ผมได้รับการติดต่อจากคณะอาจารย์ ให้เป็นตัวแทนไปพูดเพื่อเล่าประสบการณ์ ในการนำเอายุทธศาสตร์การพัฒนา ไปปรับใช้ในหน่วยงานภาครัฐ เมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ณ อุทยานแห่งชาติคลองวังเจ้า กิ่งอำเภอโกสัมพีนคร ในการปัจฉิมนิเทศน์นักศึกษา ป.โท สาขายุทธศาสตร์การพัฒนา รุ่นที่ 2 มรภ.กำแพงเพชร
เนื่องจากมีงานที่จะต้องทำ ผมเลยได้ไปร่วมกิจกรรมได้เพียงวันเดียว แต่ก็ตั้งใจที่จะไปแลกเปลี่ยนประสบการณ์ เลยไปก่อนเวลาประมาณ 1 ชั่วโมง เพื่อที่ต้องการจะให้เวลากับการแลกเปลี่ยนมากที่สุด กิจกรรมเริ่มเมื่อเลยกำหนดเวลาไปมากแล้ว ด้วยการเล่าประสบการณ์ในการศึกษาและทำวิจัยของทุกคน ผมเป็นคนแรกในการเล่าประสบการในการทำงานในหน่วยงานราชการ คนต่อไปคือคุณรัชนี สุขสมนึก จาก ทศท. และคุณ เตือนใจ นิลจันทร์ จากท้องถิ่น
ผมเตรียมหัวข้อก่อนการเล่า โดยเขียนเป็นข้อๆ ใส่รายละเอียดไว้เล็กน้อยในประเด็นที่คิดว่าสำคัญในแต่ละข้อที่จะต้องเล่า และในวันนี้หัวข้อที่ผมเล่าก็คือ
- การเรียนรู้คืออะไร...ปรับเปลี่ยนพฤติกรรม
- มิติของการเรียนรู้....รู้ลึก/กว้าง/ไกล
- ทำไมเราต้องเรียนรู้ รู้อะไร.....รู้ตนเอง/รู้สังคม/รู้วิชา
- เราเรียนรู้เพื่ออะไร.....เพื่อตนเองหรือเพื่อสังคม
- วิธีการหาความรู้........ตามจริต
- การได้นำสิ่งที่ได้เรียนรู้ไปปรับใช้....พัฒนาสังคม
- สรุป
เนื่องจากเริ่มดำเ้นินการเลยกำหนดเวลา ทำให้ผมเล่าในเรื่องที่เตรียมมาได้ไม่หมด แต่ก็สรุปเท่าที่คิดว่าน่าจะเกิดประโยชน์ สิ่งที่ผมต้องการเน้นให้ทุกท่านที่เรียนจบแล้วกลับไปคิดต่อก็คือ การหันมาร่วมกันทำงานเพื่อพัฒนาสังคมรอบตัว ให้เป็นสังคมของการเรียนรู้ ใครอยู่ในสถานะใดก็พัฒนาตรงนั้น แล้วสิ่งที่ทำจะส่งผลพัฒนาถึงกันได้ เพราะทุกสิ่งทุกอย่างล้วนมีความเชื่อมโยงกันหมด และสรุปสุดท้ายที่ขอฝากไว้ก็คือ "การเป็นนักกลยุทธ์ต้องมีคุณธรรม" แต่มีอีกข้อหนึ่งที่อยากเพิ่มเติมก็คือ "การเป็นนักพัฒนาต้องตรงเวลา" ครับ
บันทึกมาเพื่อเป็นการ ลปรร.ครับ
วีรยุทธ สมป่าสัก 11 / 02 / 49
