น้องออยล์ กับชะตากรรมที่โหดร้าย...เมื่อถูกโรครุมเร้าขณะที่ถูกปฏิเสธสิทธิในสัญชาติไทย

เด็กหญิงสุพัตรา ซอหริ่ง หรือ น้องออยล์

เกิดเมื่อวันที่ ๒๐ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๔๗ ขณะที่แม่ของเธอถูกถอนชื่อออกจากทะเบียนราษฎร เนื่องจากเป็นบุคคลใน ๑,๒๔๓ คนของคดีแม่อาย จังหวัดเชียงใหม่ และน้องออยล์ก็โชคร้ายที่เกิดมาพร้อมกับโรคประจำตัว มีร่างกายอ่อนแอมากและป่วยเป็นโรคปอดอักเสบเรื้อรัง อีกทั้งครอบครัวของน้องออยล์ก็ยากจนต้องหาเช้ากินค่ำ ได้ค่าจ้างแรงงานวันละไม่กี่บาท วันที่น้องออยล์เข้าโรงพยาบาลก็ต้องมีคนหนึ่งทำงานมากขึ้นหรือถ้าวันไหนไม่มีงานคนในบ้านก็ต้องอดกิน เมื่อน้องออยล์เกิดมา เธอไม่สามารถรับรักษาพยาบาลในโครงการ ๓๐ บาทฯ ได้เพราะไม่ได้รับการรับรองในสัญชาติไทยจากการที่แม่เธอถูกถอนชื่อออกจากทะเบียนราษฎร และเมื่อจนถึงวันที่ศาลมีคำพิพากษาให้นำชื่อชาวบ้านแม่อายกลับเข้าสู่ทะเบียนราษฎรตามเดิม กรมการปกครองก็ยอมเพียงเฉพาะชาวบ้านแม่อายจำนวน ๑,๒๔๓ คน และปล่อยให้เด็กและเยาวชนจำนวนมากกว่า ๑๐๐ คน ที่เกิดทั้งก่อนและระหว่างการต่อสู้คดี เป็นเด็กที่ไม่มีชื่อในทะเบียนราษฎร ไม่รับรองการมีสัญชาติไทย ซึ่งทำให้เด็กเหล่านั้นไม่สามารถเข้าถึงสิทธิขั้นพื้นฐานต่างๆ ที่ผูกติดอยู่กับการมีสัญชาติไทยได้ เช่น การรักษาพยาบาลในโครงการ ๓๐ บาท การกู้ทุนเพื่อการศึกษา การเดินทางออกนอกพื้นที่ การรับสวัสดิการต่างๆ จากรัฐ ฯลฯ ครอบครัวของน้องออยล์ลำบากมาก แม่เธอจึงพยายามมาตลอดมากกว่า ๑๐ ครั้งกับอำเภอแม่อายที่จะขอให้เพิ่มชื่อลูกของเธอที่กำลังป่วยเหมือนพร้อมกับจะตายได้ทุกเวลานั้นเข้าไปในทะเบียนราษฎร แต่ความพยายามนั้นไม่เคยสำเร็จ จนกระทั้งเมื่อวันที่ ๑๖ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๔๙ มีการจัดกิจกรรมตลาดนัดสิทธิมนุษยชน ขึ้นที่อำเภอแม่อาย แม่น้องออยล์อุ้มเธอมาขอความช่วยเหลือกับคณะทำงาน ขณะนั้นน้องออยล์ตัวร้อนจัด เนื้อตัวขาวซีด เล็บมือเล็บเท้าเป็นสีเขียว มีอาการหายใจติดขัดและไอในลำคออย่างรุนแรง รศ.ดร.พันธุ์ทิพย์ กาญจนะจิตรา สายสุนทรสอบถามค้นหาความชอบธรรมของการปฏิเสธสิทธิดังกล่าวของน้องออยล์ต่อทางอำเภอแม่อาย จนในที่สุดอำเภอแม่อายจึงยอมเพิ่มชื่อของน้องออยล์เข้าสู่ทะเบียนบ้าน วันนั้นน้องออยล์ถูกส่งตัวไปรักษาต่อที่โรงพยาบาลนครพิงค์ อำเภอเมือง จังหวัดเชียงใหม่ทันที และต้องอยู่ในห้องไอซียูอยู่หลายอาทิตย์ และยังคงต้องให้ออกซิเจนตลอดเวลา นี่คือการรักษาโดยส่วนใหญ่ของโรคที่น้องออยล์เป็นซึ่งทำให้มีค่ารักษาพยาบาลสูงมาก ดีที่โรงพยาบาลนครพิงค์ตีค่ารักษาพยาบาลเป็นหนี้สูญมาตลอด แต่แม่ของเธอก็ยังเป็นหนี้โรงพยาบาลแม่อายอยู่อีกกว่า ๒๐๐,๐๐๐ บาท และความจนทำให้แม่น้องออยล์เกรงใจโรงพยาบาลมากไม่ค่อยกล้าพาน้องออยล์ไปหาหมอ เพราะไม่เคยมีเงินจ่าย จะพาไปก็ต่อเมื่อน้องออยล์มีอาการแย่มากอย่างวันนั้นที่เราเจอ วันนี้ น้องออยล์เสียเสียชีวิตไปแล้ว เพราะทนกับโรคที่รุมเร้าไม่ไหว แต่เราคงปฏิเสธไม่ได้ว่า …หากประเทศไทยมีหลักประกันสุขภาพสำหรับบุคคลที่ไม่มีสัญชาติไทย – ซึ่งแน่นอนว่า “คนที่ไม่มีสัญชาติไทย กลุ่มนี้” ย่อมหมายรวมถึงบุคคลในกรณีอย่างน้องออยล์ที่ยังไม่สามารถพิสูจน์ความเป็นคนมีสัญชาติไทยได้นั้น …แม่น้องออยล์ก็คงพาน้องออยล์ไปเข้ารับการรักษาพยายามอย่างสม่ำเสมอ โดยไม่ต้องกลัวเป็นหนี้กับโรงพยาบาล…และน้องออยล์อาจมีสุขภาพอนามัยที่ดี และ ชีวิตที่ยืนยาวกว่าเวลาที่เธอจากไป

ความเห็น

บทความในวันเดียวกัน