แม้พี่หมอจะไม่อยู่ให้เราได้พูดคุยอีกต่อไปแล้ว... หากทว่า "ความดี" ที่พี่หมอทำไว้จะยังคงอยู่ในใจเราเสมอ

บ่ายแก่ของเมื่อวาน

เรามัววุ่นอยู่กับงาน

จนไม่ทันได้ยินเสียงโทรศัพท์ มาเห็นอีกทีว่ามีสายที่เรียกเข้าและไม่ได้รับนั้นก็เย็นพอควรแล้ว...หนึ่งในสายที่ได้โทรกลับไปและได้พูดคุยเป็นคนสุดท้ายคือพี่ทิวาพร...พี่ที่เราเคารพรักและทำงานขับเคลื่อนด้านชุมชนเข้มแข็งมาด้วยกันยาวนานนับสิบปี  

หลังจากกล่าวสวัสดีปีใหม่... อวยชัยให้พรกันแล้ว พี่ทิวาพรได้หารือกับเราเรื่องการถอดบทเรียนการทำงานของเครือข่ายป่าชุมชนต้นน้ำภาคตะวันตกและงานศูนย์ปราชญ์ชุมชนบ้านท่ามะขามที่กาญจนบุรี เป็นเพราะเสียงของพี่เค้าขาดหายเป็นช่วง ๆ เหมือนสัญญาณไม่ต่อเนื่อง เราจึงถามว่า “พี่ทิอยู่ที่ไหนหรือคะ คลื่นไม่ค่อยดีเลยค่ะ ได้ยินไม่ค่อยชัด”.... “พี่กำลังเดินทางค่ะ...” เป็นคำตอบที่เราคุ้นชินเพราะพี่ทิวาพรลงทำงานกับชุมชนในพื้นที่เสมอ 

หากแต่ประโยคถัดมาที่ทำให้เราต้องตั้งใจฟังมากขึ้น “อาจารย์ตุ้มทราบข่าวหมอฟากฟ้าหนึ่งหรือยังคะ พี่กำลังเดินทางไปงานคุณหมอ”   “งานอะไรหรือคะพี่ทิ”  เราถามกลับแบบงง ๆ ก็เมื่อเดือนที่แล้วเพิ่งโทรคุยกับพี่หมอนี่นะ ไม่เห็นพี่หมอบอกเลยว่าจะมีงานอะไร ที่ไหน... 

“คุณหมอฟากฟ้าหนึ่งเสียชีวิตแล้วค่ะ มีพิธีที่ปฐมอโศก...” พี่ทิยังไม่ทันพูดจบประโยคเรารีบถามกลับ “พี่หมอเสียชีวิตแล้วหรือคะ เป็นอะไรคะ เมื่อไหร่คะ” ...บทสนทนาจากนั้นเราจำรายละเอียดไม่ค่อยได้ รู้แต่ว่า... งานพี่หมอจะเริ่มประมาณหนึ่งทุ่ม และเราบอกพี่ทิวาพรว่า “...แล้วพบกันที่ปฐมอโศกนะคะพี่ทิ” 

เราไปถึงที่ปฐมอโศก...สถานที่ที่เราเคยคุ้น เมื่อพระอาทิตย์ลาลับขอบฟ้า อากาศที่เริ่มกลับมาหนาวเย็นทำให้เรารู้สึกสะท้าน เราพารถเข้าไปจอดหน้าอาคารสีเขียวที่เรามักเรียกเล่น ๆ ว่า “ตึกปรุงยา” บรรยากาศรอบตัวไม่ได้แตกต่างไปจากทุกครั้งที่เรามาเยือนสถานที่แห่งนี้ หากแต่สิ่งที่เปลี่ยนไปคือความรู้สึกลึก ๆ ภายในใจ...ความรู้สึกเยือกเย็นและว้าเหว่...เราบอกกับตัวเองว่า  “ต่อไปนี้ เราจะไม่ได้เจอพี่หมออีกแล้ว...” 

พี่หมอฟากฟ้าหนึ่ง อโศกตระกูลหรือทันตแพทย์หญิงวิจิตร คงเกียรติไพบูลย์ เป็นนักเรียนเก่าเตรียมอุดมศึกษา หลังจากเรียนจบจากจุฬา พี่หมอมิได้แสวงหาลาภยศหรือชื่อเสียงเงินทองเฉกเช่นวิถีชีวิตของคนทั่วไป หากแต่พี่หมอได้อุทิศตัวทำงานให้พี่น้องในชุมชนชนบทยาวนานนับยี่สิบปี “หมอเจ สูงเนิน” เป็นสมญานามที่เพื่อนพ้องน้องพี่คุ้นเคย... จากนั้นพี่หมอได้อุทิศชีวิตทำงานเพื่อพระพุทธศาสนา โดยเป็น “แกนนำ” ที่ได้บุกเบิกและพัฒนาดินแดนแห่งธรรมในพื้นที่ภาคตะวันตกที่รู้จักกันในนามของ “ปฐมอโศก”

พี่หมอฟากฟ้าหนึ่งเป็นที่รัก เคารพ และศรัทธาของทุกผู้คน ด้วยอัธยาศัยและน้ำใจอันแสนงดงาม เราหวนคิดไปถึงวันคืนที่มีโอกาสได้พบ ได้รู้จัก ได้รักและได้เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ มากมายจากพี่หมอ เรื่องราวในความทรงจำที่เรามีกับพี่หมอผุดขึ้นภาพแล้วภาพเล่า...โอ้ละหนอ การจากพราก... 

ช่วงเวลาที่เรานั่งสงบนิ่งอยู่เบื้องหน้าภาพของพี่หมอ เรามีเพียงถ้อยคำที่สื่อสารผ่านใจ... “ขอพี่หมอเดินทางสู่สุขคติอย่างมีความสุขนะคะ ขออย่าได้เป็นห่วงเป็นใยหรือกังวลสิ่งใดในภพชาตินี้อีกเลย บุญกุศลที่พี่หมอได้กระทำมาทุกภพทุกชาติ และที่ได้กระทำในภพชาตินี้ ขอจงส่งผลดลบันดาลให้พี่หมอบังเกิดในภพภูมิที่ดีตลอดไปตราบกระทั่งถึงซึ่งพระนิพพาน บุญกุศลที่ตุ้มได้ทำมา ขออุทิศกุศลผลบุญนั้นให้พี่หมอด้วยค่ะ ขอให้พี่หมอได้รับรู้และอนุโมทนาบุญด้วยนะคะ และหากมีสิ่งหนึ่งประการใดที่อาจเคยผิดพลาดล่วงเกินต่อกัน ด้วยเจตนาก็ดีหรือไม่เจตนาก็ดี ขอได้โปรดอโหสิกรรมซึ่งกันและกันด้วยค่ะ...”  

เรานัดหมายกับพี่หมอว่า หลังปีใหม่จะพาพี่หมอและทีมงานไปดูงานที่มูลนิธิข้าวขวัญ สุพรรณบุรี เพื่อที่ข้าวใน “ทุ่งนาแรงรัก...แรงฝัน” ของพี่หมอจะได้โตเร็ว ๆ ให้ผลผลิตที่ดีโดยไม่ต้องใช้ปุ๋ยใช้ยา 

แม้วันนี้พี่หมอจะไม่มีโอกาสได้ไปสุพรรณกับเราแล้ว และแม้พี่หมอจะไม่อยู่ให้เราได้พูดคุยอีกต่อไปแล้ว หากทว่า "ความดี" ที่พี่หมอทำไว้จะยังคงอยู่ในใจเราเสมอ... 

สำหรับพิธี "สลายร่าง" ของพี่หมอจะมีขึ้น ณ ปฐมอโศก ในวันอาทิตย์ที่ ๖ มกราคม ๒๕๕๑ ที่จะถึงนี้

ขอฝากข่าวคราวของพี่ที่เรารัก...พี่หมอฟากฟ้าหนึ่งผ่านทาง G2K ด้วยค่ะ  สมาชิกท่านใดที่เคยคุ้นกับพี่หมอ โปรดช่วยกันบอกต่อและบอกต่อด้วยนะคะ... ขอบคุณมากค่ะ