การใช้ภาษาถิ่น
ภาษาคือการบอกเล่าหรือการถ่ายทอดบอกเล่าให้มีความเข้าใจที่ตรงกันระหว่างบุคคล โดยการใช้ภาษามีความแตกต่างกัน โดยเฉพาะภาษาถิ่น เช่น ภาษาใต้
ซึ่งปัจจุบันพบว่าเยาวชนทางใต้ซึ่งเรียกตนเองว่ากลุ่มคลื่นลูกใหม่ ได้พยายามนะการใช้ภาษาทางภาคกลางมาผสมผสานร่วมกับการใช้ภาษาถิ่นทางใต้ ซึ่งอาจจะมองเป็นความน่ารัก สำหรับผู้ฟังทางใต้ แต่เมื่อเยาวชนเหล่านี้ก้าวสู่การใช้ชีวิตในภาคอื่นๆ เช่น ไปเรียนหนังสือ จะทำให้คู่สนทนาที่ไม่ใช่กลุ่มคนภาคเดียวกันงงมาก เพราะไม่เข้าใจ เช่น คำว่า " ทำงานแขบๆ หน่อยแล" ซึ่งหมายถึงให้เร่งรีบทำงาน เป็นที่เข้าใจระหว่างกลุ่มผู้สนทนาภาคใต้ แต่หากเยาวชนไม่ฝึกหัดให้ถูกต้องก็จะติดเป็นนิสัย แก้ไขยาก ดังนั้น เป็นเรื่องที่น่าเป็นห่วงอย่างยิ่ง จากปัญหานี้จะเห็นได้ นักจัดรายการวิทยุท้องถิ่นทางภาคใต้จะพยายามใช้ภาษาถิ่นทางใต้ 100%ในการออกอากาศทางวิทยุกระจายเสียง หรือว่าผู้เขียนจะคิดมากไป
อย่างไรก็ตาม ผู้เขียนได้ประสบปัญหานี้กับตนเองกับหลานสาวที่บ้าน แม้ว่าผู้เขียนจะไม่ได้อยู่กระทรวงวัฒนธรรมที่จะมาจัดการเรื่องนี้ได้ แต่ก็ขอฝากข้อควรคำนึงเรื่องการใช้ภาษาของลูกหลานให้ถูกต้อง โดยเริ่มจากครอบครัวของผู้เขียนก่อนอันดับแรก หรือว่าผู้เขียนคิดมากไป.....
หวัดดีครับ
เจ้าตัวน้อยที่บ้าน มาอยู่ที่ สุราษฎร์ฯ ได้ 2 ปี เริ่มพูด ทองแดง แล้วละ เพราะเพื่อนๆ ที่โรงเรียน มีทั้ง ลูกคนภาคกลาง ลูกคนใต้พูดกลาง พูดใต้ จึงออกมา เป็นการ ผสมปนเปกันไปหมด ก็น่าเป็นห่วงเหมือนกัน
หวัดดีจ้ะ...ติ๋มเพื่อนรัก
อะแหม...มาเที่ยวยะลาหน่อยเดียว
มีบันทึกใหม่เพิ่มขึ้นเลยนะ อิอิ
อย่าลืมที่รับปากนะ..ว่าจะขยันเขียนบันทึกใหม่ ๆ จะรอลุ้น และเป็นกำลังใจให้เพื่อนรัก
คนนี้เสมอจ้ะ
ยะลา...สงขลา บ้านพี่เมืองน้องกันอยู่แล้วเนอะ ๆ อิอิ
เห็นด้วยนะ...กับ "ความแตกต่างสำหรับการใช้ภาษาระหว่างวัย"
เพราะพบเจออยู่บ่อย ๆ เผลอ ๆ ตัวเราเองนี่แหละ...ที่พลาดเอง 555
ดูแลตัวเองด้วยนะ...เพื่อน
ขอบคุณเจ้าค่ะ
ปลื้มมากเลย จำกันได้นะ
ขอบคุณค่ะ
หวัดดีครับ น้องสาว