เรื่องของความสมบูรณ์ของชีวิต กับการได้เกิดมาเป็นมนุษย์คนหนึ่งในโลกใบใหญ่ใบนี้...
หลายคนแสวงหาความสมบูรณ์ให้กับชีวิตตนเอง จากการพยายามแสวงหาสิ่งต่าง ๆ จากภายนอกมาเติมเต็มชีวิตของตนเองให้สมบูรณ์อยู่ตลอดเวลา...
เมื่อตอนเด็ก ๆ เรามักจะคิดเสมอว่า ชีวิตเราจะสมบูรณ์ได้ก็ต่อเมื่อ เราเรียนจบมีงานการที่มั่นคงทำ...
เมื่อเราโตเป็นผู้ใหญ่มีงานมีการทำ เราก็คิดต่อไปว่า ชีวิตเราจะสมบูรณ์ได้เมื่อเรามีบ้านอยู่ มีรถขับ...
สำหรับคนโสด ก็มักจะคิดเสมอว่าชีวิตเราจะสมบูรณ์ได้ ถ้ามีใครสักคนเข้ามาเป็นคู่ชีวิต มาเป็นเพื่อนคู่คิด เป็นกำลังใจเคียงข้างในการดำเนินชีวิตของเรา...
ส่วนคนที่แต่งงานแล้วก็มักจะคิดอยู่เสมอว่า การมีลูก จะทำให้ชีวิตคู่ของเราเป็นชีวิตที่สมบูรณ์...
หลาย ๆ คนจึงยังคงต้องแสวงหาความสมบูรณ์ให้กับชีวิตของตัวเอง จากสิ่งต่าง ๆ ภายนอกกันต่อไป อย่างไม่มีที่สิ้นสุด...

สำหรับผม...ผมคิดว่าทุก ๆ ชีวิตบนโลกใบนี้ มีความสมบูรณ์อยู่ในตัวของมันเองแล้ว เรามาแสวงหาความสมบูรณ์ให้กับชีวิตเรา จากสิ่งที่อยู่ภายในตัวเรากันดีกว่า...
ลองมาค้นหาชีวิตของตัวเราเองให้เจอ แล้วเราจะพบว่า ความสมบูรณ์ของชีวิต แท้จริงแล้วอยู่ภายในตัวเรานี่เอง...
แต่การค้นหาสิ่งที่อยู่ภายในตัวเรานี่แหละ..คือคำถามที่บางครั้งก็ตอบได้ยาก ต่างวันต่างเวลา คำตอบก็จะต่างกันออกไป
บางทีคนเราก็หาตัวเองไม่เจอเหมือนกัน... เวลาสนุกมีความสุข เราก็เต็มที่กับความสุขนั้น เวลาทุกข์ เศร้า เสียใจเราก็จมดิ่งซะเหมือนกับชีวิตนี้หาอะไรดีไม่ได้ ...
ยิ่งหาได้มากก็ยิ่งเกิดความทะเยอทะยาน ต้องมีต้องได้ต้องเป็น..มากขึ้นและมากขึ้น จนกระทั่งถึงวันที่หมดแรงหรือมีบางสิ่งมากระทบ ณ.วันนั้นจึงจะฉุกคิดว่า ทำไมเราต้องทำต้องเหนื่อยขนาดนั้น
ความสุข ความสมบูรณ์ของชีิวิตอยู่ภายในตัวเราเองจริงๆ ... แค่มีความสุขอยู่กับสิ่งรอบตัวที่มี รู้สึกอิ่มและอบอุ่นอยู่ในใจ .. มันก็ทำให้เรายิ้มได้กับทุกๆอย่างที่เข้ามา ..โดยไม่ต้องดิ้นรนค้นหาเหมือนอย่างที่เคยเป็นอีกต่อไป
ครับ...เพื่อนหนู...
ถึงจะเป็นคำถามที่ตอบยากแค่ไหน แต่เป็นความจำเป็นอย่างยิ่งที่เราต้องตอบคำถามนี้ให้ได้ครับ...
ผมว่าแม้จะต่างวันต่างเวลา แต่คำตอบที่ถูกไม่น่าจะต่างกันนะครับ...
มันอาจจะมีหลาย ๆ คำตอบของชีวิตในแต่ละช่วงเวลา แต่ผมว่าคำตอบที่ถูกที่สุดน่าจะมีเพียงคำตอบเดียวนะครับ...
ค้นหาต่อไปนะเพื่อน แต่มีสติก่อนสตาร์ทการค้นหานะครับ รับรองว่าเจอแน่นอน...
สู้ ๆ ครับเพื่อน...
สวัสดีครับ คุณ Mr Direct ผมประทับใจประโยคนี้มากครับ
ทุก ๆ ชีวิตบนโลกใบนี้ มีความสมบูรณ์อยู่ในตัวของมันเองแล้ว เรามาแสวงหาความสมบูรณ์ให้กับชีวิตเรา จากสิ่งที่อยู่ภายในตัวเรากันดีกว่า...
เป็นสาระชีวิตที่ดีมากครับ แต่บางครั้งก็ทำใจให้มันสมบูร์ยากครับ
เพราะคล้ายๆกับว่าชีวิตยังขาดอะไรไป ยังต้องการอะไรอยู่
มันยังมีหลุมดำในใจอยู่ครับ เจ้าหลุมนี้ถมเท่าไรก็ไม่เต็ม
ขอบคุณครับ
สวัสดีค่ะ เพิ่งสมัครสมาชิกใหม่ ยังเป็นเด็กฝึกงานอยู่ ได้อ่านข้อความแล้ว ชอบมาก ยังมีคนที่มีความคิดคล้าย ๆ กัน ถ้าทุก ๆ ชีวิตมีความสมบูรณ์อยู่ในตัวมันเองแล้ว คงเหมือนกับการมีความพึงพอใจในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่... เหมือนกับความสุขที่อยู่ใกล้ ๆ กับตัวเรานี่เอง เพียงแต่ว่า..เราจะค้นหามันเจอหรือเปล่าเท่านั้นเอง ...มีชีวิตที่พอเพียง พอใจในสิ่งที่ตัวเองมีอยู่ ดูแลสุขภาพตัวเองบ้าง ช่วยเหลือผู้อื่น และช่วยเหลือสังคมบ้างตามวาระ และโอกาส ก็น่าจะเป็นความสมบูณ์ของชีวิตแล้ว ว่ามั๊ย
ขอบคุณค่ะ
สีตะวัน
ครับ...คุณ small man
...
ความต้องการเป็นส่วนหนึ่งของความเป็นมนุษย์ เพราะเรายังคงต้องมีครอบครัว มีเพื่อน มีคนที่เรารักที่เราต้องดูแล...
ผมว่า...เราคงต้องทำทั้งสองอย่างควบคู่กันไปแล้วหล่ะครับ หาความพอดีของมันให้ได้ เพื่อความลงตัวของชีวิตครับ...
ขอบคุณมากนะครับที่แวะมาทักทาย...
ครับ...คุณสีตะวัน
...
เห็นด้วยกับที่กล่าวมาครับ...
บางทีเราพยายามแสวงหาอะไรตั้งมากมาย แต่มันก็ไม่สามารถเติมเต็มสิ่งเราขาดได้ เพียงเราหยุดแล้วมาพิจารณาที่เราตัวเองบ้าง บางทีเราอาจจะเจอสิ่งที่เราต้องการก็ได้...
ขอบคุณมากครับ...
และยินดีต้อนรับน้องใหม่ของ gotoknow ด้วยครับ...
ครับ...ครูต้าร์
...
เห็นด้วยมาก ๆ ครับ...
ความสุขจากภายนอกอาจจะอยู่กับเราประเดี๋ยวประด๋าว แต่ความสุขจากภายในต่างหากครับที่อยู่กับเราตลอดเวลา...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะ..คุณดิเรก..
เข้ามาทีนึกว่าตาฝาดนะเนี่ย...หายไปนานนะคะ..
เป็นไงบ้างคะ..สบายดีมั๊ย..เอ..หรือว่าช่วงที่หายไป..สงสัยไปเติมเต็มความสมบูรณ์ภายในใจใช่มั๊ยคะ..
หากความสมบูรณ์อยู่ที่ความพอดี..ชีวิตก็เติมเต็มค่ะ..
ขอบคุณและยินดีมาก.สำหรับการกลับมาอีกครั้งนะคะ..55
น้องดิเรกคะ
หายไปนานจริงๆแหละ ส่วนพี่หนิงแม้ไม่หายแต่ก็ไม่ค่อยได้เขียนเลย อิอิ
พี่หนิงวันนี้ฤกษ์ดีวันเสาร์ แวะมาชวนไปดู"ความไม่สมบูรณ์" คนมองไม่เห็นใช้คอมพิวเตอร์อย่างไร บ้างค่ะ
ครับ...คุณครูแอ๊ว
...
หายไปเพราะยุ่ง ๆ กับอะไรนิดหน่อยครับ ตอนนี้เริ่มลงตัวแล้วครับ แต่ยังงัยก็คิดถึงเพื่อน ๆ ชาวบล็อกตลอดครับ...
เห็นด้วยครับว่า...หากความสมบูรณ์อยู่ที่ความพอดี ชีวิตก็เติมเต็มครับ...
ขอบคุณมากครับ...
สวัสดีค่ะ
ยินดีด้วย ที่ทุกอย่างลงตัวแล้ว จะได้มาเริ่มเขียนกันจริงจังอย่างเคยนะคะ
คิดถึงค่ะ
สวัสดีค่ะคุณดิเรก
มายิ้มกับมุมมองที่คมคายเสมอมาของวิศวะท่านนี้ค่ะ
เป็นเพราะเราหาความสมบูรณ์ จึงก่อเกิดความไม่สมบูรณ์และไม่สมดุลย์
ถ้าเราหยุดการแสวงหาเมื่อนั้นเราจะพบกับสิ่งที่เราค้นหามานานนะคะ
เค้าบอกว่าถ้าอยากรวยให้นับสิ่งที่เงินซื้อไม่ได้ที่เรามีค่ะ ^ ^
ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆอีกครั้งนะคะ และยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ
^ ^
ครับ...พี่หนิง
...
น้อง ๆ DSS อาจจะขาดความสมบูรณ์ทางด้านร่างกาย แต่ผมว่าความสมบูรณ์ทางด้านจิตใจและสติปัญญา น้อง ๆ DSS ไม่แพ้ใครอยู่แล้วครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...พี่ศศินันท์
...
อะไร ๆ ลงตัวมากขึ้น จะได้กลับมาขยันเขียนบล็อกเหมือนเดิมครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณเบิร์ด
...
เห็นด้วยครับ...
บางทียิ่งค้นหายิ่งไขว่คว้ายิ่งไม่เจอ แต่พอหยุดอยู่กับที่กลับเจอสิ่งที่พยายามค้นหามาตั้งนาน...
หรือบางทีเรียนรู้ที่จะอยู่กับความไม่สมบูรณ์อย่างมีความสุข อาจจะดีกว่าการพยามยามแสวงหามันอย่างไม่มีที่สิ้นสุดก็ได้ครับ...
อยากบอกว่ากลับมาบ้านหลังนี้เมื่อไหร่ ก็ยังอบอุ่นเหมือนเดิมครับ...
ขอบคุณมากครับ...
ครับ...คุณเอกชน
...
น่าสนใจครับ...
...ทุกชีวิตมีความสมบูรณ์ในตัวของมันเอง...
...ไม่มีชีวิตใครสมบูรณืไร้ที่ติ...
ขอบคุณมากครับ...
ปล.ลบความคิดเห็นให้แล้วครับ...
สวัสดีค่ะ
มองว่า ความสมบูรณ์ของชีวิต คือความสมดุลย์ที่ตัวเรามอง ความพอเพียง ความพอใจ ความสงบสุข และแบ่งปัน
ครับ...คุณเกศนี
...
เป็นการมองความสมบูรณ์ในแง่ที่งดงามครับ เป็นความสมดุลย์ ความพอเพียง ความพอใจ ความสงบสุขและการแบ่งปัน...
ขอบคุณสำหรับมุมมองดี ๆ นี้ครับ...
ขอบคุณมากครับ...