ถ้อยคำที่ชื่นชมกันและกัน เป็นเสมือนน้ำทิพย์จากสวรรค์ชโลมหัวใจให้ชุ่มชื้น เป็นกำลังใจที่ดีที่สุดสำหรับการสร้างสรรค์ผลงานเพื่อสังคมต่อไป พี่อดิศักดิ์บอกว่าได้ติดตามอ่านบันทึกผมมาระยะหนึ่งแล้ว และวันนี้จึงอยากมาพูดคุยกับตัวเป็นๆ ได้แลกเปลี่ยน ได้เครือข่าย ได้ใจ...เป็นกำไรชีวิตของผมอย่างที่สุด

จากบันทึกเก่ากว่า » ท่องเที่ยวเพื่อเรียนรู้จาก "ตาก" สู่ "กำแพงเพชร" เติมเต็มด้วยมิตรภาพจากบล็อกเกอร์ Gotoknow

จากอุทยานประวัติศาสตร์กำแพงเพชร รถตู้ของเรามุ่งหน้าไปทางนครสวรรค์ เวลาใกล้พลบค่ำทำให้เราต้องประหยัดเวลากันมากพอสมควร อาจารย์จุฑารัตน์ ศรีศักดิ์เพชร โทรศัพท์มาบอกว่าตอนนี้รอพบผมที่ลานนกยูง ในบริเวณอุทยานแห่งชาติแม่วงศ์แล้ว  ผมก็ยิ่งร้อนใจหนักมากขึ้นเพราะกำลังเพิ่งจะออกจากกำแพงเพชรในเวลานี้เอง แล้วจะใช้เวลานานเท่าไหร่ถึงจะถึง?? ผมให้คำตอบตัวเองไม่ได้

“พี่จะรออยู่ที่นี่ นะคะ” ส่วนหนึ่งบทสนทนาของอาจารย์ทำให้ผมรู้สึกอยากไปให้ถึงที่หมายเร็วๆ ด้วยความเกรงใจมากที่จะต้องมารอผม และทราบอีกว่าอาจารย์รอตั้งแต่เช้าจรดเย็น พร้อมกับท่าน พช. อดิศักดิ์ อินทสิทธิ์อีกท่านหนึ่งด้วย

<p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p> <table border="0" align="center"><tbody>

Dsc00612-1      Dsc00615-1   P  adisak
 Pจุฑารัตน์

</tbody></table> <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"> </p> <p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"> </p></span><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">พี่วีรยุทธ สมป่าสัก  ก็โทรมาบอกว่าอยู่ที่แก่งเกาะใหญ่แล้ว(บ.แก่งเกาะใหญ่ อ.ขาณุวรลักษบุรี) กำลังอยู่ในพื้นที่ทำงานไปด้วย แต่เวลานี้ผมต้องเดินทางไปอุทยานแห่งชาติแม่วงศ์ เป็นคนละจุดกับแก่งเกาะใหญ่ เป็นอันว่าผมไม่ได้พบกันกับพีวีรยุทธ ได้แต่โทรศัพท์พูดคุยกัน สุดท้ายพี่ก็ได้ฝาก สคส.มาให้ผม ผ่านนักวิจัยชาวบ้านที่นำความสุขมาให้ผมในช่วงก่อนทานมื้อเย็น </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ผมเดินทางไปถึงจุดหมาย ซึ่งเป็นที่พักของผมค่ำคืนนี้ ก็มืดค่ำทราบเพียงเลาๆจากการมองป้ายกลางคืนว่าเราเดินทางมาถึง อ.แม่วงศ์ นครสวรรค์แล้ว ผมงงมาก…ทำไมต้องมาที่นครสวรรค์??  ทั้งๆที่เราต้องไปชุมชนแก่งเกาะใหญ่กำแพงเพชร มาถึงบางอ้อ ก็ตรงได้พูดคุยทางโทรศัพท์กับอาจารย์จุฑารัตน์ท่านบอกว่า เกาะแก่งใหญ่ที่มีลักษณะเป็นแก่งกลางน้ำสวยงาม และสองฝั่งน้ำแม่วงศ์ทั้งด้านกำแพงเพชร กับ อ.แม่วงศ์ นครสวรรค์ ต่างก็ใช้ประโยชน์จากทรัพยากรท่องเที่ยวจุดเดียวกัน   หมายความว่าคืนนี้ ผมอยู่ฝั่งนครสวรรค์และรุ่งเช้าต้องเดินทางไปอีกฝั่งที่กำแพงเพชร</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ถึงมื้ออาหารเย็น เราจะต้องออกไปทานข้างนอกอุทยานฯ ไกลพอสมควร ค่ำคืนนี้ได้รับประทานอาหาร(ป่า)เสร็จ ที่บอกว่าอาหารป่า ก็คือ มีเมนูผัดเผ็ดหมูป่า แกงอ่อมเก้ง   เห็นเมนูแล้วท่านคงอนุมานได้ว่า แถบนี้มีป่าที่อุดมสมบูรณ์ขนาดไหน ว่ากันว่าตรงจุดนี้เป็นป่าชุมชนผืนที่ใหญ่ที่สุดในกำแพงเพชร </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">อาจารย์จุฑารัตน์กับพี่อดิศักดิ์ ตอนนี้กลับเดินทางไปที่อุทยานแห่งชาติอีกจุดหนึ่งซึ่งไม่ใช่ที่ผมพัก…ผมเริ่มงง อีกแล้วครับ ทำไมอุทยานฯมีสองแห่ง (อีกแล้ว) ปรากฏว่ามีสองแห่งจริงๆครับ ท่านไปรอผมที่อีกจุดหนึ่งซึ่งอยู่ไกลจากที่อุทยานฯผมพัก อาจด้วยที่ผมไม่ทราบข้อมูลที่แน่ชัดจึงให้ข้อมูลอาจารย์จุฑารัตน์ผิดๆไป แต่อาจารย์ยืนยันว่าเมื่อตั้งใจมาแล้วก็ต้องมาพบกันให้ได้ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">บ้านพักรับรอง ที่ผมไปพัก - อุทยานแห่งชาติแม่วงศ์ </p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">—————————–</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">สองทุ่ม…อากาศเย็นพอสมควร รถของเราออกจากร้านอาหารมุ่งเข้าสู่อุทยานฯที่พัก ทราบว่า รถของอาจารย์และพี่อดิศักดิ์ก็ตามมาติดๆกับรถตู้คณะของผมด้วยเช่นกัน ในตอนนั้นผมรู้สึกเกรงใจพี่ทั้งสองมากครับ หากเรานับดูเวลาที่พี่ทั้งสองมาเพื่อที่จะพบเจอพูดคุย ใช้เวลาทั้งวัน แถมยังเลยมาถึงกลางคืนสองทุ่ม…ดูสิครับน้ำใจชาว Blogger Gotoknow</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ทำให้ค่ำคืนเยือกเย็นและเงียบงัน ใกล้ลำน้ำแม่วงศ์  อบอุ่นมีชีวิตชีวา อย่างบอกไม่ถูก ผมดีใจจริงๆครับที่พี่ทั้งสองมีน้ำใจให้ผมมากขนาดนี้</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">แสงไฟรถยนต์จากรถยนต์ มุ่งตามเส้นทางบ้านพักรับรองของอุทยาน ผมแน่ใจได้ว่าเป็นรถพี่อดิศักดิ์ และ อาจารย์จุฑารัตน์เป็นแน่ เลยรีบเดินออกไปต้อนรับ และก็เป็นเช่นนั้นจริงๆ</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เราไม่เคยเจอกัน เห็นกันเฉพาะใน Blog Gotoknow ภาพที่อาจารย์ค่อยๆเลื่อนกระจกลดลงมานั้น เสมือนมิตรที่คุ้นเคยกันมานาน ไม่ได้ถามอะไรกัน ยกมือไหว้ก่อนนำรถเข้าจอด</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">พี่ทั้งสองเดินลงมาจากรถ ผมไหว้พี่ทั้งสองอีกครั้ง อาจารย์จุฑารัตน์บอกว่า อีกท่านคือ ท่านอดิศักดิ์ เป็นพัฒนาชุมชน อ.สว่างอารมณ์ อุทัยธานี เป็นสารถีรูปหล่อ ใจดีในครั้งนี้ ใบหน้าที่เปื้อนยิ้มของทั้งสองท่านไม่ปรากฏความเหนื่อยล้าใดๆ ทำให้ผมสบายใจมากขึ้น</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เรานั่งคุยกันหน้าบ้านพักรับรอง อากาศเริ่มเย็น การสนทนาก็ออกรสชาติ เหมือนทุกครั้งที่ผมเดินทางไปพบ Blogger ในที่ต่างๆ เราทั้งสามพูดคุยกันเหมือนคนคุ้นเคยมานานแสนนาน แลกเปลี่ยนหลากหลายประเด็น ถือว่าเป็น สุนทรียสนทนาที่น่าชื่นใจ</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">Dsc00612</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">อาจารย์จุฑารัตน์ ผม และ ท่าน พช.อดิศักดิ์</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal" align="center">—————————</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ถ้อยคำที่ชื่นชมกันและกัน เป็นเสมือนน้ำทิพย์จากสวรรค์มาชโลมหัวใจให้ชุ่มชื้น เป็นกำลังใจที่ดีที่สุดสำหรับการสร้างสรรค์ผลงานเพื่อสังคมต่อไปของผม พี่อดิศักดิ์บอกว่าได้ติดตามอ่านบันทึกผมมาระยะหนึ่งแล้ว และวันนี้จึงอยากมาพูดคุยกับตัวเป็นๆ ได้แลกเปลี่ยน ได้เครือข่าย ได้ใจ…นับเป็นกำไรชีวิตของผมอย่างที่สุด</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">เหตุการณ์นี้ ผมจึงตั้งใจอยากจะเขียนขึ้นมาเป็นหนึ่งบันทึก เรื่องเล่าของมิตรภาพนี้ สำคัญมากสำหรับการสร้างเครือข่ายเรียนรู้ที่เกิดขึ้นในอนาคต การเชื่อมต่อ Human mapping คนทำงานเพื่อสังคม ผมชื่นชมน้ำใจบุคคลเหล่านี้ และเป็นกำลังใจที่ดีเยี่ยมของตัวผมเอง</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"> ขอบคุณ Blogger ทุกท่านมากครับ ที่ให้มิตรภาพที่ดีๆสำหรับผมในสังคมแห่งความเป็นจริงนอกเหนือจากสังคมเสมือนที่เราโลดแล่นกันอยู่</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal">ขนมถุงใหญ่ที่อาจารย์จุฑารัตน์นำมาให้ เมื่อผมเขียนกระเซ้าอาจารย์ลูกหว้า ว่าที่พิษณุโลกซึ่งผมจะเดินทางไปในอีกสองวันนี้ เธอบอกผมว่า เธอจะเลี้ยงเพียงกาแฟผม และให้ผมนำขนมมาเอง …เป็นคำแซวสนุกๆหยอกเย้าในบันทึกก่อนโน้น  สรุปว่า ขนมทั้งหมดที่อาจารย์จุฑารัตน์นำมาให้ผมเป็นขนมใช้กินกับกาแฟครับ…</p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p style="margin: 0in 0in 0pt" class="MsoNormal"></p><p></p><hr><p>P</p><div class="info"> จุฑารัตน์
เมื่อ อ. 22 ม.ค. 2551 @ 18:23
525104 [ลบ]

</div><p class="content"> สวัสดีค่ะ  คุณเอก</p><div class="content"><ul>

  • ยินดีต้อนรับกัลยาณมิตรทุกท่านค่ะ
  • เป็นธรรมเนียมของเจ้าถิ่น ที่พึงควรปฏิบัติต่อแขกผู้มาเยือน  โดยเฉพาะ.....เจ้าของบล็อกนี้... ที่ใครๆได้อ่านปลายปากกาแล้วรู้สึกว่า.. คนอะไรนะ.. ถ่ายทอดความรู้..ประสบการณ์.... จินตนาการ...เหมือนกับได้นั่งฟัง พูดคุยด้วยเลย
  • การรอคอยไม่ใช่อุปสรรคเลยค่ะ  วันนั้นรู้สึกว่าโอกาสเป็นของเราแล้ว ได้สนุกกับการสัมผัสธรรมชาติ น้อยครั้งนักที่จะได้ไป  ฟังแต่คำเล่าขานของผู้ที่เคยไปเที่ยว   แล้วเราจะรู้ซึ้งถึงความเป็นธรรมชาติ และวิถีชีวิตของคนในชุมชนนั้นได้อย่างไร
  • การพูดคุยกับคุณเอก ก็ทำให้ได้รับแนวคิดดีๆหลายอย่างนะคะ ขอบอกว่า ไม่ผิดหวังที่ได้เที่ยวข้ามวันข้ามคืน (ถึงบ้าน 00.30 น. ก็แค่ ระยะทาง 100กว่า ก.ม.เท่านั้นเอง)
  • ขอบคุณค่ะ  (โปรดมาเยือนเราอีก)

    • </ul></div><hr>P<div class="info"> adisak
    เมื่อ อ. 22 ม.ค. 2551 @ 21:25
    525264 [ลบ]

    </div><div class="content">

    สวัสดีครับ น้องเอก

    พี่ยังไม่เคยไปเลยแม่สอด...มีโอกาสคงได้ไปเที่ยวบ้าง

    แต่ยังไงพี่ก็รอพบ และได้เจอตัวเป็นๆของน้องเอกที่ลานนกยูง แก่งเกาะใหญ่...ครับผม

     

     

     

    --------------------------

    ขอบคุณสำหรับมิตรภาพดีๆครับ

    นายเอก -จตุพร วิศิษฏ์โชติอังกูร

    ๒๐ ก.พ.๕๑

     

    </div>