ทำไมราชินีใจร้ายในเรื่อง "สโนว์ไวท์" จึงอาจจะเป็นคนดี

"กระจกเอ๋ยบอกข้าเถิด ใครงามเลิศในปฐพี"

ฟ้าครับ เล่าให้ฟ้าฟังทุกคืน จนฟ้ากลายเป็นฝ่ายเล่านิทานกล่อมพ่อไปแล้ว  เมื่อวันก่อนนี้ไปเห็น ที่ร้านหนังสือ Asia Books ไปพลิก ๆ ดูหนังสือชื่อ "My Side of the Story" มีเรียงกันเป็นชุดหลายเล่ม เช่น เงือกน้อย ซินเดอเรลล่า  ฯลฯ ผมหยิบมาดูเล่มหนึ่งคือเรื่องสโนว์ไวท์

เป็นหนังสือแปลก ๆ มีปกหน้าสองปก ไม่มีปกหลัง คือเปิดดูด้านหนึ่งเสร็จ แล้วพลิกกลับไปเปิดดูอีกด้านหนึ่งได้

เรียกว่ามีด้านหัวกับด้านก้อย เหมือนเหรียญ

เดาออกใช่ไหมครับ ด้านหัว คล้ายเรื่องเดิม ๆ ที่เราคุ้นเคยกัน สโนว์ไวท์ถูกราชินีใจร้ายกลั่นแกล้งเพราะอิจฉา ถูกพาไปปล่อยในป่า ไปเจอกระท่อมที่มีคนแคระทั้งเจ็ด ก็เลยอยู่ด้วยและช่วยทำงานบ้าน วันหนึ่งราชินีใจร้าย ปลอมตัวเป็นแม่มด เอาผลแอปเปิ้ลอาบยาพิษมาให้กินจนสลบไสล กระทั่งเจ้าชายมาจุมพิต และฟื้นขึ้นมา สุดท้ายได้แต่งงานกัน

ด้านก้อย เป็นเรื่องเดียวกัน แต่เล่าโดยราชินีใจร้าย เราก็เลยได้เห็นอีกด้านหนึ่งของเรื่องว่า ราชินีที่ถูกมองว่าใจร้าย  แท้ที่จริงมีความตั้งใจดี เป็นห่วงและมีเหตุผล อธิบายกระทำทุก ๆ อย่างได้ หากเรายอมรับฟัง เช่น เป็นห่วงว่าสโนว์ไวท์จะขาดอาหาร จึงเอาแอปเปิ้ลมาให้ เผอิญมียาพิษติดมาโดยไม่ตั้งใจ ฯลฯ

เรื่องไหนจริง หรือไม่จริง ไม่สำคัญ แต่หนังสือนิทานแนวทดลองแบบนี้ คงตั้งใจให้เด็กที่มีวัยสูงขึ้นมาหน่อยหนึ่ง มองโลกได้หลายมิติ เห็นอีกด้านหนึ่งของชีวิต ไม่ใช่ใครร้ายก็ร้ายทุกอย่าง ใครดีก็ดีหมด

คือเข้าใจคนอื่นได้มากขึ้นนั่นเอง รู้ว่าคนทุกคนก็มีเหตุผลในสิ่งที่เขาทำ...

อยากให้ละครโทรทัศน์ไทยเรียนรู้จากหนังสือนิทานสำหรับเด็กชุดนี้จัง จะได้มีมิติ มีความลึกบ้าง ให้เหมือนคนจริง ๆ หน่อย