ตื่นมาตอนดึก ไม่เขียนบันทึกหลายวัน เป็นบันทึกย่อช่วยจำ เป็นโทรทัศน์เพื่อฟังข่าวสารบ้านเมืองไปด้วย
วันนี้เป็นวันครูแห่งชาติครับ ครูเป็นแม่พิมพ์พ่อพระ ผมคงจะยังไม่พูดถึงคนอื่น จะหาว่าผมเห็นแก่ตัวก็ยอม ก่อนอื่นเป็นต้องยกย่องคุณแม่ของผม ท่านเป็นครูเก่าแก่ในวัยร่วม 80 ปี เป็นครูสอนเด็กเล็ก สอนชั้นประถม เป็นครูโบราณ ชอบคิด ชอบเขียน ชอบเล่าเรื่องแล้วเล่านิทานสนุก ลูก ๆ ศิษย์พูดถึงท่าน
ส่วนคุณพ่อเป็นครูจบบ้านสมเด็จ ไปเป็นครูสอนภาษาอังกฤษอยู่ระยะหนึ่ง มีการตั้งกรมการพัฒนาชุมชน ท่านเลยขอโอนมาเมื่อตั้งแต่แรกตั้ง ท่านล่วงลับไปแล้วตั้งแต่ปี 2531 สิ่งที่เราลูก ๆ ผู้รู้จักจบจำอยู่เป็นว่าท่านมีแบบอย่างที่ดี เป็นครูที่ดี
ครูท่านต่อ ๆ มาเราจำได้ดีครับ มีครูทางภาคอีสาน ที่ครอบครัวเราไปอยู่ที่ จ.กาฬสินธุ์ จำนวนมาก และมาอยู่ที่ จ.น่าน จ.เชียงใหม กรุงเทพมหานคร ครูต่าง ๆ ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตผมจดจำได้เป็นอย่างดีเช่นกัน ครูมีสถาบันวิชาชีพครู ที่ผ่านมา ครูมีบทเรียนไม่น้อย จนลืมคำว่า ครู เพิ่งกลับมาใช้ครูตามกฎหมายใหม่ไม่นาน
อันที่จริงภูมิปัญญาท้องถิ่น เราก็เรียกว่า ครูภูมิปัญญา ครูของแผ่นดิน ครูดีเด่น ครูในระบบการศึกษา นอกระบบการศึกษา ครูเป็นปูชนียบุคคลที่ศิษย์ที่ผมและเชื่อว่าพวกเราทุกคนเป็นต้องยอมรับจดจำ ด้วยเราไม่เคยรู้ก็ได้เรียนรู้ชีวิต วิชาการ สิ่งนานับประการจากที่มีครูทุกท่านดูแลเอาใจใส่ถ่ายทอดครู
ผมเองคงไม่อาจไปสอนครูได้ ขอให้ครูสอนครูกันเองก็แล้วกัน เพราะหากผมหรือใครไปสอนครู จะกลายเป็นครูหรือผู้ไม่เข้าใจ หาว่าเป็นศิษย์อกตัญญู เป็นอย่างงั้นไป ขอคารวะดวงวิญญาณครูทุกดวงและคารวะครูที่มีชีวิตอยู่ทุกท่านมาในวันครูแห่งชาติครับ
ขอคารวะครูทกคน ในวาระวันครูแห่งชาติด้วยค่ะ
To Sir with Love...แด่ครูด้วยดวงใจ