ระยะเวลากว่า ๖ เดือนที่สมาทานตั้งจิตอธิษฐานในการ "งดฉันกาแฟ" ชีวิตคงอยู่ได้ ทำงานได้ ดีกว่าเดิม หนักกว่าเดิมด้วย "ลมหายใจ"
ลมหายใจที่ถูกต้องทรงพลังยิ่งกว่าสิ่งใด
แม้ในขณะที่ทำงานหนัก นอนดึก
ลมหายใจเข้าที่สบาย ลมหายใจออกที่สบาย มีคุณค่ายิ่งกว่าเครื่องดื่มชูกำลังใด ๆ
แม้ยามเหนื่อยหนัก หยุดพักสักนิด
หายใจเข้าออกยาว ๆ สักสี่ถึงห้าครั้ง เพื่อตั้งธาตุลมใหม่
หรือแม้ในยามเครียด หงุดหงิด โมโห ลมหายใจยาว ๆ หลาย ๆ ครั้งช่วยให้อารมณ์ที่แย่ ๆ นั้นหายไปได้เสียจากใจ
หายสนิทติดทนนานเสียยิ่งกว่าออกไปเที่ยว ดูหนัง ฟังเพลง
ลมหายใจ กัลยาณมิตรที่อยู่คู่กับกาย
ไม่ต้องลงทุน ไม่ต้องลงเงิน ขอเพียงลงใจ
"ตั้งใจหายใจ"
หายใจเข้าให้สบาย หายใจออกให้สบาย ชีวิตก็จะสบาย
ชีวิตที่งดดื่มกว่ากาแฟกว่าครึ่งปี "สุขภาพแข็งแรงขึ้น" เหมือนกับชีวิตและอายุจะหยุดนิ่ง
แตกต่างกับเมื่อสมัยก่อนที่เมื่อสังเกตุตัวเองแล้วเหมือนจะแก่ลง ๆ ทุกวัน ๆ และไวกว่าปกติที่ควรจะเป็น
อยากดื่ม "อยาก" ให้หายใจแทน
ลมหายใจตัดเสียซึ่งความอยากอันเกิดจากกิเลสสิ้น
ตัดเสียซึ่งสิ่งลงโทษร่างกาย เป็นผลเสียต่อร่างกาย "ความดีไม่ทำเสียเลยดีกว่า"
แทนที่ด้วยการหายใจที่สบาย หายใจเข้าสบาย หายใจออกสบาย "ความดีต้องเร่งทำเสียวันนี้"
ชีวิตนี้จะสบายด้วยเพราะมีลมหายใจที่สบาย...
