เมื่อเช้านี้ ขับรถไปโรงเรียนตามปกติ ฟังรายการวิทยุเหมือนทุกวันตามปกติ แต่เรื่องที่ได้ฟัง แปลก ไม่เหมือนปกติ จึงนำมาเขียนให้มิตรรักได้อ่านกัน หลายๆเรื่องราวในแต่ละวัน ทำให้เราที่เป็นสัตว์สังคม ต้องพบ ต้องสนทนา ต้องตัดสินใจกันไปต่างๆนานา ตามแต่ความสำคัญของสังคมแตกต่างกันไป สังคมที่ครูอ้อยอยู่ก็มีนักเรียน ครู ผู้ปกครอง เพื่อนครู ภารโรง และผู้บริหาร ครูที่มีหน้าที่สอน ก็สอนกันไปทั้งวัน ครูที่มีหน้าอื่นๆ ก็ทำหน้าที่ของตนตามแต่ได้รับมอบหมาย ใครมีงานมาก ก็จะได้เก็บงานมาบันทึกไว้ในแฟ้มปฏิบัติงาน เพื่อบันทึกเป็นความทรงจำ หรือ จะนำไปเลื่อนระดับก็ได้ ตามแต่จะคิดทำกันไป ตามความเป็นจริง ไม่ได้ตกแต่งเพิ่มเติมให้ผิดเพี้ยนจากความเป็นจริงก็.....เป็นใช้ได้ ไม่ได้ลวงโลก...เหมือนกับ นิทาน ที่ครูอ้อยได้ฟังมาเมื่อเช้านี้ อยากอ่านแล้วหรือยัง เริ่มเลยนะคะ ฤษี ตนหนึ่ง ได้รับปากกับชาวบ้านว่า จะไปรับอาหารเช้าที่บ้าน ชาวบ้านได้ทำอาหารที่ทำมาจาก....เนื้อเหี้ย ฤษีรับอาหารแล้วก็รู้ว่าอร่อย เมื่อรู้ว่าเป็นเนื้อเหี้ย ก็คิดถึงเหี้ยที่มาอาศัยอยู่ที่อาศรมของตน เมื่อกลับไปอาศรม ก็คิดอุบายจะฆ่าเหี้ย และนำเนื้อเหี้ยมาทำเป็นอาหารบ้าง เพราะความติดใจในรสชาติ ในขณะที่นั่งสมาธิ ทุกๆวัน เหี้ยตัวนี้ ตัวเดิม...จะมาหากินเศษอาหารที่ฤษีเหลือไว้ให้ แต่....วันนี้ เหี้ยรู้สึกว่า ...ได้กลิ่นแปลกๆ มันเห็นฤษีนั่งสมาธิแต่ไม่.....หลับตา มันรู้สึกแปลกๆไปกว่าทุกวัน ด้วยสัญชาติญาณ...มันจึงถอยหลังห่างออกไป ฤษี...ด้วยความที่อยากได้ตัวเหี้ยมาก จึงมีพฤติกรรมแปลกๆแสดงออกให้เห็นชัดเจน เหี้ยมันเลยถอยห่างออกไปอีก ฤษีเห็นว่า...จะไม่ได้ดังการ จึงพูดกับเหี้ยว่า.....เหี้ยจ๋า.... เหี้ยยิ่งรู้สึกแปลก เพราะร้อยวันพันปี ฤษี ไม่เคยพูดจาหวานๆแบบนี้เลย ฤษี เรียกเหี้ยต่อไป..ว่า..เหี้ยจ๋า เข้ามาใกล้ๆสิจ๊ะ ที่นี่ มีอาหารมากมาย ที่จะให้เหี้ย กินอย่างสมบูรณ์ เข้ามาสิจ๊ะ นี่ไง กะปิ น้ำตาลที่เจ้าชอบ เข้ามาสิจ๊ะ .. พอพูดจบ เหี้ยรู้สึกไม่เข้าที จึงกระโดดแผลวออกมาห่าง ในเวลาเดียวกัน ที่ฤษี เกรงว่าจะไม่ได้กินเหี้ย จึงคว้าไม้กระบองที่เตรียมไว้ เขวี้ยงไปที่เหี้ยทันที ในจังหวะที่เหี้ยหลบเข้าไปในรูข้างอาศรมทันที เมื่อเขวี้ยงไม่โดน เจ้าเหี้ย ก็โผล่..ออกมาจากรู..ตะโกนด่า ฤษีว่า... ไอ้คนลวงโลก ทำเป็นคนถือศีล แต่ในใจ สกปรก ไอ้คนลวงโลก...มือถือสาก ปากถือศีล... ไอ้คนลวงโลก ทำเป็นคนใจดี มีเมตตา แต่ที่แท้ เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน .... ไอ้คนลวงโลก ทำเป็นสง่างามด้วยศีล แต่ในใจสกปรก หลอกลวง นิทานเรื่องนี้ สอนให้รู้ว่า...เหี้ย..ด่า..คน เหี้ย ยังมีใจประเสริฐ มากกว่า..คนบางคน
ก็เป็นความรู้สึกที่ดีใช้สอนคนได้ครับ
สวัสดีค่ะ…อ้น
ขอบคุณมากค่ะ ที่แวะมาอ่าน และแสดงความคิดเห็นว่า….ใช้สอนคนได้
ลึกซึ้ง กินใจ อ่านแล้วได้ข้อคิด ได้เห็นภาพ ขอบคุณที่นำเรื่องดี ๆ มาให้อ่านนะครับ
สวัสดีค่ะอาจารย์…. ยงยุทธ
ขอบคุณมากค่ะ ที่เข้ามาอ่าน และ ชื่นชม
หวังว่า คงจะได้คำชื่นชมในบันทึกอื่นอีกนะคะ
เห็นชื่อบันทึกตอนแรก คิดว่าพี่ครูอ้อยไปโกรธใครมา
ที่แท้…เหี้ยด่าคนลวงโลกนี่เอง..
ขอบคุณค่ะ
น้องอ้อขา...อ้อ
ไม่กล้าโกรธใครแล้วล่ะค่ะ
เวลาโกรธ หน้าตาไม่น่ารัก
ให้อภัยดีกว่า หน้าตาอิ่มเอมด้วยความสุขค่ะ
การให้อภัย จะเป็น เกราะคุมกันภัยให้เราค่ะ
ขอบคุณค่ะ...น้องรัก
ก๊ากส์
รับมุขครูอ้อยเกือบไม่ทัน
แต่หลับทัน ว่องไวคล้าย ๆ น้องเหี้ย..(ชื่อไม่น่าพิศมัยเล้ย)
อย่างไรก็ตามนิทานเรื่องนี้ก็เป็นอุทาหรณ์สำหรับ
ไอ้คนลวงโลก ทำเป็นคนถือศีล แต่ในใจ สกปรก
ไอ้คนลวงโลก...มือถือสาก ปากถือศีล...
ไอ้คนลวงโลก ทำเป็นคนใจดี มีเมตตา แต่ที่แท้ เห็นแก่ประโยชน์ส่วนตน ....
ไอ้คนลวงโลก ทำเป็นสง่างามด้วยศีล แต่ในใจสกปรก หลอกลวง
ขอให้ความสุขจงบังเกิดแด่คนทำดีค่ะ
สวัสดีค่ะน้องอึ่งอ๊อบ....น้าอึ่งอ๊อบ แซ่เฮ
พอดีเจ้าเหี้ย ตัวนี้ มันเคยเข้าแคมป์กีฬา ประมาณว่า..วอลเลย์บอล หรือตะกร้อ อะไรนี่ล่ะค่ะ
เลยหลบไม้กระบอง ท่านฤษีลวงโลกได้
ยังไม่รู้ว่า เจ้าเหี้ยตัวนี้ มันมาเกิดเป็นใครนะ....ในชาตินี้...ฮาก๊ากกกกกส์ส์ส์
จ๊ะอึ๊ย!!!
จะเป็นใคร ไม่สำคัญ ฝันความดี
มุ่งหน้าที่ มีวินัย ใจสร้างสรรค์
มีความรัก สมัครมั่น ปันรู้กัน
เบื้องหน้านั้น มิตรภาพ ซาบซึ้งใจ
**แด่มิตรรักทุกท่าน