มีใครเคยบอกคุณไหมคะ ?

ว่า... ทำไมถึงต้องดื่มน้ำมากๆ เวลาที่คุณป่วยเป็นหวัด

คำตอบง่ายๆ ก็คือ เพื่อป้องกันการขาดน้ำค่ะ

เมื่อเริ่มป่วย เรามักไม่รู้สึกอยากดื่มหรือกินอาหาร นั่นคือจุดเริ่มต้นของการขาดน้ำ อาการมีไข้ก็มีส่วนทำให้เกิดการขาดน้ำได้

ถ้าอุณหภูมิของร่างกายคุณสูงกว่าอุณหภูมิปกติเพียงสององศา น้ำในร่างกายคุณไม่ได้ระเหยออกไปเร็วขึ้นจนสังเกตได้หรอก แต่อาการไข้นั้นทำให้ร่างกายคุณขับคาร์บอนไดออกไซด์ และรับเอาออกซิเจนเข้ามาในร่างกายมากขึ้น ทำให้คุณหายใจเร็วขึ้น

และในทุกครั้งที่คุณหายใจก็คือการปล่อยความชื้นออกมาจากร่างกาย โดยออกมาพร้อมกับอากาศร้อนที่คุณหายใจออกมา

ลักษณะนี้ก็เป็นเช่นเดียวกันกับการที่ปลาวาฬพ่นน้ำไปในอากาศ แพทย์บางคนได้ชี้ให้เห็นว่า ท่อระบายน้ำลายทิ้ง ที่มีให้กับเครื่องดนตรีแบบเครื่องเป่าทุกชิ้นนั้นเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง เพราะลมที่นักดนตรีเป่าออกไปนั้นเต็มไปด้วยความชื้น

ไข้สูงนั้นเป็นอันตรายได้ทั้งจากตัวมันเอง และผลข้างเคียงของมัน ดังนั้นร่างกายของเราจึงพยายามต่อสู้ทุกวิถีทาง

วิธีการป้องกันตนเองตามหลักของร่างกายนั้น กระทำโดยการระเหยน้ำออกทางผิวหนัง บางครั้งมันอาจถึงขั้นเป็นหยดน้ำเล็กๆ (นั่นคืออาการที่เรามักจะเหงื่อออกเวลาเป็นไข้)

บางครั้งเมื่อเป็นไข้จริงๆ คุณก็อาจจะชุ่มเหงื่อไปเลย

การดื่มน้ำจำนวนมาก จึงเป็นหนทางในการชดเชยน้ำที่สูญเสียไปจากการระเหย การมีเหงื่อออก การหายใจ

ในทางการแพทย์นั้น การหลีกเลี่ยงการขาดน้ำนั้นเป็นสิ่งจำเป็นอย่างยิ่ง ภาวะขาดน้ำนั้นเป็นสิ่งไม่พึงประสงค์ ไม่ว่าจะเป็นช่วงเวลาใด แต่ในช่วงเวลาที่เกิดภาวการณ์ติดเชื้อขึ้น อย่างเช่น ในช่วงเวลาของการเป็นหวัด มันจะเป็นสภาวะที่ก่อให้เกิดปัญหาได้มากขึ้น จนอาจนำไปสู่ขั้นที่เป็นอันตรายได้


<div style="text-align: center"></div><p align="center">การขาดน้ำอาจทำให้คุณรู้สึกแย่ไปทั้งตัว เพิ่มเติมจากการหมดเรี่ยวแรงจากการติดเชื้อ  </p><p> </p><div style="text-align: center"></div>

การขาดน้ำอาจนำไปสู่ภาวะท้องผูก หรืออาการท้องผูกอยู่แล้วจะหนักขึ้นไปอีก เพราะการพักผ่อนที่ไม่เพียงพอ และการรับประทานอาหารที่ลดลงก็ทำให้เกิดอาการท้องผูกได้ ทั้งสองอาการเมื่อเกิดขึ้นพร้อมกัน ก็จะเป็นภาวะที่แย่ลงไปอีก

</span><p style="text-align: center"> </p>

สุดท้ายและสำคัญที่สุดคือ การขาดน้ำยิ่งทำให้น้ำมูกที่หลั่งออกมาจากโพรงจมูกและในหลอดลมมีความข้นมากขึ้น ซึ่งความเหนียวข้นดังกล่าวทำให้ไปขัดขวางการขจัดของเสียของไซนัสและปอด การขัดขวางการระบายของเสียนี้ นอกจากจะทำให้เกิดการไม่สบายตัวแล้ว ยังทำให้ภาวการณ์ติดเชื้อที่ไซนัสเลวร้ายลง และทำให้เนื้อเยื่อปอดเกิดการล้มเหลว ที่ร้ายที่สุดคือการติดเชื้อที่ปอด ซึ่งอาจกลายเป็นปอดบวมในที่สุด


ขอบคุณข้อมูลจาก หนังสือปริศนาคาใจ

</span><p>ญ.ปุ้ย</p><div style="text-align: center"></div>