เดี๋ยวนี้ ไปกรุงเทพ ไม่ต้องกังวลเรื่องภาษาแล้ว เพราะดูเหมือนว่า ภาษาอิสาน จะกลายเป็นภาษาสากลของประเทศไปเสียแล้ว สบายใจ ใน ไทยแลนด์ เสียจริงๆ

มีคนบอกว่า อิสานเทคโอเว่อร์ ไปเสียทุกที่ในประเทศไทย

ท่าจะจริงของเขา เพราะเดี๋ยวนี้ เดินทางไปไหน ก็เจอแต่คนอิสานทั้งนั้น ขนาดหนีไปเที่ยวหัวหิน ยังไปเจอคนอุบล

เมื่อวันก่อนที่ไปกรุงเทพ น้องที่ไปด้วย อยากกินจิ้มจุ่ม ส่วนป้าแดงอยากกินส้มตำ แต่ต้องเป็นส้มตำลาวอิสานของแท้ๆ เพราะเลือดขาดปลาร้ามาหลายวัน สมองและความคิดไม่ค่อยโลดแล่นเลย

ป้าแดงเลยแวะถามรถเข็นข้างทาง ว่าทำส้มตำลาวได้มั้ย เพราะเห็นมีปูดองที่ไม่ใช่ปูนาอิสานบ้านเฮา เขาบอกว่าได้แน่นอน ป้าแดงเชื่อทันที เพราะสำเนียงออกมาทางร้อยเอ็ด-สารคาม สรุปแล้ว ก็คือได้กินส้มตำรสถูกปาก และจิ้มจุ่ม แบบฉบับที่คุ้นลิ้น

พอไปเดินเซ็นทรัล ก็ลืมตัว นึกว่า เดินอยู่ห้างที่บ้านเรา ก็ไปถามซื้อ หมูปิ้งไร้ครัว ด้วยสำเนียงเสียงอิสาน คนขายหน้าตาดีเชียว ไม่นึกว่าจะเป็นคนอิสาน ที่ไหนได้ มีแจกมีแถมให้มาด้วย เพราะเป็นคนบ้านเดียวกัน

เดินไปอีกซักหน่อย แวะบูธ ขายของจิปาถะ หาสร้อยข้อเท้า มาผูกเล่นให้คนเห็นว่ามีเจ้าของ ก็ไปเจอเด็กคนขาย เว้าอิสานกันทั้งแก๊งส์ สวยด้วยสิ เลยอุดหนุน พวงกุญแจ มาฝากน้องๆที่ทำงาน หมดไปซะหลายเงิน ไม่เป็นไรคนบ้านเดียวกัน แถม กระซิบถามว่า เจ้านาย เป็นลาวรึป่าว ถ้าไม่ใช่ ดังแล้ว แยกวงซะ .....ดูสิเรา ......เล่นบทบาท บ่าง ก็ได้ด้วย

เดี๋ยวนี้ ไปกรุงเทพ ไม่ต้องกังวลเรื่องภาษาแล้ว เพราะดูเหมือนว่า ภาษาอิสาน จะกลายเป็นภาษาสากลของประเทศไปเสียแล้ว สบายใจ ใน ไทยแลนด์ เสียจริงๆ