิ่งที่มีใบแค่ประปราย ปีนี้สภาพอากาศที่เปลี่ยนกลับไปกลับมาหลายรอบ เธอเลยถูกหลอกหรือถูกบังคับก็ไม่ทราบให้โชว์ตัวเป็นรอบที่สามแล้ว ยามเช้ามืดช่อดอกสว่าง ลอยเด่น

 ดอกโมกใหญ่ (คือต้นใหญ่) ให้ชมกันใกล้ๆค่ะ

 นี่ดอกอะไรไม่ทราบ ติดมากับกอมะลิที่ยกมาปลูกทั้งกอใหญ่ เธองอกงามชลูดตัวเหนือกอมะลิ แล้วอิงไปกับลำต้นของโมกใหญ่ ดอกออกเป็นช่อเหมือนกัน

 อากาศดีๆอย่างนี้ พู่นายพล ดอกบานฟูราวพัฟสีชมพูเข้ม ดอกอ่อนกลมดูราวกับลูกเบอรี่ ใครชอบให้บ้านมีนกและผีเสื้อมาแวะเวียน มีพุ่มพู่นายพลไว้รับรองไม่ผิดหวัง

 สายน้ำผึ้ง ก็อดไม่ได้ที่จะออกดอกมาร่วมรับรู้ความแปลกของอากาศช่วงนี้

แม้แต่เห็ด(อะไรไม่ทราบชื่อ) ก็ขอมาร่วมวงด้วย

อากาศที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมา จะดีหรือจะน่าวิตกก็ตาม และ แม้ว่าเราอาจกล่าวว่าเป็นผลของโลกร้อน ซึ่งเราทุกคนมีส่วนร่วมสร้างทางไปสู่หายนะ เมื่อเรามีสติ ตระหนักถึงความผิดพลาดที่เราได้ร่วมกันก่อขึ้นและพยายามแก้ไข ธรรมชาติย่อมรับรู้ เพราะธรรมชาตินั้นมีความละเอียดอ่อน จิตที่ดี มีการกระทำที่ดี ธรรมชาติย่อมให้คุณ ความสวยงามแห่งธรรมชาติคงเป็นแรงบันดาลใจให้ทุกคนรักโลกของเรามากขึ้น