
ในบั้นปลายของชีวิต พวกเราอาจจะทยอยลาโลกลงโลงไปทีละคนสองคน เว้นแต่น้ำท่วมโลก เราอาจจะตายหมู่ตายเย็น แต่ไม่จำเป็นต้องรอคอย ชีวิตไม่สิ้นก็ดิ้นไป ผมมีเรื่องอยากจะทำมากมาย แต่เรื่องง่ายๆที่น่าจะทำได้คือการเลี้ยงนกยูง เคยยากเลี้ยงมานาน ตั้งแต่เด็กๆนอนอยู่ในป่า ได้ยินเสียงนกยูงร้องในพงไพร มองไม่เห็นตัวหรอก เขาชอบนอนยอดไม้สูงสิบลิ่ว
โตมาหน่อย ครูร้องเพลงไทยเดิมให้ฟัง ..มันร้อง ก๊อกๆๆ ก๊อกๆ กะโต้งโฮง..ต่อมาได้ไปเที่ยวสวนสัตว์เขาดิน ไปเห็นตัวจริงตัวเป็นๆสวยมาก แต่ก็เลี้ยงอยู่ในกรงขนาดใหญ่ ปลายหางชนกับผนังตาข่ายหายสวยไปเยอะ ก็นึกตามภาษาเด็กว่า มันคงต้องเลี้ยงขังอย่างเดียว
ก่อนหน้านั้นผมเลี้ยงไก่ฟ้าพญาลอ ซึ่งเป็นสัตว์ป่าที่ไม่เชื่องเอาเสียเลย ขี้ตื่นตระหนกบินเอาหัวชนผนังกรงจนหัวแตกหัวบวม เห็นว่าเลี้ยงแบบสมานฉันท์ไม่ได้แล้วจึงปล่อยไป ต่อมาเอาลูกนกฮูกตาโตมาเลี้ยงตั้งแต่แบบเบาะ หนูตาโตอ้วนท้วนลายขนสวย ตากลมคมวาว เอาจงอยปากกระทบกันกั๊บ กั๊บ!! ทักทาย เราไม่ได้ขัง ปล่อยให้บินไปมาหากินอิสระ แวะมารับอาหารเช้าเย็น กลางคืนก็มาเกาะกิ่งไม้ข้างๆห้องนอน ให้เราเห็นว่าเขานอนตรงนี้นะ น่ารักมาก ไม่ทราบเจตนามาอ้อนเรา หรือมาแอบดูเราทำอะไร
ตอนชาวเฮฮาศาสตร์มาที่นี่ ผมพาชาวคณะไปทำบุญที่วัดป่า ไปเจอนกยูงฝูงใหญ่เดินเล่นเต็มบริเวณวัด บางตัวก็แพนหางอวดแววสวย บางตัวก็เลี้ยงลูกเจี๊ยบ บินเกาะที่โน่นที่นี่ โฮ้! จินตนาการที่บรรเจิดความจริงอยู่ตรงนี้เอง ที่เล่าเรื่องนี้เพื่อจะบอกว่า การเรียนรู้เรื่องนกยูงแบบเรื่อยๆเรียงๆของผม กว่าจะได้รู้ได้ความจริงใช้เวลาเกือบ50ปี
ปีนี้มีนกยูงตัวเมียของใครก็ไม่รู้หลุดมาอยู่ด้วย แรกๆก็หากินกับไก่ เป็ด ห่าน ตอนหลังก็แยกตัวออกมาหากินเดี่ยว ต่อขยับมานอนบนบ้านด้านนอกอาคารหลังใหญ่ วันไหนเงียบๆเขาก็จะมาเมียงมองที่ประตู สงบเสงี่ยมน่าเอ็นดูมาก ถ้ามีเวลาไปหว่านอาหารให้บ่อยๆ น่าจะเป็นกิ๊กกันได้ไม่ยาก แม่นกยูงสาวตัวนี้ เป็นแรงบันดาลใจให้ผมอยากเลี้ยงนกยูงอย่างมาก กำลังมองหานกยูงตัวผู้ มาเป็นคู่ให้กับนกยูงสาวอกหักตัวนี้ ท่านใดมีข้อมูลเรื่องนกยูง กรุณาแจ้งด้วยนะครับ
บางท่านอาจจะสงสัยว่า..อ้าว! ก็ไหนบอกว่าที่วัดป่ามีเลี้ยงเป็นร้อย ทำไมไม่ไปขอแบ่งปัน เรื่องจบลงตรงที่มีป้ายเขียนไว้ก่อนเข้าบริเวณวัดว่า
“ เรื่องนกยูง บริจาคได้ แต่ห้ามขอ “
หลวงพ่อเขียนเช่นนี้ก็เป็นที่เข้าใจได้ เพราะใครไปใครมาเห็นนกสวยก็จะขอซื้อ ท่านคงรำคราญจึงตัดบทด้วยป้ายที่ว่านี้ ผมก็เลยพลอยแห้วไปด้วย เรามาคิดใหม่ทำใหม่ดีกว่า..ท่านใดอยากมีกิ๊กเยอะๆ ก็มาทำบุญด้วย ”กิ๊ก” ให้นกยูงดีไหมครับ ที่นี่จะเขียนป้ายไว้..ใครอยากมีกิ๊ก มาทางนี้..
เชิญร่วมกิจกรรม กิ๊ก!!
รีบมากิ๊ก ก่อนใคร เย้เย้
ว่าแต่ว่า...ตอนนี้พ่ออยู่ไหนคะ
กทม. หรือ สวนป่า
อยู่ในป่าอารมณ์ตรมเศร้าหมอง
นั่งเมียงมองนกยูงแล้วใจหาย
ไม่มีคู่อยู่เดี่ยวแสนเดียวดาย
ใครช่วยได้ ไหมนี่ อยากมีกิ๊ก
คนชอบวิ่ง
โธ่ๆๆๆ คุณหมอ ลูกชาย ลูกสาวผมเขาเก่ง มีกิ๊ก กันจนจัดจราจรใจไม่ถูก
ยิ่งเจ้าแก่น มีเก็บไว้ในกรุเป็นพันได้มั๊ง แต่ละวันโอดโอยแต่เรื่อง กิ๊กๆ กีอกๆ นี่ละ
อย่าไปยุ่งเขาเลย เป็นพวกที่ศิราณีเรียกเจ๊ กันทั้งน๊านๆๆๆ
หากิ๊ก! ให้นกยูงดีกว่า ทราบไหมครับที่ไหนมีบ้าง อิอิ
กิ๊กหนึ่งสู่กิ๊กสอง....จากกิ๊กร้องกุ๊กๆ เปลี่ยนเป็นกิ๊กร้องก๊อกๆ แถม เริ่มหางยาวขึ้นเรื่อยๆแล้วนะคะ ท่านครูบา..อิอิ
อ.จันทรัตน์
ท่านสมนึกครับ
ที่ข้อความกระโดดไปหาคนรู้ใจ แสดงว่ามีความผูกพันสูง
เจอนกยูงที่ไหน บอกนะครับ จะโอนเงินไปให้
ตัวเล็กใหญ่ ไข่ เอาหมด ให้เป็ดเทศฟักแทน หรือไก่งวง ก็ได้
แ ก่น
เจอนกยูงที่ไหน ขอไข่มาให้หน่อย ไข่นกนะ ไข่กิ๊ก ไม่เอา อิอิ
หุหุ อารมณ์ขันก่อนนอน...
รับทราบเจ้าค่ะ
ว่าแต่จะไปหาที่ไหนเนี่ย.....คิดๆๆ