ทำไม ไม่ปล่อยมุขเลย ไม่มีแซว ดูซีเรียส ไม่ค่อยยิ้ม พูดก็เร็วรัว เหมือนไม่มีสมาธิด้วย" "หนูไม่กล้าพูดในห้องประชุม"

วันนี้ ที่ทำงานป้าแดง มีการจัด workshop ในเรื่องการบริหารความเสี่ยงและกิจกรรมพัฒนาคุณภาพ ในโรงพยาบาล

กลุ่มเป้าหมายเป็น พนักงานใหม่ของเรา ไม่เว้นแม้แต่ คนงาน คนสวน

เป้าหมายของการจัดกิจกรรม เป็นการสร้างความเข้าใจในเรื่องของการบริหารความเสี่ยง โปรแกรมความเสี่ยง การเขียนรายงานอุบัติการณ์ และการสร้างความเข้าใจ ในวงจร P-D-C-A

ป้าแดงในฐานะผู้ประสานงานคุณภาพ เลยได้ทำหน้าที่ ซะหลายอย่าง ตั้งแต่การดูแลเรื่อง อาหารว่าง อาหารเที่ยง  การเป็น FA เป็นพิธีกร เป็นผู้บรรยาย และเป็น moderator ที่ทีมงานบางคนชอบยกให้ป้าแดงเป็น

ป้าแดงชอบจังค่ะ moderator ไม่เข้าใจความหมายดีนัก แต่รู้สึกว่า เท่ห์... เลยชอบ

 

หลังการประชุมสิ้นสุด ก็พยายามที่จะกระตุ้นให้เสนอแนะและทำ AAR กันว่าดีไม่ดีอย่างไร ได้อะไรบ้าง จะสานต่ออย่างไร  

แต่ด้วยวิสัยของเราแล้ว ไม่ค่อยมีการเสนอแนะ เรียกชื่อก็ยิ้มและส่ายหน้า ยื่นไมค์ไปก็หลบ คอมเม้นท์ต่างๆจะมีขึ้นหลังจากเดินออกจากห้องประชุม

น้อง "พี่แดง ทำไม ไม่ปล่อยมุขเลย ไม่มีแซว ดูซีเรียส ไม่ค่อยยิ้ม พูดก็เร็วรัว เหมือนไม่มีสมาธิด้วย" "หนูไม่กล้าพูดในห้องประชุม"

นั่นไง ว่าแล้วเชียว ความคิดเห็นมักจะพรั้งพรู เมื่อเดินออกจากห้องประชุม เด็กใหม่ก็พลอยเป็นไปกะเค้าด้วย ถ้าเป็นผู้ชาย ความคิดก็จะบรรเจิด เมื่ออยู่ในวงเหล้า

ป้าแดงตีหน้าเศร้า " แบบว่า มุกพี่หาย วันก่อนจะไปงานแต่งงาน กะจะแต่งมุก หาสร้อยข้อมือไม่เจอ ไม่รู้หายไปไหน วันนี้เลยไม่มีมุขมาเล่น"

น้อง " อ้าววว...เป็นงั้นไป.......เกี่ยวไรคะเนี่ย"

ป้าแดง " อ้าว..ก็มุขไง พอได้...มั้ย...มุขนี้"