เท้า.....หรือตีนของคนอิสาน.......มันจะไม่สำคัญ ถ้าคุณไม่เป็นเบาหวาน.....เพราะคนเราถือเท้าเป็นของชั้นต่ำ ไม่เคยที่จะมาดูแลมันเลย.. ทั้งที่เป็นอวัยวะที่พาเราไปไหนมาไหน.. แต่เมื่อป่วยเป็นเบาหวานและมีภาวะแทรกซ้อนที่เท้า ..เลยต้องหันกลับมาดูแลเท้ากันอย่างจริงจังเสียที..ดีใจด้วยนะเท้าจ๋า.. น้อย... เด่น
ยินดีต้อนรับสู่ G2K ค่ะ
อวัยวะอะไรเอยอยู่ต่ำกว่าเพื่อน ?
แวะมา ลปรร.ด้วยค่ะ
ขอบคุณค่ะ..กับการต้อนรับ
หวัดดีเช่นกัน
สุดยอด
เรื่องเท้า ๆ
มีเครือข่ายเรื่องเท้ากับโรคเบาหวานวันนี้อีก 2 ท่าน
ทำ Link ได้ด้วย
ดีจัง
เขียนบ่อย ๆ นะคะ
สวัสดีค่ะ
เท้าใครว่าไม่สำคัญ เน่อะ
โรคเบาหวานมีมานานแล้วแต่คนอีสาน (และคนไทยด้วยแหละ) ไม่ได้สนใจ ตระกูลทางพ่อผมหลายคน "ไป"ด้วยโรคเบาหวาน
พ่อผมก็พึ่งมารักษาเอาเมื่อสิบปีก่อน ตอนนี้หัวใจก็ทำบายพาสไปแล้ว
ตัวผมเองก็ไม่รอด โชคดีที่แม่บ้านเป็นพยาบาล ก็เลยได้กินยา และเจาะเลือดประจำ
แต่ก็เป็นคนไข้ดื้อรั้น แอบกินของแสลงบ้าง แล้วค่อยมางดเอาตอนใกล้เจาะ
(ลองถามคนไข้ดูสิ ผมว่า 90% ที่เป็นแบบผม 5555)
ชีวิตตอนนี้ต้องอยู่กับน้ำตาลอีควล และโค๊กซีโร่
***
เรื่องเท้าจริงดั่งว่า สมัยก่อนชอบตัดเล็บแบบเมามันส์ ชอบตัดตรงขอบเล็บแล้วดึงออก สะใจดี จนบางครั้งต้องเป็นเล็บขบ
มาตอนนี้ต้องดูแลมันเยอะขึ้น
ช่วงนี้มีบล๊อกงานเบาหวานเยอะมาก ดีจังเลยครับ ขอสมัครเป็นคนไข้ด้วยคนนะครับ