ผมเห็นลูกน้องกำลังเครียดกับการทำงาน กลัวว่าจะป่วยไปเสียก่อน ผมเลยเรียกลูกน้องมานั่งคุยด้วย
“ตอนนี้งานเป็นอย่างไรบ้าง” ผมถาม
ลูกน้องผมบ่นให้ฟังว่า “ตอนนี้ยุ่งมากคะ คอยแก้แต่ปัญหาใหม่ๆ ที่เข้ามาเรื่อยๆ”
ผมถามลูกน้องว่า “แล้วยังมีปัญหาเก่าๆ ต้องทำให้เสร็จเหลืออีกมากมั้ย”
ลูกน้องผมบอกว่า “ปัญหาเก่า นั้นไม่ค่อยมีเท่าไร ส่วนใหญ่ก็แก้ได้หมดแล้ว แต่ปัญหาใหม่ๆ นี่แหละที่ทำให้หนูปวดหัว”
“งั้นเดี๋ยวกลางวันนี้เลี้ยงข้าว” ผมบอกลูกน้อง
ลูกน้องผมมองหน้างง และบอกว่า “เลี้ยงข้าวก็ไม่ได้ช่วยแก้ปัญหาอะไรนี่คะ”
ผมบอกว่า “ใช่…ผมเลี้ยงให้กับความสำเร็จของคุณต่างหาก”
ลูกน้องผมยิ่งงงและถามว่า “ความสำเร็จอะไรหรือคะ”
ผมบอกว่า ปัญหาใหม่ที่เขาเจอนั้นคือความสำเร็จของแผนก เพราะปัญหาใหม่ๆ คือเครื่องชี้วัดว่าเราได้เรียนรู้และเติบโตขึ้นที่จะทำอะไรใหม่ที่ไม่เคยทำมาก่อน แต่ปัญหาเก่าๆ นั้นบอกว่าเรายังไม่ได้ก้าวไปไหน ย่ำเท้าอยู่กับที่เดิม เพราะปัญหาเดิมๆ ยังไม่ถูกแก้ไข
ลูกน้องผมยิ้ม บอกขอบคุณ และกลับไปทำงานต่อ
ผมนับสตางค์ในกระเป๋า เตรียมไปทานกลางวัน
บุริม โอทกานนท์
15-01-08
อาจารย์ค่ะ
มาเล่าให้น่าติดตามอย่างนี้ ต้องขอให้เล่าต่อว่า ระหว่างทานกลางวัน เป็นอย่างไรบ้างคะ การเลี้ยงเพื่อความสำเร็จ ทำให้พนักงานท่านนั้น มีความรู้สึกอย่างไรบ้างคะ :)
ผมว่ากระตุ้นได้เยอะนะครับ ถ้าจับจุดได้ดีๆ แล้วคนเราสามารถกลั่นศักยภาพออกมาได้มากกว่านี้อีกครับ