ปิดยังไง ก็ไม่มิด...ปิดทองหลังพระ
บางส่วนจาก……บันทึกความทรงจำของ พล.ต.อ.วสิษฐ เดชกุญชร………สนพ.มติชน
ในคืนวันหนึ่งของปีพ.ศ. ๒๕๑๐ ยศในขณะนั้น พันตำรวจโท)……หลังจากได้รับพระราชทานเลี้ยงอาหารค่ำแล้วในวังไกลกังวล……..ผมจำได้ว่า คืนนั้นผู้ที่โชคดีได้เข้าเฝ้าฯ รับพระราชทานพระจิตรลดาเป็นนายตำรวจ 8 นาย และนายทหารเรือ 1 นาย…. <p align="left">พระเจ้าอยู่หัวเสด็จลงมาพร้อมด้วยกล่องใส่พระเครื่องในพระหัตถ์ทรงอยู่ในฉลองพระองค์ชุดลำลอง…..</p>
ขณะที่ทรงวางพระลงบนฝ่ามือที่ผมแบรับอยู่นั้น
ผมมีความรู้สึกว่าองค์พระร้อนเหมือนเพิ่งออกจากเตาภายหลัง
เมื่อมีโอกาสกราบบังคมทูลถามจึงได้ทราบว่า
พระเจ้าอยู่หัวทรงสร้างพระเครื่ององค์นั้น
ด้วยการนำเอาวัตถุมงคลหลายชนิดผสมกันเช่น ดินจากปูชนียสถานต่างๆ
ทั่วประเทศดอกไม้ที่ประชาชนทูลเกล้าถวายในโอกาสต่างๆ
และเส้นพระเจ้า(เส้นผม)ของพระองค์เอง
เมื่อผสมกันโดยใช้กาวลาเท็กซ์เป็นตัวยึดแล้วจึงทรงกดลงในพิมพ์
( อ.ไพฑูรย์ เมืองสมบูรณ์ ซึ่งต่อมาเป็นศิลปินแห่งชาติเป็นผู้แกะถวาย)
โดยไม่ได้เอาเข้าเตาเผา………หลังจากที่ได้รับพระราชทานแล้ว
ทรงพระกรุณาพระราชทานพระบรมราโชวาทมีความว่า…….” พระที่ให้ไปน่ะ
ก่อนจะเอาไปบูชา ให้ปิดทองเสียก่อนแต่ให้ปิดเฉพาะข้างหลังพระเท่านั้น “พระราชทานพระบรมราชาธิบายด้วยว่า
ที่ให้ปิดทองหลังพระก็เพื่อเตือนตัวเองว่าการทำความดีไม่จำเป็นต้องอวดใครหรือประกาศให้ใครรู้
ให้ทำหน้าที่เพื่อหน้าที่และถือว่าความสำเร็จในการทำหน้าที่เป็นบำเหน็จรางวัลที่สมบูรณ์แล้ว…..
ผมเอาพระเครื่องพระราชทานไปปิดทองที่หลังพระแล้วก็ซื้อกรอบใส่
หลังจากนั้นมาสมเด็จจิตรลดาหรือพระกำลังแผ่นดินองค์นั้น
ก็เป็นพระเครื่องเพียงองค์เดียวที่ห้อยคอผม……..
หลังจากที่ไปเร่ร่อนปฏิบัติหน้าที่อยู่ไกลห่างพระยุคลบาท
ผมได้มีโอกาสกลับไปเฝ้าฯที่วังไกลกังวลอีก…..ความรู้สึกเมื่อได้เฝ้าฯ
นอกจากจะเป็นความปีติยินดีที่ได้พระยุคลบาทอีกครั้งหนึ่งแล้ว
ก็มีความน้อยใจที่ปฏิบัติหน้าที่ด้วยความตั้งใจลำบาก
และเผชิญอันตรายนานาชนิดบางครั้งจนแทบเป็นอันตรายถึงชีวิต
แต่ปรากฎว่ากรมตำรวจมิได้ตอบแทนด้วยบำเหน็จใดๆทั้งสิ้น……..
ก่อนเสด็จขึ้นคืนนั้น ผมจึงก้มลงกราบบนโต๊ะเสวยแล้วกราบบังคมทูลว่า
ใคร่ขอพระราชทานอะไรสักอย่างหนึ่ง……….พระเจ้าอยู่หัวตรัสถามว่า “จะเอาอะไร?”และผมก็กราบบังคมทูลอย่างกล้าหาญชาญชัยว่าจะขอพระบรมราชานุญาต
ปิดทองบนหน้าพระ ที่ได้รับพระราชทานไปพระเจ้าอยู่หัวตรัสถามเหตุผลที่ผมขอปิดทองหน้าพระ…..ผมกราบบังคมทูลอย่างตรงไปตรงมาว่า….พระสมเด็จจิตรลดาหรือพระกำลังแผ่นดินนั้น
นับตั้งแต่ได้รับพระราชทานไปห้อยคอแล้วต้องทำงานหนักและเหนื่อยเป็นที่สุด
เกือบได้รับอันตรายร้ายแรงก็หลายครั้งมิหนำซ้ำกรมตำรวจยังไม่ให้เงินเดือนขึ้น
แม้แต่บาทเดียวอีกด้วย…… <p align="left">พระเจ้าอยู่หัวทรงแย้มพระสรวจ (ยิ้ม)
ก่อนที่จะมีพระราชดำรัสตอบด้วยพระสุรเสียงที่ส่อพระเมตตาและพระกรุณาว่า
ปิดทองไปข้างหลังพระเรื่อยๆแล้วทองจะล้นออกมาที่หน้าพระเอง</p>
<p style="margin: 0cm 0cm 0pt" class="MsoNormal">ที่มา http://www.lpnis.com/club/index.php?option=com_content&task=view&id=112&Itemid=88</p>
อ่านแล้ว ซาบซึ้งมากค่ะ ขอบคุณสำหรับเรื่องดี ๆ ที่นำมาให้อ่านนะคะ นกเองจะทำสิ่งใด ก็ให้คิดเสมอว่า ให้ “เป็นเด็กหลังห้อง” ที่จะทำตัวให้ดีและตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด โดยไม่จำเป็นต้องเป็น “เด็กหน้าห้อง” ถึงแม้จะตัวเล็ก นิ๊ดเดียว แต่ก็จะพยายามทำให้เต็มความสามารถ ตามที่ได้รับปากและมอบหมายมาให้ดีที่สุดค่…