Paul Potts
Paul Potts's first audition
The Royal Variety Performance 2007 in front of Her Magesty The Queen
ผมได้ link แรกของ YouTube ชุดนี้มาทางพี่เต็มศักดิ์ แล้วก็ตามดู โดยเฉพาะอย่่างยิ่งชุดแรก เป็น video clip ที่ผมคิดว่าทรงพลังเอามากๆ การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้นแต่ละ step ต่อคนดู ต่อกรรมการ ต่อตัว Paul Potts ที่ดูเชย เฉิ่ม ไม่มั่นใจในตนเอง จนกระทั่งเข้าไปสู่ "his own element" และ effects ที่ออกมานั้น มัน stunning ส่วนหนึ่งที่รวมไว้ใน blog นี้ก็เพราะ ผมต้องการจะกลับไปชม clip นี้อีก over and over and over again นั่นเอง
วิดีโอคลิปการเปลี่ยนแปลงของพอล พอต ตั้งแต่มาดของเซลล์แมนขายโทรศัพท์มือถือในคาดีฟ เปิดปากบอกว่าจะร้อง "โอเปรา" จนกรรมการไซมอน คาว (คนปากจัดสุด) และเพียซ และอามันดา จากหน้าตาบ่งบอก "อา.. เราต้องทนต่อไปอีกหนึ่งราย" ค่อยๆเปลี่ยนเป็น in awe และขนลุกเกรียว เป็น moment of miracle อย่างแท้จริง
Connie Talbot
ไม่พอ ลองฟังของ "คู่แข่ง" ของ Paul Potts ดูบ้าง
Connie's
เมื่อได้มาพิจารณา "รายการความบันเทิงเพื่อพัฒนาประชาชน" ก็เกิดความคิดออกมาหลายประการ อย่างหนึ่งที่มีก็คือ นึกทบทวนดูว่าเรามีอะไรที่จะ "ดึง talents ออกมา" จากที่ซ่อนเร้นหลบใน และทำให้กลายเป็น explicit knowledge แล้วสังคมสามารถชื่นชมในคนๆนั้นได้ น่าจะเป็นเครื่องมือทีทรงพลังในการสร้างชาติให้เข้มแข็งได้ talents หรือความสามารถไม่จำเป็นต้องเป็นเรื่องใดเรื่องหนึ่งเพียงเรื่องเดียว และแสดงออกอย่างบริสุทธิ์ ไม่ต้องเสแสร้งดัดจริต เป็น pure energy ที่คนธรรมดาๆ พบเห็นทุกวี่ทุกวันตามที่ทำงาน ถนนหนทาง อาจจะมีความสามารถนี้อยู่ ไม่มีใครทราบ
เมื่อนั้น เราก็จะสามารถ "ชื่นชม" ในตัวตนที่เป็นเอกลักษณ์ของเราได้ ไม่ต้องเลียนแบบ ไม่ต้องรอให้คนอื่น approve เด็กๆก็จะสามารถแสดงความสามารถแบบเด็กๆ ไร้เดียงสา บริสุทธิ์ได้ โดยที่หน้าไม่ต้องเปื้อนเครื่องสำอางค์ ไม่ต้องเติมมาสคาร่า เขียนตาให้แก่เกินวัย เพื่อ "แสดงออก" อย่างที่เราเคยเห็น
จะดีหรือไม่?
ขนาดอ่านที่อาจารย์เขียน ก่อนเข้าไปฟังจริงๆ ก็ยังรู้สึกทึ่งจนขนลุกเหมือนกันค่ะ
ขอบคุณมากๆ สำหรับคลิปดีๆชุดนี้
คนทุกคน มีเอกลักษณ์ที่เป็นตัวตนของคนๆนั้น มีความดีงาม ความโดดเด่นที่แฝงอยู่ในตัวตนกันทุกคน แต่ขึ้นอยู่กับว่าเจ้าตัวจะมองเห็นสิ่งที่ตนมีอยู่หรือเปล่า อีกทั้งจะรับในคุณค่าของมัน และนำออกมาพัฒนาปรับปรุงให้ดียิ่งๆขึ้นไปหรือไม่
บางคนมีจุดดีในตนเอง แต่ตนมองไม่เห็น กลับไปเห็นดีเห็นงามในตัวคนอื่น บ้างรู้สึกอิจฉา บ้างอยากจะเลียนแบบเอาเยี่ยงอย่างผู้อื่น จนทิ้งตัวตนแท้จริงของตนเองไป แม้จะทำได้ดีแค่ไหน แต่ก็หาใช่ตัวเองไม่
อ่านบันทึกนี้จบ เห็นทีจะต้องลองกลับไปค้นหาจุดดีในตนเองบ้างแล้ว
ขอบคุณค่ะ ^__^
คุณอัญชลีครับ
น่าคิดว่าเราทุกคนอาจจะสวมเกราะแบบนี้ไว้อยู่รึเปล่านะครับ และจะเกิดอะไรขึ้นถ้าเราสามารถออกจากเกราะ มาทำอะไรสักอย่างที่เราคิดว่า "คือเรา" หรือ "ควรจะทำมาตั้งนานแล้ว"
คุณ K-jira
ครับ หายหน้าหายตาไปนานนะครับ จุดดีของเราเยอะมากเลยนะครับ แต่เรามักจะเห็นแต่สิ่งทีเราบกพร่อง จุดดีคนอื่นก็มีเยอะ แต่เราก็มักจะเห็นแต่ข้อบกพร่องของคนอื่นเหมือนกัน
มาหา "จุดดี" ของทุกๆคนกันเถอะ รวมท้งตัวเราเองด้วย ดีไหมครับ
คุณอัญชลีครับ
ผมก็ไม่ได้เป็นผู้เชี่ยวชาญนพลักษณ์นะครับ แต่ผมเชื่อว่ามนุษย์มีการพัฒนามาโดยที่มี "ศักยภาพ" สูงมากทีเดียว เป็นศักยภาพที่ถูกออกแบบมาเพื่อความสามารถในการตอบรับสถานการณ์ได้ทุกรูปแบบ
คงจะเป็นที่น่าเสียดาย ถ้าเราไม่ได้ explore ความสามารถทั้งหมด เพียงเพราะเรายินดีที่จะใช้แต่ความคุ้นชิน หรือเชื่อว่าเราไม่สามารถทำได้ อย่างนั้น อย่างนี้ ไม่ใช่เรา
ผมเชื่อใน intention และเจตจำนง ความมุ่งมั่นของคน ที่จะพาทะลุไปถึงสัจธรรมได้ทุกผู้คน เดี๋ยวนี้ ชาตินี้ ครับ