เช้านี้พอมีเวลาว่างได้หยิบหนังสือพระนิพนธ์ของสมเด็จพระเจ้าพี่นางเธอ เจ้าฟ้ากัลยาณิวัฒนา กรมหลวงนราธิวาสราชนครินทร์ 2 เล่มมาเปิดดู คือ “เจ้านายเล็กๆ-ยุวกษัตริย์” และ “แม่เล่าให้ฟัง” แล้วเริ่มอ่านเรื่อง “เจ้านายเล็กๆ-ยุวกษัตริย์” ก่อน คิดว่าคงมีเวลาอ่านไม่นาน แต่พอเริ่มอ่านไปได้ 10 กว่าหน้าก็วางไม่ลง หลงไปอยู่ในโลกของหนังสือนานเท่าไรไม่รู้ อ่านรวดเดียวจนจบ 450 หน้าเลย
ยอมรับว่าทรงนิพนธ์ได้ดีมาก ทรงใช้ภาษาง่ายๆ เขียนแบบบันทึกข้อเท็จจริงทั่วไป แต่เป็นลำดับขั้นตอน มีภาพประกอบตลอดเล่ม ไม่ยกยอหรือตำหนิใคร คนอ่านอ่านแล้วสบายใจ เกิดความรัก เทิดทูน ประทับใจในพระจริยวัตรของพระบรมวงศานุวงศ์ทุกประองค์มากที่สุด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สมเด็จพระศรีสวรินทิรา บรมราชเทวี(สมเด็จย่าของ ร.8 และ ร.9) ที่ทรงรัก ห่วงใยหลานๆอย่างที่สุด และผู้ที่สมควรได้รับการยกย่องมากกว่าผู้ใดคือ สมเด็จพระศรีนครินทรา บรมราชชนนี(สมเด็จย่าของชาวไทย) ที่แม้ท่านจะเป็นเพียงสามัญชน ต้องประสบเคราะห์กรรมอันเนื่องจาก สมเด็จพระมหิตลาธิเบศร อดุลยเดชวิกรม พระบรมราชชนก ทรงสิ้นพระชนม์ตั้งแต่พระธิดา พระโอรสทั้งสอง ยังทรงพระเยาว์ แม้จะมีชีวิตที่ลำบากในต่างแดน โอรส 2 พระองค์ร่างกายจะอ่อนแอ แต่ก็สามารถอบรม เลี้ยงดูโอรสและธิดาให้เป็นคนดี เป็นคนเก่ง ด้วยความมานะ อดทนเหนือยิ่งสตรีใด
วิธีเลี้ยงดูและสั่งสอนบุตรธิดานั้นท่านสอนให้ต่อสู้กับชีวิต ได้เรียนรู้พัฒนาตนเองเยี่ยงสามัญชนทั่วไป ได้เล่นของเล่นต่างๆที่ช่วยสร้างเสริมการเรียนรู้ ได้สัมผัสกับธรรมชาติ ได้เรียนรู้ในโลกของความเป็นจริงตลอดเวลา ทำให้ยุวกษัตริย์ทั้งสองมีพัฒนาการที่ดี และมีน้ำพระทัยที่งดงาม ไม่ทะเยอทะยาน ไม่ถือพระองค์ว่าเป็นหน่อเนื้อเชื้อกษัตริย์
ดังเช่นเมื่อตอนที่ ร.8 ได้รับเชิญให้ขึ้นครองราชย์หลายครั้ง สมเด็จย่าก็ทรงปฏิเสธหลายครั้ง ร.8 เองก็ไม่อยากเป็น King ดังเหตุผล 6 ข้อที่พระองค์ตรัสออกมาแม้จะดูเป็นเด็ก และฟังแล้วอดขำไม่ได้ว่า…
1.เป็นเด็ก
2.ไม่รู้จักอะไร
3.ขี้เกียจ
4.พระเก้าอี้สูงนัก แล้วนันท(คือชื่อ ร.8)ก็เป็นคนหลุกหลิก เดี๋ยวจะตกลงไป พระยาพหลฯก็จะดุเอา
5.เวลาไปไหนต้องกางร่ม ทำให้ไม่ได้แดด
6.จะเดินไปไหนก็มีคนเกะกะทั้งข้างหน้าข้างหลัง วิ่งไม่ได้…
มีสาระและข้อคิดดีดีอีกมากมาย ถ้าเล่าก็คงจะยาว ไปอ่านเองดีกว่านะ…
ขอบพระคุณที่นำมาเล่าสู่กันฟัง แบ่งปันกันอ่านครับ
ได้ไปอ่านบันทึกของนายบอนเช่นกัน มีบันทึกที่น่าสนใจหลายเรื่อง โดยเฉพาะเรื่องการเรียน ป.เอกที่ญี่ปุ่นของน้องสาว ให้ข้อคิดถึงความอึดของการเรียนที่นั่นมากทีเดียว
แหม แอบไปอ่านเหมือนกันหรือครับ :))
ขอบคุณมากครับ
ขอบพระคุณครับที่นำหนังสือที่ทรงคุณค่ามาสรุปและแนะนำให้อยากเรียนรู้ยิ่งขึ้นครับ
อยากซื้อมาเป็นสมบัติของตนเองบ้างแต่ราคาหนังสือ ณ ปัจจุบันแพงเกินกว่าที่จะซื้ออ่ะ เมื่อก่อนไม่ได้สนใจอยากหาซื้อไว้