J ในระหว่างเทศกาลดีใจ นึกว่าจะไม่หนาวเสียแล้ว ..กลางดึกได้ยินเสียงลมตึงๆกิ่งไม้ไหวโอน เช้ามาใบไม้เกลื่อนพื้น อากาศเย็นวูบ เฮ้อ! หนาวเสียที ตอนที่สาวๆเต็มบ้านก็ไม่หนาว ให้เขาได้อวดเสื้อสีสวยบ้างหนอ ..ช่วงบ่ายดร.ศักดิ์พงศ์ ชวนลูกชายมาเยี่ยม เล่าว่าที่ทุ่งกุลาร้องไห้ลมแรงมาก อากาศเย็นลงหลายองศา แต่เข้ามาที่นี่มีต้นไม้คอยปะทะลม ทำให้ผิวนวลไม่แตกและหยาบย่น ครีมทาผิวจะทาหรือไม่ทาก็บ่เป็นหยังดอก..

J คืนนี้คนไทยคงสนุกสนาน กินเลี้ยงร้องเพลงร่าเริง ที่เมืองพิษณุโลกคนชอบวิ่งลงทุนเอาซอจากเมืองน่านมาสีให้ฟัง จะฟังรู้เรื่องได้จ่ะได๋ยังสงสัย แต่ก็เอาใจช่วยขอให้สนุก ส่วนคนป่าที่นี่ไม่จัดอะไร เพราะความรักความผูกพันก็ห่อให้กลับบ้านกันทุกคนแล้ว เวลาว่างผมก็เข้าไปชื่นชมบล็อกของสมาชิกอย่างมีความสุข  เห็นชาวเราอวยพรกันด้วยมิตรไมตรีที่ดีงาม ก็พลอยมีความสุขพอเพียงแล้วละครับ.

J เรื่องของขวัญยังไม่จบง่ายๆ  เมื่อวานนี้แม่วัวพันธุ์ไทยแท้ ชื่อแม่เขาง้อง เบ่งลูกมามอบเป็นของขวัญ และช่วงสายวันนี้ แม่วัวพันธุ์เดร้ามาสเตอร์ลูกผสม ที่เราใช้พ่อซาฮิวาลแท้ปรับปรุงพันธุ์ มอบเจ้าตัวกระเปี๊ยกให้อีก1ตัว สรุปแล้วเดือนสุดท้ายนี้ มีอุปกรณ์ผลิตปุ๋ยคอกขึ้นมาอีก 3 เครื่อง เป็นเกษตรกรก็ดีเหมือนกันนะ ได้รับของขวัญที่เป็นบรรณาการจากสวรรค์ ..ลูกวัวบางตัวเชื่องมาก แม้นานๆจะเจอหน้ากันก็จำเสียงได้  ถ้าไปจ๊ะเอ๋กันที่ไหน เขาก็จะวิ่งมาอ้อนให้ลูบหัวเกาคางหลับตาพริ้ม อย่างนี้จะเรียกว่าอะไรดีละครับ ถ้าไม่ใช่ความสงบสุขแบบพอเพียง!

J ช่วงที่ดวลสะเดา แม่บ้านเอาข้าวหอมมะลิใหม่มาต้มเลี้ยง ข้าวที่ออกใหม่จะมีกลิ่นหอมเหนียวข้นนิดๆ ต้องกลืนช้าๆถึงจะได้รสข้าว ไม่รับประทานร่วมกับอาหารอื่น ไม่ต้องเติมอะไรทั้งนั้น แม้แต่เกลือหรือซ๊อส อยากให้ชิมรสข้าวอย่างเดียว บังเอิญผมบอกช้าไป พวกเราหลายคนล่อซะท้องป่อง ต้องย้อนมาทดลองชิมกันใหม่ แต่อาจจะไม่ได้รสข้าว100% เพราะมีรสอื่นมาตัดหน้าเสียแล้ว กลับไปบ้านลองต้มชิมดูอีกทีนะครับ จะได้ทราบว่าของขวัญที่ชิมได้ และอร่อยนั้นเป็นฉันใด!

ปีเก่าเว้าวอนก่อนฝันเฟื่อง

ไม่มีเรื่องปันใจไปไหนหรอก

จะเขียนพร่ำรำพึงถึงทุกซอก

เพื่อจะบอก..รักเจ้า G2K.