การได้เสวนา พบปะกับผู้รู้เป็นมงคลสูงสุด

ปีใหม่…กับบรรดาครูบาอาจารย์ และพี่น้องหลักสูตรและการสอน

ปีนี้เรามีนัดกันที่ “ร้านครัวร่มไม้” ร้านอาหารเล็ก ๆ ที่บ้านของอาจารย์ทิศนา  แขมมณี

ที่ร้านนี้ในบางมุม เคยเป็นที่ที่ผมนั่งปรึกษาวิทยานิพนธ์กับอาจารย์ จบเรื่องวิทยานิพนธ์ก็เสวนาเรื่องการใช้ชีวิต ในบางคราวอาจารย์ก็กรุณาเลี้ยงข้าวก่อนกลับบ้าน

 

ปีนี้...โทรนัดรวมพลพี่น้องในสาขาวิชาหลักสูตรและการสอน ไปสวัสดีปีใหม่อาจารย์

หลังเกษียณแล้ว อาจารย์ยังมีวิชาที่รับสอนที่จุฬาฯ อยู่ โดยเฉพาะวิชา “การพัฒนาและใช้ระบบการสอน” ในระดับปริญญาเอก เป็นวิชาที่อาจารย์พัฒนาขึ้นมาใช้สอนนิสิต งานหลักอีกอย่างคือ การประชุมที่ราชบัณฑิต ที่อาจารย์เป็นภาคีสมาชิกอยู่  ผมได้ทาบทามอาจารย์มาช่วยเหลือผมในเรื่องการปรับปรุงหลักสูตรการศึกษาขั้นพื้นฐาน ไม่เดาก็รู้ว่า...อาจารย์ไม่เคยทอดทิ้งศิษย์อยู่แล้ว

 

ได้พูดคุยกับพี่ ๆ ที่สอนอยู่ในมหาวิทยาลัยต่าง ๆ เห็นว่ามีการเปลี่ยนแปลงไปมาก  อาจารย์ผู้ใหญ่หลายท่านก็เกษียณอายุราชการไป อาจารย์รุ่นใหม่ก็ทำงานกันไป เรียกว่าต้องสั่งสมประสบการณ์กันใหม่  มีเรื่องการออกนอกระบบ อาจารย์บางคนเป็น “พนักงานราชการ” เรื่องระบบการฝึกหัดครูก็น่าคิด เพราะพอ “วิทยาลัยครู”แปรสภาพไปเป็น “มหาวิทยาลัยราชภัฏ”  เรื่องการผลิตครูก็ดูเป็นงานรองไป 

 

การฝึกหัดครูมีวิธีการต่างไปจากการผลิตวิชาชีพอื่น  ในอดีตนักศึกษาต้องมาอยู่หอพัก มีอาจารย์ดูแลอย่างใกล้ชิด ที่ญี่ปุ่นเขาก็มีระบบกินนอน ทำงานร่วมกัน เพราะเขาเชื่อว่า วิธีการอย่างนี้จึงจะได้ครูที่ดีออกมา